February 2008 - Posts

• In de voetsporen van RaSZi (Over multitablen en Guitar Hero…)

  February 27, 2008

  Nu Lex hier inmiddels toch al langzaam aan tot god wordt verheven en met zijn eigen hand de K4o, terug te vinden is in de helft van alle topics, denk ik dat ik de titel van m’n blog deze keer best zo neer mag zetten. Natuurlijk is het onzin om mezelf met RaSZi te vergelijken, hij heeft het immers al gemaakt in de pokerwereld en de kans dat ik dat ga doen is natuurlijk heel klein. Toch zijn er misschien wat overeenkomsten te vinden en daarom deze titel.
  De afgelopen weken ben ik voor mezelf ongelovelijk lekker bezig met het pokerspelletje. Ik schoot in een maand van 100$ naar ruim het zesvoudige en inmiddels is de 800 grens ook overschreden. Voor een aantal zal het peanuts zijn, maar voor is het m’n grootste rol ooit. Het is eindelijk ook een bankroll die een beetje speelruimte geeft. Normaal gesproken speel ik één of twee tafeltje, of in uitzonderlijke gevallen hooguit vier. Nu ging het de laatste tijd zo lekker dat ik maar eens wat meer ben gaan proberen. Eerst zes en later zelfs negen tafels op m’n laptopje. Nu is dat slechts 15,4”, dus om te zeggen dat dat zo makkelijk gaat is sterk overdreven. Echter de negen sit and go’s die ik opstartte leverde per saldo nog een positief rendement op dus was ik tevreden. Een vriend van mij vroeg me daarna of ik een keer bij hem thuis wilde proberen om nog meer tafels te spelen. Op zijn 22” wide-screen moesten toch wel zo’n twaalf tot zestien tafels gaan dus dat was een poging waard.
  Uiteindelijk ben ik het gisteren gaan proberen. Er ging zo’n vijftien tafels op het scherm, maar omdat het voor mij ook de eerste keer was heb ik besloten niet verder te gaan dan twaalf. De rest kan altijd een ander keertje. Twaalf tafels dus, weliswaar met een beetje overlap maar dat is niet zo’n probleem. Het grootste probleem zit het in het beginnen. Ik speel immers weinig tot geen cash en dus moest ik me op één of andere manier in twaalf sit and go’s wurmen. Dat ging wonderbaar vrij aardig en voor ik het wist speelde ik twaalf turbo SNG’s. Met een buy-in van tussen de 3,25 (45 man) en 6,50 (9, 18 of 45 man ). Zo’n drie keer zoveel als m’n normale maximum speelde ik dus en het was even wennen, maar zolang alles maar op tijd ging was het geen probleem. Ik bustte nergens snel out, dus ik had een leuk experiment voor zeker twintig tot dertig minuten op twaalf tafels. Langzaam maar zeker verdwijnen dan de tafels, omdat je of uitgeschakeld wordt of de sit an go wint. Zeker de single tables waren na zo’n drie kwartier klaar, en slechts een enkele 45 mans SNG bleef over. Het resultaat was wederom positief. Met slechts vier cashes, maar twee daarvan waren groot genoeg om tot een resultaat van +$15 te komen.
  Nu wordt het dus tijd om een beetje te gaan sparen voor een nieuwe monitor. Want wie weet hoe het gaat op vijftien of nog meer tafels. Kiwiman noemde me tijdens het experiment al gekscherend DBLL “RainKhan” Poker en wie weet wat er in de toekomst gaat gebeuren. Nu zie ik mezelf nog niet zo snel 24+ SNG’s tegelijk spelen, maar vijftien en misschien achttien wil ik wel gaan proberen binnenkort. Voorlopig hou ik bij de spaarzame cashgames die ik speel nog netjes twee tot vier tafels aan, dat is waarschijnlijk ook beter voor m’n spel.
  Maar genoeg over poker er zijn ook voldoende andere dingen in het leven, naast poker ontspan ik ook graag door middel van het spelen van een game. Nu heb ik een Wii staan met inmiddels aardig wat spelletjes erop, maar het is nooit genoeg. Na de enthousiaste verhalen van onder andere RaSZi en DarkRose heb ik uiteindelijk besloten om ook maar Guitar Hero III aan te schaffen. De Wii versie kent inmiddels naar het schijnt een verbeterde geluidsmodule dus het spelen kon beginnen. Nou ja, ik heb hem pas vandaag gekocht dus eigenlijk is het nog maar wat aanklooien. Maar ik moet zeggen dat ik de verslavingsfactor van deze game met zeer hoog moet waarderen. Ik ben in de careermode halverwege het easy gedeelte heen en ik probeer zo snel mogelijk op te klimmen. Na wat gekloot begint het inmiddels ergens op te lijken, ik scoor zowaar boven de 90% in de meeste nummers dus de goede weg lijkt ingeslagen op dit moment. Hier gaan waarschijnlijk nog aardig wat uurtjes inzitten de komende tijd. De kans dat ik een echte virtuele rockstar zal worden is uiterst gering met mijn muzikale gevoel, maar goed wie niet waagt, enz… Als ik dezelfde progressie boek als bij het pokeren de laatste tijd kan ik niks anders dan tevreden zijn.
  Gelukkig heb ik deze week vakantie, want m’n ritme is echt fucked up. In plaats van lekker zo tussen twaalf en één naar bed te gaan wordt het de laatste dagen steeds later en later. Mede door mijn railbird behoeftes lig ik zelden om de geplande tijd in bed. Hoewel in bed lig ik wel, maar met m’n blik gericht op m’n laptopschermpje waar zich een pokergame op afspeelt. Dat krijg je als je veel pokerende mensen leert kennen die ook nog is heel goed gaan spelen. Dan hang je gezellig in de rail, op MSN etc. Zondag was het kiwiman die het wist te schoppen tot een 17e plaats in de Sunday Warm-up en op dinsdag deed hij het in de 55$ semi freezeout nog een keertje over met een 4e plek. Ja, dan zijn de vroege uurtjes meestal al aangebroken. Als tussendoor ergens op maandag ook WubWubWub van zich doet spreken op Full Tilt in de nachtelijke uurtjes is het ritme al gauw weg natuurlijk. Maar ja nu kan het wel even, de vraag is of we het binnenkort terug kunnen vinden.

