Argiz

Gisteren speelde ik mijn MCOP. Vaak en graag klaag ik over mijn drukke agenda. Hoewel het een prima gevoeld is om als zelfstandige in deze tijden van crisis zoveel werk te hebben betekende het nu wel dat ik slechts tijd kon vrijmaken voor één MCOP event. De keuze viel op event nummer 3, het EUR 500,- No-Limit Hold'em toernooi.

Om 14.00 uur gingen we aan tafel met een akelig klein stapeltje van 2500 punten. Met korte levels van 40 minuten betekende dat dus dat iedereen vanaf minuut één op zoek was naar kansen om een flinke pot op te rapen.

Ik zag zo'n kans aan het begin van het tweede level. Met maakte een standaard raise naar 3BB. Één van mijn tegenstanders re-raised daarop naar 7BB. Ai. Had ik liever niet gezien, maar de heer in kwestie speelt behoorlijk agressief, dus callen. Op de flop komen drie lage kaarten: twee harten en een ruiten. Zowel een straight draw als een flush draw dus. Ik maak een continuation bet dat door mijn tegenstander wordt gecalled. Op de turn krijgen we nog een derde lage harten. Bah. Check. Check. Na een blank op de river maak ik nog een kleine raise. Achteraf niet sterk, maar op het moment hoopte ik alsnog een flush voor te wenden. Mijn tegenstander callt en laat {A-?}{A-?} zien. Tja, dat zat er wel in. Hiermee zak ik terug naar zo'n 750 punten.

Gelukkig kan ik niet veel later dubbelen met in de big blind. De flop is {T-?}{6-?}{6-?}. Mooi. Check. Check. De turn is {6-?}. Heel mooi. Nu nog zorgen dat ik een call krijg als ik de rest d'r in gooi. Een beetje toneel helpt dan natuurlijk... Na wat getwijfel check ik. Als het nodig is kan op de river alsnog een bet maken. Mijn tegenstand maakt vervolgens een raise, waarna ik opnieuw ga zitten twijfelen. Hij zegt "Je kan nog best callen." Ik zeg "Nou nee, als ik call, dan is het sowieso veel al m'n chips." Vervolgens schijf ik alles d'r in. En krijg een call. Tegenstander laat {T-?}{T-?} zien een een mooie boat. toneel of niet, dat geld had er dus toch wel in gegaan... Mijn tegenstander kan er ook wel om lachen.

In het uur daarna kruip ik langzaam, te langzaam, terug naar een stack van zo'n 2000 punten. Vervolgens krijg ik lang, lang geen leuke handen meer: {T-?}{3-?}, {9-?}{4-?} en meer van die onzin. Mijn steal attempts mislukken. Kortom: Argiz zit er even niet meer zo lekker in. Ik zak uiteindelijk terug naar 1050 punten. Dan krijg ik en open ik naar 450. M'n buurman rechts gaat daarop all-in. Tja, wat doe je dan. Ik call in elk geval. De resterende 600 punten precies 3BB en da's niet veel. Tegenstander laat {T-?}{T-?} zien. het board brengt geen hulp en daarmee is mijn toernooi na dik drie uur alweer voorbij.

Terugkijkend ben ik niet ontevreden. Bijzonder goed heb ik zeker niet gespeeld. Maar als het me was gelukt om minder te verliezen met die vrouwen, dan had ik wellicht wat meer kunnen spelen. Maar goed, zo is het niet gegaan. Ik heb drie uur plezier gehad en het was leuk om eens een toernooi om de hoek te spelen.

Thuisgekomen heb ik nog wel even wat brokken gemaakt. Teleurgesteld ben ik een serie Sit & Go's op Stars gaan spelen en dat had ik beter niet kunnen doen. Mijn concentratie was weer eens ver te zoeken. De resultaten zijn zoals te verwachten. Na in totaal 45 partijen sta ik nu op verlies...

 

Kan dus nog wel even duren voor m'n Stars bankroll weer wat voorstelt...

