WAARSCHUWING: DIT IS EEN LANGE BLOGPOST ALLEEN LEZEN INDIEN GEÏNTERESSEERD!

Het was me het pokerweekje wel voor mij. Een aantal dagen in Enschede waar ik was om te railen, te chillen en vooral om zelf voor het eerst een Holland Casino event te spelen. Daarnaast was er gisteren bij Poker Almere een freeroll voor PokerNews leden.

Ik kreeg van Michel (Senterian) en Daniëlle (Lisa_32) het aanbod om mee te rijden naar Almere en zo'n lift is altijd mooi meegenomen. Hartelijk dank dus voor deze lift en we kwamen precies op tijd aan in Almere, zodat na dit keer een hele kleine vertraging begonnen kon worden met het toernooi. Zoals verwacht waren lang niet alle aangemeldde spelers gekomen en met een man of 80, 90 (en 3 vrouwen) begonnen we aan het toernooi.

Voor mij was het direct het begin van een mooie run aan kaarten. In de eerste paar handjes krijg ik een paar keer pocket drieën en een keertje pocket vijven, maar dit levert me nog niet direct chips op. Maar goed Pieter Pocket was m'n nickname voor de dag en de eerst volgende pocket in het tweede orbit was er eentje van formaat. Er raiset een speler in early position en Daniëlle zit rechts van mij en callt. Ik zie dat er twee koningen voor me liggen en maak een standaard 3-bet. De initial raiser gaat even in de tank, maar besluit te callen, terwijl Daniëlle mijn 3-bet range wel ongeveer kent en wijselijk afgooit.

Omdat het een freeroll betreft heb ik op dat moment eigenlijk al besloten dat er weinig boarden waren die mij hier van mijn hand gingen afzetten, zeker omdat de spelers eruit vlogen als de ijsjes bij de ijscoman op deze warmen dagen. De flop gaf T-4-6 en dat leek mij totaal ongevaarlijk. Ik bet flink uit, zeker omdat er na mijn 3-bet al aardig wat in de pot zat. Hij callt vrijwel direct en de turncard is een tweede 4. Nou lijkt me dat absoluut niet in z'n range te zitten en ik schuif m'n chips erin. Hij gaat eventjes in de tank en beredeneerd hardop dat hij nog 5-outs heeft. Hij callt en heeft AT voor 5 outs, nou ja nice call dan. De river is een blank en ik dubbel naar 9k.

Ik merk direct dat ik veel meer potjes speel dan normaal en daarmee eigenlijk niet in m'n normale spel kom. Nu krijg ook wel de kaarten, maar het was voor mij toch wel vrij abnormaal. Gevolg is ook dat ik een paar keer een hand moet opgeven, maar doordat ik af en toe met AK en QQ ook gewoon weer een potje pak blijft m'n stack redelijk stabiel rond de 8k. Dan komt eigenlijk het moment van de dag als ik wederom koningen vind. Een speler in early position raiset bij 50-100 naar 300 en ik zit op de button en 3-bet naar 850. De opener is redelijk loose en limpt/callt heel veel, waardoor ik geen hoge bet van hem op heb. Naast mij zit DannyK die op dat moment nog niet veel gedaan heeft, maar wel redelijk wat chips heeft. Die schuift nu ineens 3k over de lijn en even schiet er azen door m'n hoofd, maar daarvoor is die bet wel heel groot. De initial raiser gaat in de tank en zegt dat hij foldt, omdat ik ook nog in de hand zit. Good fold sir en ik schuif mijn chips erin en krijg een instacall. Ik draai m'n koningen open en hij laat boeren zien, terwijl de initial raiser AhQh laat zien die hij gefoldt heeft. Easy laydown voor mij, maar hij was er blijkbaar trots op.

Maar goed laten we terug gaan naar de hand en waarom deze zo bijzonder was. De kaarten liggen open en het is tijd voor de flop en die is 9cKh4c, nice topset en ik kijk snel of hij geen backdoorflush kansen heeft op klaveren. En dan kom ik tot de ontdekking dat er iets niet klopt in de hand. Op tafel liggen namelijk twee schoppen boeren, meneer had gewoon suited jacks, wat een top hand! Het board wordt doorgedraaid en er vallen nog een blank en een ruiten boer en ik win dus met set over set. Er blijken echter dus 53 kaarten in het deck te zitten en de toernooileiding wordt er bij gehaald. Die besluiten dat de hand zo blijft, omdat mijn koningen toch hebben gewonnen en de verliezer krijgt was consumptie munten als compensatie voor het foute deck. Tricky beslissing, maar ik denk dat we er in dit toernooi allemaal mee konden leven en Danny was zo sportief om sowieso elke beslissing van de toernooileiding te aanvaarden. Het blijft echter verbazingwekkend dat we gewoon drie kwartier hebben zitten kaarten met een deck met 53 kaarten en niemand het gemerkt heeft.

Het toernooi ging echter verder en ik zat nu ineens met 14k, bij de chipleaders zo in de eerste break. Nice denk ik zo en ik ging gewoon met mijn LAG plan verder, zolang dat een beetje bleef werken. Na de break word ik echter direct een paar keer van een hand afgezet, waarbij een dame links van mij onder andere een 3-bet bluf liet zien, waar ik uiteraard ook met niks de stealpoging had ingezet. Tijd to tighten-up dus en ik ga gewoon weer in m'n standaard conservatieve fold-modus. Dit hou ik eigenlijk best een tijdje vol totdat Ruud1988 aan tafel komt zitten en short raakt. Hij heeft op een gegeven moment nog 1100 of 1200 punten bij 200-400 blinden en hij gaat UTG all-in. Ik vind A9 en denk dat ik op zijn range voor lig en wil hem isoleren door er 2500 van te maken. Dat mislukt echter als ik er nog een caller bij krijg. De flop 78T met twee harten en ik bet m'n open-ender uit in een poging de side pot op te pakken en in de wetenschap dat ik waarschijnlijk nog voldoende outs heb tegen Ruud. Ik krijg echter wederom een call en zo bouwen we een aanzienlijke side pot op. De turn is een blank volgens mij een ruiten vier ofzo en ik denk ik vuur nog een barrel af en bet iets van 4000 wat bijna m'n halve stack is. Oops weer een call foute boel. De river is een Qh en ik mis dus m'n outs, maar er ligt wel een gecompleteerde flushdraw op het board nu. Ik besluit m'n laatste 5k erin te schuiven en in het kader van alles of niets. De dame gaat in de tank kijkt nog naar haar kaarten, denkt nog wat, kijkt nog een keer en gooit af. Ik moet m'n aas-hoog wel opendraaien, omdat Ruud all-in is. Die had op de turn al aangegeven dat hij nu toch wel dacht dood te zijn, maar hij wint gewoon netjes met z'n pocket tweeën.