  Groet,

  Frank a.k.a. DBLLpoker, DeeBee

  258 views, 5 comments Actions

  • Subscribe comments

  Read more: Poker, Guitar Hero, Kiwiman1

• Motivatie

  February 05, 2008

  Motivatie

  Het woordje motivatie is voor mij persoonlijk eigenlijk een heel bondige samenvatting van de zin van het leven. Motivatie kan je zien als de maatstaf waar langs je afmeet hoe leuk je iets vindt, terwijl het daarmee tegelijkertijd je drijfveer wordt om bepaalde dingen te doen. Zolang er voldoende motivatie is, dan zal het resultaat van de taak waarmee je bezig bent van ondergeschikt belang zijn, je hebt immers het gevoel dat hetgeen je mee bezig bent je voldoening geeft. Vaak zal het resultaat wel van invloed zijn op je motivatie en niet zelden zal een in jou ogen negatief resultaat ervoor zorgen dat je een bepaalde taak zal onderbreken en/of stoppen.

  Helaas is het niet altijd zo eenvoudig en kan je dingen gemakkelijk van je afzetten. Dat kan verband houden met een verplichting danwel verslaving aan een bepaald iets. Voor poker zal regelmatig de verslaving om de hoek komen kijken als je ermee zou willen stoppen, omdat de motivatie is gedaald tot een waarde om en nabij de nul. Nu is echter de motivatie en daarmee tegelijkertijd het (zelf)vertrouwen het probleem niet op het moment. Behoorlijk resultaat gericht ben ik wel tevreden over het pokerspelletje dat ik op dit moment laat zien. Voor poker is er dus nog voldoende motivatie en aansporing van binnenuit, misschien is het zelfs wel iets te overdadig op het moment en kom ik langzaam weer bij de grens van verslaving vanaf een andere hoek.

  Maar goed het poker draait redelijk en de motivatie en het vertrouwen zijn er daar wel, op andere vlakken is het momenteel allemaal ietsje moeilijker. De motivatie voor bijvoorbeeld studeren daalt zienderogen bij mij. Nu is dat op het eerste gezicht nog niet zo heel vervelend, want de laatste tijd was er voldoende speelruimte. De studie verliep immers voorspoedig en ik ben na drie pogingen eindelijk eens begonnen aan een tweede jaar. Genoeg vertrouwen dus en voldoende gemotiveerd om eindelijk eens richting een goed einde te koersen. Gemotiveerd en zeker vol vertrouwen na de degelijke resultaten (zeker in verhouding met besteedde tijd) in het eerste jaar begint dan het nieuwe studiejaar.