Beter gaat het met het verzamelen van steps tickets op Everest. Ik heb nog niet veel partijen gespeeld. Zes step one tickets zijn omgezet in een step two en een step three. In value dus van $12 naar $43.

Laatste nieuwtje voor deze keer is dat ik mijn zinnen inderdaad gezet heb op twee toernooien in de European Masters of Poker. Begin februari wordt in Warschau gespeeld. Eind mei in Campione, Noord-Italië. Voor ik een ticket verdienen via Club4Aces. Ik heb me daar aangemeld en een bescheiden bedrag op mijn account gezet. Vanaf december starten de qualifiers. We gaan het zien.

Komende weken neem ik een korte break van poker. Ja ja, die drukke agenda weer. In mijn volgende post horen jullie of m'n SPT Gran Finale beter is gegaan dan de MCOP.

Het valt mee. De eerste drie partijen was ik wel veel, veel, veel te wild. Te vaak achter een draw aan chasen en meer van die onzin. Maar daarna heb ik m'n draai weer gevonden en netjes gespeeld. Alleen zat het echt niet mee. Drie keer set over set, twee keer flush over flush, twee keer flush op de river voor m'n tegenstander... Nee. Bah. Het zat niet mee. Maar goed. Ik ga de komende dagen gewoon verder met de volgende partijen. Doelstelling blijft $500 winst op dit level.

 

Tussendoor ook zo af en toe tijd voor wat anders. Dit jaar passen er geen extra live toernooien meer in mijn agenda. En dat is jammer, want voor mij zijn live toernooien de mooiste vorm van poker. Met een scheef oog kijk ik daarom vast naar 2010. En er zijn verschillende Europese tours die ik erg interessant vind. Natuurlijk is het leuk om een EPT te spelen, maar de wat kleine tours passen beter bij m'n niveau en m'n bankroll.

Pokerstars heeft naast de grote tours ook twee kleinere tours die me aanspreken. De Italian Poker Tour staat volgens m'n bronnen voor lekker weer en laag niveau. Klinkt goed toch? De nieuwe UK Ireland Poker Tour zal vast een hoger niveau kennen afgaande op m'n eerdere ervaringen bij de Grosvenor Tour. Maar het zal ook vast erg gezellig zijn. Doorgaans kan ik het erg goed vinden met Britten en Ieren. Lekker pints drinken, grote bekken en klein hartjes... Maar goed. Op Stars moet ik eerst m'n bankroll weer eens op orde brengen.

De Spanish Poker Tour van Everest ken ik al. Dit jaar speel ik Vilamoura en Gran Canaria. Eerste doelstelling voor volgend jaar is om weer twee events te spelen vóór de finale. Ik begin op Everest dus met het sparen van steps tickets (step five geeft toegang tot de qualifiers. Uit mijn campagne van dit jaar heb ik nog 17 step one tickets over. Da's in elk geval een beginnetje.

Helemaal nieuw voor mij is ook de European Masters of Poker. Ik had al wel een keer een advertorial van ze gezien over het inmiddels afgeronde eerste seizoen. Blijkbaar zijn ze wat teleurgesteld over de aandacht die ze in de pers krijgen. Heel aantrekkelijk presenteren ze zich niet wat mij betreft. Maar inmiddels zag ik op hun website het schema voor seizoen twee. En dat zag er toch wel weer leuk uit. Heeft iemand van jullie ervaring met deze toernooien?

Tot slot de Unibet Open. Vaak over gehoord en gelezen. Dus doelstelling twee voor 2010 is tenminste één van deze toernooien te spelen.

Ai ai ai. Na mijn laatste post had ik er de pest een beetje in. Waarin? Dat ik zo weinig aan poker toe kom. En ik weet dat ik ook niet moet spelen als ik er zo negatief in zit. Ja, en dan toch doen... Daily 80K, een 109+R, een 55+R en zo wat toernooien. Binnen een paar uur verdween m'n Pokerstars bankroll als sneeuw voor de zon. Ruim $1600 weggedonkt. Ai. Met m'n laatste beetje zelfbeheersing ben ik gaan slapen zonder ook de laatste $33 weg te spelen.