Ik ga dus naar ruim 20k, onder andere door m'n image, omdat ik volgens haar al ruim een uur geen hand had gespeeld. Whiew narrow escape, maar het voelde eigenlijk best goed. Op dat moment is het veld al ruim gehalveerd en word ik gereseat. Ik kom wel weer bij Daniëlle aan tafel en krijg na een paar handjes het idee dat dit wel een heel rustige tafel is. Tijd om wat actie te maken denk ik en ik raise wat en pik wat blinden of ik pak een potje op met een c-bet. Dan komt er aan deze tafel een erg belangrijke hand. Ik vind A3o UTG en besluit gewoon weer de actie te maken. Ik vergeet echter insta wat m'n miniscule kicker is en moet nog een keer m'n kaarten bekijken en zeg ik ook dat ik het niet meer wist. Oops tell, Daniëlle heeft door dat ik in elk geval geen pocket pair speel en callt met twee negens. Ik hit echter een miracle flop met 245 voor de second nuts straight en ik weet natuurlijk zeker dat Daniëlle daar niet 36 heeft. Ik bet uit en Daniëlle zegt nog dat het te weinig is en schuift haar stack erin. Insta-call en en m'n straatje blijft goed en ik ga naar zo'n 40k.

Kort daarna word ik weer verplaatst en we zijn dan inmiddels bij de laatste drie tafels aan beland. Ik word op z'n pokerstars gereseat en kom bij alle bigstacks aan tafel. Ter vergelijking bij ons had de shortstack 20k aan één van de andere tafels was dat de chiplead. Vanaf dan gaat m'n loosere stijl tegen me werken, ik weet in het begin nog wel een potje op te pakken en hou me daarna even gedeisd. Ik zie op dat moment de gekste dingen gebeuren aan tafel. Iemand die een bingo-avondje speelt en gewoon elke hand probeert te luckboxen en daar mee dan ook gewoon elke all-in wint, terwijl hij er met een slechtere hand in gaat. Misschien wel +EV voor de andere spelers maar niet leuk als het je je toernooileven kost.

Uiteindelijk vind ik aan die tafel pocket drieën en zet ik de aanval in. Omdat ik dacht dat m'n tegenstander een zwakke hand speelde. Uiteindelijk bleek dit behoorlijk tegen te vallen en na gebet te hebben op alle straten word ik op de river all-in geraisd, whoops dag halve stack. Volgende steel poging dan maar, nu vind ik Td7d en zit licht tilty in de small blind. Ik heb nog genoeg stack, maar ik wil meer en denk een leuk plan op te zetten. Ik complete en besluit een raise van Badjasman te insta-callen. De flop is A-hoog en ik wil de aas representeren door direct mezelf commited te betten voor m'n halve stack, ik zeg nog dat ik niet meer weg ga en Badjasman gaat in de tank. Hij gaat behoorlijk lang in de tank en krijgt me bijna aan het shaken met een staredown. Hij besluit na enkele minuten toch all-in te gaan en ik kan ondanks m'n eerdere belofte niet callen en moet folden. Badjasman claimt daar AJ te hebben, maar dat maakt niet uit alles was goed geweest.

Als we dan nog met dertien spelers over zijn ben ik veruit de kleinste stack. Ik zit op de big blind en moet haast wel actie ondernemen. De luckbox zit in de small blind en complete slechts, ik kijk op m'n kaarten en zie A2. Ik weet dat als ik all-in ga dat ik een call krijg en dan maximaal 60/40 heb en dus check ik. De flop is AK8 en ik gooi het er uiteraard in. Hij callt met 89 of iets in die richting en mijn hand blijft staan en ik dubbel naar 14k. Daarmee is het tijd voor de dinerbreak en heb ik dus tussen de eerste en tweede break uiteindelijk een paar honderd punten verschil in m'n stack.

Na het diner met saté, salade, brood en kroepoek is het tijd voor actie. Ik fold nog een paar handjes en er gaan nog een paar mensen uit en we zitten nog met elf spelers verspreidt over twee tafels. Ik heb echter geen keus meer als ik tegenover met de chipleader met de Chinese Muur aan chips zie zitten. Hij maakt bij 1200-2400 een raise naar 6100 en ik gooi het met Ac2c erin voor 12,2k. Uiteraard callt hij en ik heb z'n flushdraw dominated als ik zie dat hij KcQc omdraait. De flop is niet echt ideaal met JTx en als ik dan hit op de turn maakt hij z'n broadwaystraight en zit voor mij het toernooi erop. Ik denk dat het bij plaats 11 blijft, want hoewel ik tegelijk met de nummer tien eruit ging aan de andere tafel zal het wel gewoon zo zijn geweest dat ik veruit de shortste was.

Ik lig er nog niet uit of ik kan een late entry maken in een sit and go met de echte PN-regulars. WubWubWub, Double_V, Ruud_1988, BiginDiemen, GeorgeLuz, DannyK, DaBruns en Snoeiboer. Zo'n sit and go'tje is trashtalk, mindfucking en vooral lol om de handen die gespeeld worden. De één noemt de ander een nit wanneer ie 23o foldt enzovoorts. Eén van de eerste handjes die ik speel is als ik UTG zit. Met 2000 startstack en 25-25 blinds is er ruimte zat om gek te doen, dus ik straddle naar 50, BiginDiemen zit UTG+1 en restraddlet naar 75 en de rest foldt tot aan de blinden. Snoeiboer zit in de small blind en callt, waarop GeorgeLuz vanuit de big blind hetzelfde doet. Ik moet 25 bijleggen in een 275 en kan dus odds gewijs niet folden, maar ik meld nog even dat ik wel een folding hand heb.

We zien four-way de flop en die is Q72, Snoeiboer bet direct uit voor iets van 200 en GeorgeLuz callt, ik raise naar 750 of iets dergelijks en BiginDiemen foldt. Snoeiboer durft het nog wel aan en callt, maar voor de GeorgeLuz is het feest over en we gaan richting de turn. Ik vraag gelijk om een twee, want ja dat leek me wel handig. DannyK draait netjes de ruiten twee om, wat een service. Snoei checkt en ik gooi het erin. Hij callt met Q9 en ik gooi natuurlijk gewoon 72o open. Good game Snoeiboer! De sit and go ontwikkelt zich verder en ik bemoei me niet heel erg met het spel. Pak af en toe een potje af, wordt af en toe hard gereraiset en moet ik m'n nothing afleggen. Ondertussen vallen er links en rechts spelers af gaan we richting de bubble als inmiddels het toernooi in de zaal ook is afgelopen.