  Met de frisse moed, voldoende vertrouwen en door deze zaken dus zoals gezegd meer dan genoeg motivatie, is het begin van het tweede jaar ook geen probleem. Niet bovenmatig inspannen zolang dat niet noodzakelijk is (lees 95% van de tijd) en vooral dingen doen waar ik meer voldoening uit haal dan studeren. Want hoewel er genoeg vertrouwen is, vind ik studeren niet leuk. Nadat m'n eerste studie (journalistiek) flopte heb ik nauwelijks plezier meer gehad in studeren. Het is niet dat ik het niet leuk vind om naar school te gaan, maar ik geef de voorkeur aan alle andere dingen. Daar is echter meer dan genoeg tijd voor, dus ik kan nog hardlopen, pokeren en veel onzinnge dingen doen in de tussentijd, wat m'n algehele levensmotivatie dus hoog genoeg houdt.

  Mijns inziens kan je dus jezelf ook aanzetten tot iets, door motivatie uit andere zaken te halen. Je kan als het ware compenseren. Het moet echter wel in balans blijven, zodra die balans op één of andere manier wegvalt of verstoord wordt kan het zijn dat de motivatie op alle vlakken daalt en je helemaal nergens meer zin in hebt. Vaak zijn het tegenslagen in iets die ervoor zorgen dat er een disbalans ontstaat. Bij mij kwam het door verschillende dingen.

  Ten eerste raakte ik geblesseerd met hardlopen, opzich niet zo'n probleem, want dat gebeurd wel vaker. Dit keer bleeft het echter langer dan gepland, en door mijn assertiviteistniveau van 0 en onderneminsdrang van nog minder is het een langdurige blessure geworden. Geen zin om naar de dokter/fysio of wat dan ook te gaan. Nou ja geen zin, ik zou willen dat ik er heen ging, maar om één of andere reden kan of durf ik geen initiatief te nemen. Maar goed om een lang verhaal kort te maken, komt het er dus op neer dat ik één van de belangrijkste, misschien wel het belangrijkste in m'n leven mis. Ik kan niet vrijuit sporten en dat is demotivator nummer één.

  Direct is de neerslag duidelijk op andere zaken, in poker is er veel meer frustratie rondom een verloren pot, maar het belangrijkste is het gevolg op dingen die toch al niet zo van harte gaan. Je zou het kunnen zien als een negatief effect, wat dan weer versterkt wordt door de toch al aanwezige negatieve gedachte over verschillende zaken. Toen kwam daar nog een lekkere stageschool bij ook. Na een drama stage op een MBO-school vorig jaar, werd ik nu afgescheept met Praktijk Onderwijs in een heel lekkere wijk in Rotterdam-Zuid....

  Nu weet ik ook wel dat ik me daar maar aan moet conformeren en dat ik hier ook wel doorheen kom als het moet, maar het viel gewoon niet lekker. Gefrustreerd hierdoor had ik het eventjes helemaal gehad met studie en alle ongein er omheen. Studies zijn in mijn ogen altijd slecht geregeld en dat is voor mij een extreme demotivator. Misschien omdat ik zelf slecht ben in initiatief nemen, maar ik verwacht van iets waarvoor ik veel geld betaal, dat het goed in elkaar zit.

  Motivatie is dus gedaald tot nul en dat tast tegelijkertijd m'n zelfvertrouwen aan. Dit omdat ik weet dat ik bepaalde zaken gewoon makkelijk kan regelen maar het zelf niet durf en blijf uitstellen. Gevolg is dat ik er geen zin meer in heb en in een soort vicieuze cirkel terecht kom, waarin ik me om steeds meer zaken kutter ga voelen, maar tegelijker steeds minder zin krijg om dingen te regelen.

  Het is dus de bedoeling zaken wat beter en wat sneller af te handelen, zodat ik uit m'n eigen vertrouwen en tevredenheid over m'n handelen motivatie kan putten. Dus zodoende probeer ik mezelf weer in een motivatie/vertrouwen upswing spiraal te praten, nu er nog voor zorgen dat het lukt. Dan heb ik m'n eerste vertrouwenspunt in elk geval gescoord.

  220 views, 7 comments Actions

  • Subscribe comments