Nu zit er natuurlijk maar één ding op: uithuilen en opnieuw beginnen. Terug dus ook naar eenniveau waarvan ik weet dat ik goed kan scoren. De keuze is gevallen op $15+$1 Turbo Sit&Go's. Doel is om op dat niveau m'n bankroll weer naar $500 te spelen. Daarna zie we wel weer verder. Vanavond de eerste vijftien partijen gespeeld. Netjes acht keer in de top drie. Totale winst net iets onder de $100.

 

Ik voel de overmoed alweer opkomen...

De voorbije weken heb ik weinig aan de virtuele groene tafels gezeten... Wacht eens even. Dat schreef ik vorige keer ook al. Hmmm... Wat is er aan de hand? Ik hoopte 2½ week geleden wat meer pokergas te gaan geven. Maar dat is dus niet gelukt. Het gewone leven blijft om aandacht schreeuwen.

Er is dus ook weinig nieuws te melden. De paar toernooitjes die ik speelde leverder geen mooie resultaten op. Alleen deuken in m'n bankroll. Die ik daarna aan de $5/$10 Razz tafels weer weg poetste.

Graag had ik nog wat mooie qualifiers gespeeld, maar ik heb net een nieuw project aangenomen en daarmee zit m'n agenda voor de komende maanden potdicht. Live blijft het voorlopig dus bij het MCOP 550 en de SPT Gran Finale.

Nou, tja, ehhh, tot volgende keer dan maar. Hopelijk dan weer iets meer te melden.

De voorbij weken heb ik weinig aan de virtuele groene tafels gezeten. Qua werk stond de afronding van een groot project op de agenda. En dat heeft toch echt prioriteit. Ondanks, of misschien wel dankzij, dat gebrek aan prioriteit is het prima gelukt om een paar honderd dollar weg te prutsen in wat toernooitjes op Pokerstars en Everest. En daar wordt ik dan niet vrolijk van. Het project is af. Tijd dus om weer even wat meer pokergas te geven.

Midden vorige week besloten hoe weer wat serieuzer te gaan spelen. Ik gaf mezelf het doel om kwalificatie af te dwingen voor een leuk live toernooi met beperkte investering vanuit mijn bankroll. Vier events stonden op mijn verlanglijstje: EPT Warsaw, LAPT Costa Rica, Pokerstars Baltic Festival en SPT Gran Finale.

Gedurende de week heb ik met een reeks satellites gespeeld. Daarmee hoopte ik de kosten van de qualifiers wat te drukken. Voor de EPT qualifier was het in één keer raak in een $109 satellite. Voor de LAPT qualifier daarna ook in een $22+R na één rebuy en één add-on. Voor het Baltic Festival lukte het twee keer niet in de qualifier. Voor de SPT had ik nog een Everest Step Five ticket liggen, eerder gewonnen na twee keer instappen op Step Two (2 x $10). Totale investering tot op dat moment was dus $109 + $62 + $44 + $20 = $235.

Afgelopen zaterdag stond de EPT Warsaw qualifier als eerste op het programma. Geen succes. Ik speelde slecht. Ondanks de diepe structuur speelde ik volkomen binair: fold or shove. De eerste paar shoves gingen nog wel goed en ik pakte daarmee ook wel wat chips, maar na anderhalf uur liep ik met een paar vrouwen tegen koningen aan. Einde oefening. Terecht. Helaas. Gelijktijdig met de EPT qualifier kocht ik me voor $215 in op de Baltic Festival qualifier. Speelstijl dito. Resultaat dito. Alleen waren het deze keer koningen die te kort kwamen tegen azen.

Na al deze treurnis ben ik maar eens een tijdje voor de TV gaan zitten. Even wat anders doen. En hopen dat het slechte ritme gebroken wordt daarmee. Discovery Channel werkt voor mij altijd prima. Krab vangen, motoren bouwen, bomen kappen. Het maakt me allemaal niet uit. Binnen drie minuten zit ik er helemaal in...