Op de bubble zitten we met vrij gelijk stacksizes voor DannyK, GeorgeLuz en ondergetekende, terwijl Ruud_1988 een enorme chiplead heeft opgebouwd. Er wordt nog wat heen en weer geschoven met blinds. GeorgeLuz wint wat, levert het weer en zo gaat het heen en weer totdat uiteindelijk DannyK en GeorgeLuz all-in belanden en GeorgeLuz de hand wint zodat we nog met drie spelers over zijn. GeorgeLuz wil dan de powerplay inzetten en gooit het er vanaf de button in. Tsjah zoals hij al aankondigde loopt ie dan altijd tegen een hand aan en mijn AJ was goed genoeg voor een dubbel. Daarna dubbelt GeorgeLuz door Ruud heen. Ruud draait KQ open na lang twijfelen en het is spannend tegen de Ad7d van GeorgeLuz. Het board geeft tot de turn allemaal blanks maar wel twee ruiten. Een mooi moment om te vragen om de ruiten koning dacht ik zo. Dus ik roep "ruiten koning!" en de river wordt gedraaid: Kd! Maar goed kan Ruud vervolgens met QJ ofzo van mijn Q5 winnen en daarmee zijn de stacks gewoon weer zoals ze waren. Ik donk mezelf blind all-in eruit en de heads-up gaat tussen Ruud_1988 en GeorgeLuz.

Dit wordt echter een gebed zonder eind door allerlei zieke boards die zorgen voor splits sick beats etcetera. Ruud_1988 kijkt af en toe zenuwachtig richting de klok, omdat hij de trein moet halen en de twee besluiten te choppen. Ik draai nog een laatste handje voor de eer. JJ voor Ruud, Q7 voor GeorgeLuz board 787xx. Met z'n drieën gaan we richting, bus, trein en uiteindelijk ga ik met GeorgeLuz richting Den Haag, waar ik me om half één door m'n vader laat oppikken. Al bij al een mooi dagje poker, met een hoop gezellig mensen.

Tot de volgende keer allemaal!!

De commercie krijgt de overhand en dat is helemaal niet zo gek ook. We leven immers in een consumptie maatschappij waarin de jeugd zich profileert door middel van gadgets als Ipods, mobiele telefoons en spelcomputers. Ach dat zijn we inmiddels allemaal wel gewend en van deze consumptiemaatschappij zullen we voorlopig niet afkomen. Toch vervloeken we met z'n allen de TV-reclames op het moment dat ze ons favoriete programma onderbreken of als we nog langer moeten wachten op de voetbalwedstrijd die we graag willen laten zien. We hebben plaatsvervangende schaamtegevoelens als we langs Tell Sell programma's zappen, maar tegelijkertijd weten we dat we in onze huidige samenleving amper zonder kunnen.

Al jaren vervloeken we de commercialisering van de sport. De salarissen in de voetbalwereld zijn ongehoord en worden door velen als asociaal hoog bestempeld, desalniettemin raken we er aan gewend. Is poker datzelfde lot beschoren, gaan we ook die kant op en zal de pokerwereld de volgende commerciële speelbal zijn? Het is voor ondernemers natuurlijk heel lucratief om mee te liften op de hype die poker op het moment is. Als pokerspeler klagen we ook niet over de aandacht voor het spelletje, want dat is erg belangrijk. Dat levert nieuwe spelers en nieuwe fondsen op en daarmee is er nieuw en extra geld dat rond gaat in de pokerscene.

Toch moet aandacht niet ten kosten gaan van alles. De identiteit van het spel of de sport, hoe je het noemen wilt, moet bovenal gewaarborgd blijven. Daarom zijn wel natuurlijk uitermate tevreden met de TV-programma's die aandacht schenken aan het poker, maar het moet niet boven alles gaan. Soms is de manier waarop de programma's worden gemaakt echt te beschamend voor worden, dan is het eigenlijk niet eens meer een pokerprogramma maar goedkoop entertainment over de rug van de pokerspelers.

Voor de gemiddelde fan is het echter prachtig om te kunnen genieten van de World Series Of Poker op TV. Ik begrijp dat de meeste mensen een beetje flauw worden van Milwaukee's Best Light en het Degree All-in moment, maar goed dat moeten we maar voor lief nemen. Daar kijken we wel omheen en het pokerspel is goed in beeld gebracht mooi om te zien en in dit soort toernooien natuurlijk van een goed niveau.

Ook de Nederlandse televisie is hoofdzakelijk goed bezig de laatste tijd. Simple Media besteedt meer en meer aandacht aan het poker en dat doet op een goede manier. De EPT's worden goed gecoverd waarbij goede en leuke aandacht is voor de Nederlanders. Neem daarbij de vele uitzendingen rondom het belangrijkste toernooi in Nederland, namelijk de MCOP, en we zien een mooie pokercultuur in ons land ontstaan.

Toch zijn er ook dingen die nog verkeerd aangepakt worden. Zoals gezegd willen dezelfde mensen ook direct een slaatje slaan uit de pokerhype. Ze proberen met televisie-shows die poker als centraal thema hebben mensen richting de TV te trekken. Eenmaal voor de buis zal de gemiddelde pokerspeler regelmatig teleurgesteld worden, hoewel de programma groots worden aangekondigd is het poker veelal bijzaak voor de makers. Het gaat meer om de verhalen er omheen en niet meer om het spelletje zelf. Daarom sneeuwt het spel dan ook al snel onder, onder alle commerciëlen belangen. Het maakt niet uit of het spel een crapshoot is of niet, het is niet belangrijk of er goed of dramatisch poker wordt gespeeld. Als het er maar uitziet alsof iedereen miljoenen kan verdienen met het spelletje. De programma's zijn vaak gemaakt enthousiast en worden veel groter gebracht dan dat het daadwerkelijk is. Jammer en soms zelfs schadelijk voor het pokerimago. Het spel wordt snel afgeschilderd als gokspel in die omstandigheden, hoewel heel goed het tegendeel kan worden bewezen.

Gelukkig hoeven we niet alleen naar deze negatieve kanten te kijken, want tegelijkertijd ben ik zelf één van de mensen die graag aan dit soort programma's meedoet, maar dan wel puur voor de lol. Ik snap ook wel dat er aan die programma's weinig conclusies zijn te verbinden, maar het is wel te hopen dat de buitenwereld dat dan ook niet doet. Laten we hopen dat we in de toekomst nog mogen genieten van veel poker op TV en via andere media. Laten we hopen dat ondernemers nog wat extra geldt in de het spel stoppen en laten we hopen dat poker zich kan ontwikkelen tot een sport van formaat.

Laten we nou over een jaar of wat nog eens kijken en dan zien we wel wat de commercie ons en het spel heeft gebracht.

Zij zijn het die poker hebben als obsessie.
Zij zijn het waarbij poker meer is als een hobby.
Sommige van hen zijn zover dat ze er hun brood mee verdienen,
maar vaak zijn het de modale speler waarbij het virus net dat beetje is door geschoten.