Het werkte. De LAPT qualifier begon weer niet best. Al snel zakte ik van 5.000 naar 1.500 punten. Maar deze keer zat het gewoon tegen. Mijn spel was voor mijn doen prima. In het vervolg krabbelde ik dan ook langzaam maar zeker op. Ondertussen begonnen links en recht ook wat slachtoffers te vallen. Het eindigde voor mij in de heads-up. Er was maar één ticket te vergeven. Plek twee tot en met acht kregen een troostprijs in $. Bij het begin van de heads-up was mijn achterstand riant: 80k vs 20k. Na een kwartier knokken was ik gevorderd tot 60k vs 40k. En toen kreeg ik een paar vieren. Wellicht iets te enthousiast hoopte ik hier te dubbellen. Helaas lukte dat niet. Mijn tegenstander callt en heeft twee overcards. Al op de flop maakt hij een paartje. Geen wonder-vier voor mij. Plek twee en $530 dus. Teleurgesteld, maar tevreden met mijn spel, ben ik naar bed gegaan.

Zondag had ik nog één kans. Op Everest stond een qualifier voor de Spanish Poker Tour Gran Finale ($3000 + $200) op Gran Canaria op het programma. Met vijftig anderen speelde ik voor twee tickets voor dat toernooi. Een beetje onhandig klikte ik bij het registreren op "$336 + $24" in plaats van "Step Five Ticket". Beetje jammer, maar ja... Reden te meer om mijn best te doen.

En dat lukte. Ik speelde mijn B-game (een A-game moet nog ontwikkeld worden vrees ik): veel geduld en kansen pakken wanneer ze voorbij komen. Vrij lang bungelde ik wat onderaan in de chipcount, maar na twintig afvallers begon ik langzaam meer chips te verzamelen. Het werd nog even spannend rond de bubble (nummers 3 tot en met 7 kregen ook hiereen trootsprijs in $), maar na ruim drie uur was die horde genomen. Echt interessante handen heb ik niet voor jullie. Ik speelde tight en pikte chips op spots zonder heel veel naar m'n eigen kaarten te kijken. Ik ben voor de bubble ook geen enkele keer all-in geweest.

Na de bubble ging het snel. Valt me wel vaker op dat spelers in deze fase van de strijd een beslissing willen forceren, ook al hebben ze nog diepe stacks. Mijn mijn relatief kleine stack had ik direct de bubble nog zo'n 50 BB. Voor mij voldoende om te volharden in mijn conservatieve strategie. Al met al heb ik tot het einde zes keer mijn chips naar het midden geschoven. Vijf keer zonder call. De zesde keer, post-flop, was mijn set boeren ruim voldoende om te dubbelen.

Op dat moment zaten we nog met vier man aan tafel. Inmiddels was een andere Nederlander chipleader met meer dan de helft van alle chips. Ik heb niks meer gedaan. Even afgewacht tot beide andere niet-NL'ers zichzelf tegen de chipleader elimineerden. Geen centje pijn. In de chat werd ik nog wel even voor coward uitgemaakt, maar daar zat ik niet echt mee kan ik u melden. Argiz gaat eind november een weekje naar Gran Canaria!

Om m'n honger naar actie te stillen, en daarmee m'n rust te bewaren in de SPT qualifier, speelde ik deze gelijktijdig de Sunday Quarter Million. Meer dan 28.000 deelnemers die $11 inleggen. Heerlijk toernooi om lekker wild te spelen. Uiteindeilijk eindigde ik plek 409. Niet slecht. Niet briljant. Maar wel weer een kleine plus voor m'n bankroll. De netto schade aan mijn bankroll van het weekend komt daarmee op $235 (satellites) + $215 (Baltic Festival qualifier) + $360 (SPT qualifier) + $11 (Sunday Quarter Million) - $530 (Troostprijs LAPT qualifier) - $96,48 (Sunday Quarter Million) = $183,52. Doe ik het voor. Viva España.

De SPT in Vilamoura ligt inmiddels twee weken achter me. De euforie na mijn tweede plek is nog niet helemaal over, maar wordt nu wel wat minder. Als onregelmatig spelende amateur kun je op zoiets wel een tijdje teren kan ik u melden. Met overdreven veel vertrouwen kijk ik inmiddels uit naar mijn volgende live toernooi. Dat wordt zeer waarschijnlijk het EUR 500,- toernooi tijdens de Master Classics.

Over het prijzengeld heb ik deze week afgerekend met de belastingdienst. Knap hoe die jongens er toch steeds als de kippen bij zijn... De rest van het prijzengeld heb ik voor het grootste deel in de spaarpot gestopt. Ik ben een typische ondernemer en gebruik mijn winst steeds voor nieuwe investeringen. Het opbouwen van een spaarpot heeft dan niet altijd de juiste prioriteit. Dit is een welkome aanvulling dus. Maar uiteraard was er ook ruimte voor wat nieuwe speeltjes. Een Nintendo Wii met allerlei toebehoor, een mooie koffieautomaat en... Poker Tracker. Veel over gehoord, maar zelf nog nooit gezien.

Ik heb mijn hand histories ingelezen voor zover ik die beschikbaar heb. Geen verassingen in de analyse tot op heden. Zo lang ik speel op de lagere limieten ($0.25/$0.50 of toernooien met een buy-in tot ongeveer $35) maak ik een bescheiden, maar vrij constante winst. Speel ik hogere limieten, dan gaat het hard bergaf. Uiteraard ga ik nog verder in de details duiken. Hoop daar wel één en ander van te leren. Ben ook benieuwd naar jullie ervaringen met Poker Tracker.

Tijdens mijn verblijf in Vilamoura heb ik ook een nieuwe spelletje aan mijn assortiment toegevoegd: Razz. Ik was voorheen nog niet verder dan Hold'em en Omaha gekomen maar had zin in afleiding. Vandaar. En tot op heden vind ik het een leuk spelletje. Kan niet ander zeggen. Mijn indruk is vooralsnog dat de diepgang van het spel wat minder is dat bij Hold'em of Omaha, maar ik hoor graag wat jullie daarvan vinden. Na pas een paar duizend handen is het nog iets te vroeg voor definitieve conclusies.

Financieel speelt het ook wel lekker. De afgelopen twee weken heb ik allerlei limieten geprobeerd. Op $0.02/$0.04 lukte het me onvoldoende om serieus te spelen. Op $5/$10 ging het iets te hard naar beneden. Uiteindelijk speel ik het lekkerst op $1/$2 en $2/4. Overall speel ik positief tot op heden (zo'n 8BB/100). Wel jammer dat Poker Tracker geen ondersteuning biedt voor Razz.

Als iemand interessante sites of forums kent over Razz hoor ik het graag. Tot op heden heb ik nog weinig kunnen vinden.

Mijn trip naar de Algarve is achter de rug. Ik speelde in Vilamoura het vijfde toernooi in seizoen 2 van de Spanish Poker Seizoen. En dat ging lekker. Uiteindelijk heb ik, na drie dagen pokeren, beslag gelegd op plek twee.

De eerste dag is zonder veel opwindig verlopen. Ik heb één grote pot gewonnen met azen en verder hier en daar een kleine pot opgepakt. Aangezien de blinden nog weinig voorstelden op dag één was dat voldoende om net iets minder dan average stack door te gaan naar dag 2.

Dag twee raakte ik al snel short. Gedurende de hele dag twee pockets pairs gezien en twee azen. Geeft wel aan dat ik weinig kreeg om mee te spelen. Ben dus heel tight gaan spelen. Kreeg direct een bijnaam aan tafel van mijn twee Portugese buurmannen: Mister Survivor.

Maar goed. Tegen het einde van dag twee kwam het geld in zicht. Ik had inmiddels nog maar 6 big blinds over. Op de bubble ben ik toen twee keer all-in gegaan. Maar niet voordat ik mijn tafelgenoten had uitgelegd dat ik nog nooit bubble-boy geweest was en je alles een keer moet meemaken. Niemand hapte, en dat is maar goed ook gezien de rags in mijn hole. Gevolg was wel dat ik blinden en antes opraapte en weer wat lucht kreeg (11 BB). Inmiddels was op een andere tafel de bubble gebarsten.