De echter pokerdieren spelen niet om het geld, zij spelen niet om de roem,
maar gewoon om de liefde voor het spel
Zij zijn het waarvan anderemensen zeggen dat ze ondoorgrondelijk zijn.
Waarmee dan direct de meeste passende omschrijving is gegeven aan het spel dat zij aanbidden.
De echte pokerdieren, de echte fans.

De aanhangers van een game die niet door een ieder op waarde wordt geschat.
Toch zijn zij het die het telkens opnieuw en nog steeds kalm willen uitleggen.
Zij zijn het die zonder welke move dan ook het respect van de tafel kunnen krijgen.

Natuurlijk kan je zeggen dat ze verslaafd zijn,
maar zijn wij niet allen verslaafd aan datgene dat we lief hebben?
Misschien klinkt het wat hard en onrealistische,
maar benaderen we hier niet de werkelijkheid en de zin van het leven?

Hoewel het pokerdier het soms voor de buitenwereld in de schaduw kan houden.
Is hij/zij stiekem smoorverliefd op het spel en haar spelers en speelsters.
Voor de gemiddelde speler misschien een geheime liefde
en voor de fullprof een open relatie.
De liefde voor het spel heeft echter elk pokerdier
en wie dat nu nog ontkent, moet maar eens snel uit de kast komen

Een mooie eigenschap

Creativiteit is een mooi iets, alleen al een mooi woord zelfs. Voor die mensen die het letter voor letter ontleden en zich toeleggen op de kennis van de Nederlandse taal zien hier mogelijk een unieke lettercombinatie in. Natuurlijk elk woord is uniek, maar het ene net ietsje unieker als het ander. Dat is dan eigenlijk de intrensieke creativiteit van het woord. Bovenal zou het een hoop scrabble punten opleveren, mocht je zoveel letter hebben, maar dat terzijde. Dit is natuurlijk allemaal een hoop inleidend gezwam, om daar te komen waarover ik het wil hebben. Wat is creativiteit eigenlijk, wat houdt het in? Tsjah de vraag stellen is hem beantwoorden zolang je de betekenis van het woord kent.

Als we Van Dale erbij pakken dan krijgen we de volgenden betekenis te zien:

cre·a·ti·vi·teit (de(v))
1 scheppingsvermogen

Allereerst opmerkelijk dat een scheppingsvermogen vrouwelijk is, mijns inziens hebben we daar altijd twee geslachten voor nodig, maar dat is weer een kleine side-note. Creativiteit betekent dus het vermogen om iets te kunnen scheppen, naar gewone-mensen-taal vertaald houdt dat in, dat degene die het in zich heeft iets te maken creatief bezig is. Dus op het moment dat ik deze blog tik en daarmee een verhaal produceer ben ik creatief/productief bezig.

Op welke niveau

Althans als we afgaan op de betekenis van het woord volgens het woordenboek. Is het namelijk wel zo, kunnen we alles zomaar als creatief bestempelen? Oké, ik hoop dat mijn blog een uiting is van creativiteit, het is namelijk datgene waar ik me altijd aan vast hou. Ik kan niet veel, maar ik ben redelijk creatief met taal, kan een aardig verhaal in elkaar draaien, dus tot op zekere hoogte klopt het wel. Dat neemt niet weg dat sommige mensen met taal vele malen creatiever zijn als ik. Dat zal ik ook zeker niet ontkennen. Het gaat er namelijk voor mij nog steeds om vanaf welk niveau we nu over creativiteit spreken.

Misschien dat er genoeg mensen zijn die dit geen creatieve uiting vinden, daarmee zijn we al op het punt aangekomen dat we hebben besloten dat creativiteit en de beoordeling daarvan subjectief is. Okay fine, maar laten we het eventjes in het algemene houden. Is elke blog creatief? Is het opschrijven van een hand history creatief? Misschien volgens de omschrijving wel, maar mijns inziens wordt er niks unieks gecreëerd. Wat niet direct wil zeggen dat het niet interessant is om te lezen, absoluut niet, het kan zelfs veel boeiender dan een stuk wat met de grootste zorgvuldigheid is gemaakt.

Creatief waarin

Toch blijft bij mij de vraag, wanneer is iemand creatief? Ben ik creatief, omdat ik hier een blog schrijf. Zelf vind ik van niet, althans ik vind het schrijven misschien wel creatief, maar over de gehele linie vind ik van niet. Immers ik kan niet tekenen, schilderen, ik ben niet handig met klussen en dat soort dingen. Dus hoewel ik misschien volgens de definitie best creatief kan zijn, wanneer ik een schilderij zou willen maken. Dan nog vind ik dat ik niet creatief ben als ik daarbij niet op papier krijg, wat ik zou willen. Dus ik waan mezelf niet creatief, sterker nog verre van zelfs. Ik ben zo a-creatief als het maar zijn kan.

Terwijl andere mensen multi-talented zijn, schileren, schrijven, muziek maken en dergelijke, kan ik zelf niet zoveel denk ik. Maar ach, daar heb ik me al jaren in verzoend en het maakt ook allemaal niks uit. Waarom zou ik ook, als ik een mooi schilderij wil hebben koop ik het wel. Nou klinkt dat misschien verwaand, maar zo is het niet bedoeld, sterker nog ik zou het nooit kunnen betalen. Ik heb gewoon genoegen genomen met het feit dat ik het zelf niet zal kunnen maken, sterker nog zelfs niet de moeite willen nemen het te proberen.

Creativiteit in het poker

Toch kan het me soms duur komen te staan, dat gebrek aan creativiteit. Niet dat het uit maakt dat ik niet kan tekenen of iets dergelijks, maar het is wel handig als je je snel op onverwachtte situaties kan aanpakken. In poker is creativiteit mijns inziens een heel belangrijke factor om succesvol te worden. Iedereen zou immers ABC-poker moeten kunnen spelen. Echter als iedereen exact hetzelfde zou doen, dan zou het casino of de pokerroom de enigen zijn die er beter van worden.

Dat willen we niet hebben, dus gaan spelers op zoek naar een tactiek die het ABC-poker verslaat. Ze zijn creatief, anticiperen op de tegenstander en gaan op zoek naar de beste oplossing. Het gevolg is dat er andere spelers zijn die moeten en willen anticiperen op deze nieuwe tactieken. Er is dus continu een zoektocht naar de beste strategie. Sterker nog, van hand tot hand moet er aangepast worden op positie, tegenstander, board-texture enzovoorts. Hoe beter dat lukt, hoe beter je als pokerspeler zal zijn. Je kan nu immers gaan proberen het maximale uit elke situatie te halen. Er ontstaat echter één probleem, je speelt nu wel elke hand naar een optimale standaard vanuit jou oogpunt, maar de oplettende tegenstander heeft ook gezien wat jij deed.