Helemaal aan het einde van dag twee had ik erg veel mazzel. Inmiddels was ik weer gezakt naar 5BB toen ik in de laatste hand op de button {Ax}{9x} vond. Iedereen fold en schuif mijn chips weer naar het midden. Big blind called. Ai. {Ax}{Qx}. Ai ai ai. Op de flop valt echter een {9x}. Rest van het board zijn blanks. Ik dubbel naar 11 BB en kan op dag drie weer verder.

Aan het begin van dag drie zijn we nog met achttien spelers. We hebben negen afvallers nodig om te komen tot de finaletafel. De chips vliegen in het rond. Duurt dus niet lang voor we die afvallers hebben. Zelf speel ik weer weinig handen omdat ik nog steeds weinig speelbaars krijg.

Één van de afvallers aan onze tafel is overigens "November Niner" Antoine Saout. Aan het einde van dag twee verloor hij veel van zijn chips en het leek er op dat hij het wel goed vond. Zeker gezien de rode ringen rond de ogen. Het was duidelijk laat geworden....

Goed. Zonder veel problemen van laatste 18 naar finaletafel gespeeld. En daar begon ik nog steeds shortstacked met 9BB. Daarmee positie acht op de ladder. Aan de finaletafel was ik waarschijnlijk de speler met de minste ervaring in aantal handen. Daar stond tegenover dat ik wel wat live ervaring had opgedaan in EPT, APPT en GUKPT.

Mijn doelstelling was om minimaal niet als eerste de tafel te moeten verlaten. Ik hoopte dat nummer negen (een Spaanse Oekraïner met 6BB) snel exit zou gaan. Maar voor dat kon gebeuren verloren we helaas de tweede Nederlanden aan de finaletafel.

Inmiddels kreeg ook wat meer speelbare handen. Regelmatig een aas met goed kicker, wat pocket pairs. Ik kon ook wat meer handjes spelen. Ik ben echter tot het einde rustig blijven doen en heb m'n tegenstanders elkaar laten elimineren. Uiteindelijk bleef ik samen met twee fransen over.

De uiteindelijke nummer drie had het al een tijdje op me gemund. Mooi. Dat heeft hem uiteindelijk zijn kop gekost. In het Frans gooide hij de nodige verwensingen in mijn richting. Duidelijk in de veronderstelling dat ik dat niet kon verstaan. Tja... Tijdens een korte break komt een franse blogger vragen hoeveel chips iedereen heeft. Eerst in het frans aan zijn twee landgenoten, dan in het engel aan mijn. In mijn beste middelbare-school-frans vertel ik dat ik 309.000 heb. Drie schrikt en vraagt of ik frans spreek. Un petit peu! Gegiechel aan de rail.

Even later push ik op zijn raise. Nu met . Na mijn all-in denk hij lang, lang na, kijkt me strak aan vanachter zijn zonnebril en zegt "I don't believe you". Ik zeg dus "You don't have". Ietwat gefrustreerd muckt hij weer een hand en zegt "You are so sick that I will muck, but I will show you one card". Hij laat zien. Ik ben de beroerdste niet, dus ik laat ook één kaart zien: .

Vijf minuten later is het klaar. Zijn laatste chips gaan erin. Call van de Nicolas, de tweede fransman aan tafel. Drie gaat exit. Ik zit heads-up. En daar moest ik mijn meerdere erkennen in die Nicolas. Tercht. Prima kerel. Veel ervaring. Verdiend pakt hij de eerste plek.

Het prijzengeld (17K) wordt, na afrekenen met de belastingdienst, in eerste instantie gebruikt om een mooie koffieautomaat te kopen. Daarnaast gaat een klein deel in mijn pokeroorlogskas. De rest in de spaarpot.

Kun je Spaans lezen, dan kun je hier een verslag van Pokernews Spanje lezen.

Zoals een tijdje terug al bericht heb ik afgelopen weekend een toernooi in de Spanish Poker Tour gespeeld in Vilamoura.

Resultaat is een mooi tweede plek met m'n grootste cash ooit: 17K. En een flinke slaapachterstand na drie lange dagen pokeren. Binnenkort vertel ik er nog wat meer over. Wie Spaans kan lezen kan ook hier een verslagje lezen.

Tja, geen Marrakech voor mij dus. Afgelopen woensdag heb ik samen met 106 anderen de qualifier (zie vorige post) gespeeld voor het WPT toernooi ik oktober. Te winnen waren vier tickets.

Al snel ging het mis. Na vijf minuten en twee loose bets was ik de helft van mijn stack kwijt. Ouch. Daarna ben ik veel rustiger gaan spelen, maar het zat niet echt mee. Op m'n goede handen kreeg ik geen actie en de paar bluffs die ik nog probeerde werden gecalled. Ik zat er gewoon niet lekker in.

Maar toch. Na bijna twee uur knokken had ik weer een gemiddelde stack. Heel fijn. Maar het knokken had ook zijn to geëist. Het waren twee intensieve uren en inmiddels middernacht op een dag die voor mijn om vijf uur 's ochtends begonnen was. Ik kon m'n concentrati weer niet vasthouden. Dus gingen vlak voor de tweede break all mijn chips naar het midden met pocket zessen na een Ace high flop. Ai ai ai... Dom dom dom... Uiteraard gecalled door een aas. Geen (onverdiend) wondertje voor Argiz en dus ook geen Marrakech.

Beter ging het in een $33 toernooitje op Pokerstars. Ook hier het hele toernooi met een kleine stack gespeeld. Het eindigde op plek vijftien, goed voor $123,30. Ben ik wel tevreden mee. Alleen de hand waarmee ik exit ging deed wel een beetje zeer...

*********** # 263 **************
PokerStars Game #32425660534: Tournament #191369615, $30+$3 USD Hold'em No
Limit - Level XV (1000/2000)
Table '191369615 5' 9-max Seat #8 is the button
Seat 2: Waldo38 (38695 in chips)
Seat 3: Argiz (35810 in chips)
Seat 4: johnsy84 (51068 in chips)
Seat 5: benedeklevi (123557 in chips)
Seat 6: RobXL (49681 in chips)
Seat 7: Tinlizzy49 (64772 in chips)
Seat 8: Lexhelm (248345 in chips)
Seat 9: macduge (47998 in chips)
Waldo38: posts the ante 200
Argiz: posts the ante 200
johnsy84: posts the ante 200
benedeklevi: posts the ante 200
RobXL: posts the ante 200
Tinlizzy49: posts the ante 200
Lexhelm: posts the ante 200
macduge: posts the ante 200
macduge: posts small blind 1000
Waldo38: posts big blind 2000
*** HOLE CARDS ***
Dealt to Argiz
Argiz: raises 8000 to 10000
johnsy84: raises 40868 to 50868 and is all-in
benedeklevi: folds
RobXL: folds
Tinlizzy49: folds
Lexhelm: folds
macduge: folds
Waldo38: folds
Argiz: calls 25610 and is all-in
Uncalled bet (15258) returned to johnsy84
*** FLOP ***
*** TURN ***
*** RIVER ***
*** SHOW DOWN ***
Argiz: shows (two pair, Aces and Queens)
johnsy84: shows (four of a kind, Queens)
johnsy84 collected 75820 from pot
*** SUMMARY ***
Total pot 75820 | Rake 0
Board
Seat 2: Waldo38 (big blind) folded before Flop
Seat 3: Argiz showed and lost with two pair, Aces and Queens
Seat 4: johnsy84 showed and won (75820) with four of a kind, Queens
Seat 5: benedeklevi folded before Flop (didn't bet)
Seat 6: RobXL folded before Flop (didn't bet)
Seat 7: Tinlizzy49 folded before Flop (didn't bet)
Seat 8: Lexhelm (button) folded before Flop (didn't bet)
Seat 9: macduge (small blind) folded before Flop

Da's nou echt eens een bad beat lijkt me. Maar goed, ik heb daarvoor ook al wat races gewonnen om in het toernooi te blijven. Niet zeuren dus...