Nu is het zijn beurt om creatief te zijn en jou tactiek om zeep te helpen, middels zijn tactisch vernuft. Wanneer dit lukt is het weer aan jou om de volgende zet te doen, werken aan de voorspelbaarheid, of eigenlijk beter gezegd de onvoorspelbaarheid van je speelstijl. Je moet je tegenstander net die stap voor blijven, net dat nieuwe tactische dingetje doorvoeren waardoor hij/zij in verlegenheid wordt gebracht. De meestertacticus zal overwinnen, de meest creatieve speler zal waarschijnlijk het meest verdienen.

Tijd voor mij om daar aan te werken, om m'n crea-ik naar boven te halen en te zorgen dat ik mijn tegenstanders te slim af ben, waardoor ik mezelf als meestertacticus naar boven laat komen. Of dat ooit gaat gebeuren is de vraag, maar zolang ik me kan handhaven ben ik al lang tevreden.

Een persoonlijke blogpost? Ja, dat lijkt een voor de hand liggende vraag, immers is het niet zo dat veel, zo niet alle blogpost persoonlijk zijn en informatie weggeven over de auteur. Tsjah misschien wel en misschien is deze niet veel anders. Valt de post weg tussen alle anderen die gemaakt zijn en dat is dan dat. Prima, wat mij betreft mag het, ik schrijf deze post eigenlijk alleen om eventueel wat mensen in te lichten, maar hoofdzakelijk om alles voor mezelf eens even op een rijtje te zetten. Ik zit de laatste tijd namelijk met een aantal persoonlijke probleempjes, voortkomend uit één groot probleem. Nu zou je kunnen zeggen dat ik dat misschien voor mezelf moet houden en gewoon leuk in MS Word moet schrijven, maar door het op deze manier te doen, dwing ik mezelf tot het houden van een goed duidelijk verhaal, wat ook nog eens goed leesbaar moet zijn...

Oké, na deze kleine inleiding kunnen we over gaan tot de kern van de zaak en daarmee gelijk dat behandelen, dat er op dit moment speelt. Een tweetal blogposts geleden schreef ik al een heel stuk over m'n motivatie en zelfvertrouwen. Dat zijn twee aspecten die voor het leven redelijk essentieel zijn en bij waren ze en eigenlijk zijn ze ver te zoeken. Zelfvertrouwen is er alleen op heel specifieke vlakken waarvan ik van mezelf weet dat ik er redelijk in ben ofzo. Echter zelfs die dingen vallen heel moeizaam als er nergens motivatie voor is en dat zijn nu net de problemen op dit moment.

Futloos

Ik voel me al geruime tijd vrij futloos, in m'n vorige motivatie blog schreef ik dat ik geblesseerd was met hardlopen en dat ik weinig kon doen. Nu is dat de afgelopen tijd niet veel veranderd en dat maakt me vrij ziek. Niet dat ik niet kan hardlopen of niet goed kan sporten, want dat is iets waar je je dan maar aan moet confirmeren, maar het feit dat ik er niks aan laat doen en er niet naar laat kijken. Dat gecombineerd met zoals eerder geschreven een dramatische stageplek en de daarbij behorende problemen zorgde ervoor dat ik het leven wat somber in begon te zien. Nu word ik door m'n vrienden wel vaker voor zwartkijker uitgemaakt omdat ik dingen vaak eerst van de negatieve kant bekijk, maar nu werd het steeds serieuser en serieuser. Ik wilde niks meer, kon niks meer en op een gegeven moment blokkeerde ik helemaal. Niks ging meer vanzelf zelfs de gemakkelijkste dingen niet en ik kon niks meer opbrengen om te gaan doen. Wat was daar nu aanleiding voor?

Assertiviteit

Wat is dan het probleem. Nou ja ik denk dat het voor de meeste niet zo vreemd klinkt, maar het wordt nu pas echt serieus een probleem. Dat is mijn assertiviteit en m’n contactuelevaardigheden. Ik kan, wil en durf dus helemaal niks te ondernemen en dat geeft me heel veel problemen. Dat ontdekte tijdens m’n eerste opleiding, maar toen wist ik het van mezelf nog niet zo goed. Nu komt het wederom heel erg aan het licht en ook steeds meer in het dagelijks leven. Dat is een probleem wat alleen maar groter wordt, maar waar ik op dit moment niet uitkom. Het is al vreselijk moeilijk om er ook maar met iemand over te praten, maar nu ik daar niet meer onderuit kwam is het goed mogelijk dat er ook oplossingen komen. Hopelijk wordt het snel beter en kan ik dit probleem op welke manier dan ook oplossen. Zodat ik gewoon dingen kan ondernemen die ik ook wil doen. En niet blijf wachten tot er een keer iet s gebeurd wat ik al heel lang wilde doen.

Acties

Uiteindelijk kwam het besef dat het zo niet ging, ik lach pak 'm beet huilend in bed omdat ik niet naar stage wilde, andere dingen niet onder ogen wilde zien en dingen die ik wel wilde gingen eigelijk ook niet omdat ik het niet durfde. Sterker nog ik kon helemaal niks meer, doordat ik steeds dingen voor me uit bleef schuiven ging het niet. Sterker nog ik kon niet eens de bowlingbaan bellen om te reserveren, of telefonisch een pizza bestellen. Uiteindelijk heb ik m'n probleem kenbaar gemaakt, eerst bij m'n ouders en in overleg daarmee heb ik besloten m'n stage te beëindigen. Ik was inmiddels al 2 weken niet geweest vanwege 'ziekte' en nog een extra week door een tussentijdse vakantie. Hoewel de stage officieel nog maar 5x 2 dagen per week was kon ik het echt niet meer aan. Ik ben er naar toegeweest en heb het afgesloten, weliswaar zonder resultaat en studiepunten, maar een last was van me af.

Dokter

M'n moeder heeft gelijk een afspraak gemaakt met de dokter (tsjah zelfs dat kon ik niet, ik zit al maanden met een blessure, maar wil/durf met niemand contact op te nemen). Ik heb direct een gesprek gehad met de dokter en de problemen zo goed mogelijk kenbaar proberen te maken. Dat is allemaal redelijk gelukt denk ik, waarna hij uiteraard heeft aangegeven dat het beter is met een gespecialiseerd iemand te praten. Derhalve heeft hij me aangemeld met het RIAGG die in de loop van de week waarschijnlijk contact op met me zullen nemen voor een afspraak. Tevens heb ik een diagnose voor m'n blessure die is wat minder positief. Ik schijn chondropathie aan m'n knie/knieschijf te hebben waar eigenlijk heel weinig direct aan te doen is. Een andere dokter vertelde me dat het iets is wat veel pubermeisjes hebben, dus tsjah wie weet heb ik mezelf nog niet goed ontdekt

Ik hoop dat deze stappen me verder brengen en wat oplossingen geven. Ik studeer voorlopig wel verder in m'n overige vakken om dan te kijken wanneer ik het weer verder kan oppikken qua stages enzo... Hoewel het ook kan dat ik zomaar een andere studie oppak.

Zo dit is eruit en dat is voor mij in elk geval persoonlijk een opluchting. Nu dit klaar is, kan ik deze ruimte weer gaan gebruiken zoals ie bedoeld is namelijk bloggen. Schrijven is namelijk nog steeds wel één van m'n passies en ik ga dan ook proberen op regelmatige basis (hoevaak heb ik dat al gezegd?) een blogpost te maken. Niet zozeer over alles wat er in mijn pokerleven gebeurd, maar gewoon over poker in het algemeen, het dagelijks leven etc...

Een soort columnachtige stukjes hoop ik te gaan schrijven. Dus voor wie er geïnteresseerd in is, blijf hier kijken hihi dan heb ik gelijk wat lezers. Wie updates wil over al het bovenstaande kan me altijd PM'en, mailen, msn'en etc.

Groetjes,

DeeBee

Nu Lex hier inmiddels toch al langzaam aan tot god wordt verheven en met zijn eigen hand de K4o, terug te vinden is in de helft van alle topics, denk ik dat ik de titel van m’n blog deze keer best zo neer mag zetten. Natuurlijk is het onzin om mezelf met RaSZi te vergelijken, hij heeft het immers al gemaakt in de pokerwereld en de kans dat ik dat ga doen is natuurlijk heel klein. Toch zijn er misschien wat overeenkomsten te vinden en daarom deze titel.
De afgelopen weken ben ik voor mezelf ongelovelijk lekker bezig met het pokerspelletje. Ik schoot in een maand van 100$ naar ruim het zesvoudige en inmiddels is de 800 grens ook overschreden. Voor een aantal zal het peanuts zijn, maar voor is het m’n grootste rol ooit. Het is eindelijk ook een bankroll die een beetje speelruimte geeft. Normaal gesproken speel ik één of twee tafeltje, of in uitzonderlijke gevallen hooguit vier. Nu ging het de laatste tijd zo lekker dat ik maar eens wat meer ben gaan proberen. Eerst zes en later zelfs negen tafels op m’n laptopje. Nu is dat slechts 15,4”, dus om te zeggen dat dat zo makkelijk gaat is sterk overdreven. Echter de negen sit and go’s die ik opstartte leverde per saldo nog een positief rendement op dus was ik tevreden. Een vriend van mij vroeg me daarna of ik een keer bij hem thuis wilde proberen om nog meer tafels te spelen. Op zijn 22” wide-screen moesten toch wel zo’n twaalf tot zestien tafels gaan dus dat was een poging waard.
Uiteindelijk ben ik het gisteren gaan proberen. Er ging zo’n vijftien tafels op het scherm, maar omdat het voor mij ook de eerste keer was heb ik besloten niet verder te gaan dan twaalf. De rest kan altijd een ander keertje. Twaalf tafels dus, weliswaar met een beetje overlap maar dat is niet zo’n probleem. Het grootste probleem zit het in het beginnen. Ik speel immers weinig tot geen cash en dus moest ik me op één of andere manier in twaalf sit and go’s wurmen. Dat ging wonderbaar vrij aardig en voor ik het wist speelde ik twaalf turbo SNG’s. Met een buy-in van tussen de 3,25 (45 man) en 6,50 (9, 18 of 45 man ). Zo’n drie keer zoveel als m’n normale maximum speelde ik dus en het was even wennen, maar zolang alles maar op tijd ging was het geen probleem. Ik bustte nergens snel out, dus ik had een leuk experiment voor zeker twintig tot dertig minuten op twaalf tafels. Langzaam maar zeker verdwijnen dan de tafels, omdat je of uitgeschakeld wordt of de sit an go wint. Zeker de single tables waren na zo’n drie kwartier klaar, en slechts een enkele 45 mans SNG bleef over. Het resultaat was wederom positief. Met slechts vier cashes, maar twee daarvan waren groot genoeg om tot een resultaat van +$15 te komen.
Nu wordt het dus tijd om een beetje te gaan sparen voor een nieuwe monitor. Want wie weet hoe het gaat op vijftien of nog meer tafels. Kiwiman noemde me tijdens het experiment al gekscherend DBLL “RainKhan” Poker en wie weet wat er in de toekomst gaat gebeuren. Nu zie ik mezelf nog niet zo snel 24+ SNG’s tegelijk spelen, maar vijftien en misschien achttien wil ik wel gaan proberen binnenkort. Voorlopig hou ik bij de spaarzame cashgames die ik speel nog netjes twee tot vier tafels aan, dat is waarschijnlijk ook beter voor m’n spel.
Maar genoeg over poker er zijn ook voldoende andere dingen in het leven, naast poker ontspan ik ook graag door middel van het spelen van een game. Nu heb ik een Wii staan met inmiddels aardig wat spelletjes erop, maar het is nooit genoeg. Na de enthousiaste verhalen van onder andere RaSZi en DarkRose heb ik uiteindelijk besloten om ook maar Guitar Hero III aan te schaffen. De Wii versie kent inmiddels naar het schijnt een verbeterde geluidsmodule dus het spelen kon beginnen. Nou ja, ik heb hem pas vandaag gekocht dus eigenlijk is het nog maar wat aanklooien. Maar ik moet zeggen dat ik de verslavingsfactor van deze game met zeer hoog moet waarderen. Ik ben in de careermode halverwege het easy gedeelte heen en ik probeer zo snel mogelijk op te klimmen. Na wat gekloot begint het inmiddels ergens op te lijken, ik scoor zowaar boven de 90% in de meeste nummers dus de goede weg lijkt ingeslagen op dit moment. Hier gaan waarschijnlijk nog aardig wat uurtjes inzitten de komende tijd. De kans dat ik een echte virtuele rockstar zal worden is uiterst gering met mijn muzikale gevoel, maar goed wie niet waagt, enz… Als ik dezelfde progressie boek als bij het pokeren de laatste tijd kan ik niks anders dan tevreden zijn.
Gelukkig heb ik deze week vakantie, want m’n ritme is echt fucked up. In plaats van lekker zo tussen twaalf en één naar bed te gaan wordt het de laatste dagen steeds later en later. Mede door mijn railbird behoeftes lig ik zelden om de geplande tijd in bed. Hoewel in bed lig ik wel, maar met m’n blik gericht op m’n laptopschermpje waar zich een pokergame op afspeelt. Dat krijg je als je veel pokerende mensen leert kennen die ook nog is heel goed gaan spelen. Dan hang je gezellig in de rail, op MSN etc. Zondag was het kiwiman die het wist te schoppen tot een 17e plaats in de Sunday Warm-up en op dinsdag deed hij het in de 55$ semi freezeout nog een keertje over met een 4e plek. Ja, dan zijn de vroege uurtjes meestal al aangebroken. Als tussendoor ergens op maandag ook WubWubWub van zich doet spreken op Full Tilt in de nachtelijke uurtjes is het ritme al gauw weg natuurlijk. Maar ja nu kan het wel even, de vraag is of we het binnenkort terug kunnen vinden.

Groet,

Frank a.k.a. DBLLpoker, DeeBee

Motivatie

Het woordje motivatie is voor mij persoonlijk eigenlijk een heel bondige samenvatting van de zin van het leven. Motivatie kan je zien als de maatstaf waar langs je afmeet hoe leuk je iets vindt, terwijl het daarmee tegelijkertijd je drijfveer wordt om bepaalde dingen te doen. Zolang er voldoende motivatie is, dan zal het resultaat van de taak waarmee je bezig bent van ondergeschikt belang zijn, je hebt immers het gevoel dat hetgeen je mee bezig bent je voldoening geeft. Vaak zal het resultaat wel van invloed zijn op je motivatie en niet zelden zal een in jou ogen negatief resultaat ervoor zorgen dat je een bepaalde taak zal onderbreken en/of stoppen.

Helaas is het niet altijd zo eenvoudig en kan je dingen gemakkelijk van je afzetten. Dat kan verband houden met een verplichting danwel verslaving aan een bepaald iets. Voor poker zal regelmatig de verslaving om de hoek komen kijken als je ermee zou willen stoppen, omdat de motivatie is gedaald tot een waarde om en nabij de nul. Nu is echter de motivatie en daarmee tegelijkertijd het (zelf)vertrouwen het probleem niet op het moment. Behoorlijk resultaat gericht ben ik wel tevreden over het pokerspelletje dat ik op dit moment laat zien. Voor poker is er dus nog voldoende motivatie en aansporing van binnenuit, misschien is het zelfs wel iets te overdadig op het moment en kom ik langzaam weer bij de grens van verslaving vanaf een andere hoek.

Maar goed het poker draait redelijk en de motivatie en het vertrouwen zijn er daar wel, op andere vlakken is het momenteel allemaal ietsje moeilijker. De motivatie voor bijvoorbeeld studeren daalt zienderogen bij mij. Nu is dat op het eerste gezicht nog niet zo heel vervelend, want de laatste tijd was er voldoende speelruimte. De studie verliep immers voorspoedig en ik ben na drie pogingen eindelijk eens begonnen aan een tweede jaar. Genoeg vertrouwen dus en voldoende gemotiveerd om eindelijk eens richting een goed einde te koersen. Gemotiveerd en zeker vol vertrouwen na de degelijke resultaten (zeker in verhouding met besteedde tijd) in het eerste jaar begint dan het nieuwe studiejaar.

Met de frisse moed, voldoende vertrouwen en door deze zaken dus zoals gezegd meer dan genoeg motivatie, is het begin van het tweede jaar ook geen probleem. Niet bovenmatig inspannen zolang dat niet noodzakelijk is (lees 95% van de tijd) en vooral dingen doen waar ik meer voldoening uit haal dan studeren. Want hoewel er genoeg vertrouwen is, vind ik studeren niet leuk. Nadat m'n eerste studie (journalistiek) flopte heb ik nauwelijks plezier meer gehad in studeren. Het is niet dat ik het niet leuk vind om naar school te gaan, maar ik geef de voorkeur aan alle andere dingen. Daar is echter meer dan genoeg tijd voor, dus ik kan nog hardlopen, pokeren en veel onzinnge dingen doen in de tussentijd, wat m'n algehele levensmotivatie dus hoog genoeg houdt.

Mijns inziens kan je dus jezelf ook aanzetten tot iets, door motivatie uit andere zaken te halen. Je kan als het ware compenseren. Het moet echter wel in balans blijven, zodra die balans op één of andere manier wegvalt of verstoord wordt kan het zijn dat de motivatie op alle vlakken daalt en je helemaal nergens meer zin in hebt. Vaak zijn het tegenslagen in iets die ervoor zorgen dat er een disbalans ontstaat. Bij mij kwam het door verschillende dingen.

Ten eerste raakte ik geblesseerd met hardlopen, opzich niet zo'n probleem, want dat gebeurd wel vaker. Dit keer bleeft het echter langer dan gepland, en door mijn assertiviteistniveau van 0 en onderneminsdrang van nog minder is het een langdurige blessure geworden. Geen zin om naar de dokter/fysio of wat dan ook te gaan. Nou ja geen zin, ik zou willen dat ik er heen ging, maar om één of andere reden kan of durf ik geen initiatief te nemen. Maar goed om een lang verhaal kort te maken, komt het er dus op neer dat ik één van de belangrijkste, misschien wel het belangrijkste in m'n leven mis. Ik kan niet vrijuit sporten en dat is demotivator nummer één.

Direct is de neerslag duidelijk op andere zaken, in poker is er veel meer frustratie rondom een verloren pot, maar het belangrijkste is het gevolg op dingen die toch al niet zo van harte gaan. Je zou het kunnen zien als een negatief effect, wat dan weer versterkt wordt door de toch al aanwezige negatieve gedachte over verschillende zaken. Toen kwam daar nog een lekkere stageschool bij ook. Na een drama stage op een MBO-school vorig jaar, werd ik nu afgescheept met Praktijk Onderwijs in een heel lekkere wijk in Rotterdam-Zuid....

Nu weet ik ook wel dat ik me daar maar aan moet conformeren en dat ik hier ook wel doorheen kom als het moet, maar het viel gewoon niet lekker. Gefrustreerd hierdoor had ik het eventjes helemaal gehad met studie en alle ongein er omheen. Studies zijn in mijn ogen altijd slecht geregeld en dat is voor mij een extreme demotivator. Misschien omdat ik zelf slecht ben in initiatief nemen, maar ik verwacht van iets waarvoor ik veel geld betaal, dat het goed in elkaar zit.

Motivatie is dus gedaald tot nul en dat tast tegelijkertijd m'n zelfvertrouwen aan. Dit omdat ik weet dat ik bepaalde zaken gewoon makkelijk kan regelen maar het zelf niet durf en blijf uitstellen. Gevolg is dat ik er geen zin meer in heb en in een soort vicieuze cirkel terecht kom, waarin ik me om steeds meer zaken kutter ga voelen, maar tegelijker steeds minder zin krijg om dingen te regelen.

Het is dus de bedoeling zaken wat beter en wat sneller af te handelen, zodat ik uit m'n eigen vertrouwen en tevredenheid over m'n handelen motivatie kan putten. Dus zodoende probeer ik mezelf weer in een motivatie/vertrouwen upswing spiraal te praten, nu er nog voor zorgen dat het lukt. Dan heb ik m'n eerste vertrouwenspunt in elk geval gescoord.

Push or Fold

De finale tafel van het €1000 single rebuy toernooi lijkt een klein beetje op een ouderwetse crapshoot. Nou ja een klein beetje zeg maar gerust behoorlijk. De gemiddelde M aan de finale tafel is zo rond de acht en alleen Marc Naalden heeft een comfortabele uitgangspositie. Niet gek dan ook dat er gelijk gebeukt wordt vanaf het shuffle up and deal. Onze eigen Nicky Roeg is de eerste hij ziet in z'n eerste hand AJ harten en beukt al z'n chips naar het midden. Geen callers en Nicky is zo maar 24k rijker.

Player out

Met al dit geweld aan de finale tafel is het niet gek om te zien dat de spelers als warme broodjes over de rail worden getorpedeerd door hun medespelers. Of nou ja medespelers concurrenten, tegenstanders of hoe je het noemen wil. Meneer Lacoste is de eerste die het veld mag ruimen en daarmee neemt het percentage Nederlanders aan de FT natuurlijk weer toe. Helaas is het volgende slachtoffer er eentje van naam. Jordy 'Who is next' Veenboer is namelijk next. Hij raist UTG+1 met pocket zevens en de big blind schuift al z'n chips naar het midden. Peter Meere is de opponent en die heeft Jordy covered. De call van Jordy is dus automatisch een all-in en onze PokerNews directeur loopt tegen koningen aan. Geen escape voor Jordy en hij kan zichtbaar teleurgesteld naar de rail.

Wie er volgde:

Aan de lopende band verdwenen achtereenvolgens Hotels.nl speler Daniel Smidt, Sjoerd Bos en daarna helaas Nick Roeg. 'Nickname' heeft geen enkel handje meer gehad na zijn eerste hand en besluit het shortstacked er maar in te knallen. Helaas loopt ook hij tegen een beter hand op en zit zijn toernooi erop. Desalniettemin een schitterend resultaat voor deze PokerNews'er. De volgende is ook geen onbekende voor PokerNews. Thierry van den Berg weet helaas wederom geen winst te behalen. Weer een finale tafel, weer een geweldig resultaat, maar ook weer geen zege. Maar goed die kan nooit lang uitblijven op deze manier.

Nederlandse Heads-up

Als vervolgens de pokermanager van de Avation Club Nicolas Fraioli en de Oostenrijker Joe Fuchshofer ook zijn uitschakeld kan een Nederlandse heads-up gaan plaats vinden. Sterker nog een NederPoker heads-up, want beide spelers behoren tot dat team. Peter Meere moet uiteindelijk het onderspit delven tegen de in België woonachtige Marc Naalden. De ervaren Nederlander schrijft weer eens een groot toernooi op z'n naam en gaat door met het verzamelen van titels.

Terug naar de Omaha

Na de finale tafel is het tijd om terug te gaan naar de Omaha. Voor zolang die nog duurt voordat de spelers hun dinnerbreak gaan houden. Helaas is het voor Menno even later al afgelopen. Het zit hem wederom niet mee en hij mist een monsterdraw voor al z'n chips. Good game Menno, maar cash voor 'Vlekski'. Voor mij een mooi moment om weer huiswaarts te keren. Dan ben ik nog op een schappelijk tijd thuis en van de week ben ik toch nog wel vaker in Amsterdam te vinden.

Omaha

Afgelopen maandag had ik m'n tweede bezoek aan de Master Classics van dit jaar gepland. Even na tweeën wandel ik het casino in Amsterdam binnen en loop de trap op richting de koepel. Hier is het gewoon het beste railen en alle tafels in andere ruimtes worden het eerst opgebroken. Aan de rail zie ik John-ecom zitten en even later ook Webjoker. Ze zitten te railen bij Menno Vlek. 'Vlekski's' omaha spel wordt over het algemeen redelijk hoog aangeschreven, maar naar eigen zeggen zijn dat cashgames en is dit toernooi spel een heel ander verhaal. In zo'n rebuy is Menno best bereid om 80% van z'n handen te spelen, maar het feit is juist dat hij alleen maar kaarten krijgt die binnen de 20% zone liggen die hij niet wil spelen. Weinig actie dus in het begin van Menno.

Side bet

Aan een andere tafel zit Jamie Gold, de voormalig wereldkampioen. Naast hem zit Olvede 'The Jay'. Er is continu een hoop commotie rondom die tafel, maar niemand heeft in eerste instantie nou precies door waar het omgaat. Heel langzaam zoemt het gerucht via de rail en later vial de reporters door het casino. Er schijnt een sidebet te zijn tussen de twee eerder genoemde spelers en een onbekende derde persoon. Inzet? 20.000!!! U leest het goed 20.000 euro per persoon. Oftewel de winnaar is 40.000 euro rijker. Nou ja 40.000 euro is een beetje overdreven, want de winnaar is degene die de meeste rebuys doet aan deze tafel. Man they've got chips on that table . Rebuy!!! (De winnaar werd overigens de onbekende derde man.)

Menno Vlek

Ondertussen krijgt Menno Vlek zowaar wat handjes. Hij verdient aardig wat chips met een paartje azen, maar mist even later een naar eigen zeggen 28 miljoen outer. Met een overpair kings in z'n hand heeft hij een flushdraw en een open ended straight draw. Zoals verwacht loopt hij tegen 'kale' azen aan, maar hij weet geen van z'n draws te hitten. Een paar megadraws later en Menno zit shortstacked aan tafel. Inmiddels is ook Jorryt van Hooff aan die tafel aangeschoven, maar ook zijn succes is niet van lange duur. 'TheCleaner11' mag weer vertrekken en zijn toernooi is over. Maar voor hem schijnen er later op de dag nog andere belangen te zijn.

De opkomst

Ondertussen wordt de finale tafel gereed gemaakt voor het 1000€ semi-freezeout event. Een voor PokerNews en pokerend Nederland een schitterende finale tafel met Jordy Veenboer, Nicky 'Nickname' Roeg en Thierry 'BOKPOWER' van den Berg. Verder zien we o.a. Marc Naalden en Peter Meere. Voor de finale wordt een hele act opgevoerd. De spelers worden door de speaker geïntroduceerd en komen onder zelf gekozen muziek door het casino aangelopen richting finale tafel. Jordy had gekozen voor Fransie Bauer met 'Heb je even voor mij' en daarmee was de toon gezet in het toch al gezellig Holland Casino.

Voor nu is dit even een korte update, de rest van het verslag van maandag en dat van woensdag volgt morgen/vandaag (donderdag 08/11/2007)