Een mooie eigenschap

Creativiteit is een mooi iets, alleen al een mooi woord zelfs. Voor die mensen die het letter voor letter ontleden en zich toeleggen op de kennis van de Nederlandse taal zien hier mogelijk een unieke lettercombinatie in. Natuurlijk elk woord is uniek, maar het ene net ietsje unieker als het ander. Dat is dan eigenlijk de intrensieke creativiteit van het woord. Bovenal zou het een hoop scrabble punten opleveren, mocht je zoveel letter hebben, maar dat terzijde. Dit is natuurlijk allemaal een hoop inleidend gezwam, om daar te komen waarover ik het wil hebben. Wat is creativiteit eigenlijk, wat houdt het in? Tsjah de vraag stellen is hem beantwoorden zolang je de betekenis van het woord kent.

Als we Van Dale erbij pakken dan krijgen we de volgenden betekenis te zien:

cre·a·ti·vi·teit (de(v))
1 scheppingsvermogen

Allereerst opmerkelijk dat een scheppingsvermogen vrouwelijk is, mijns inziens hebben we daar altijd twee geslachten voor nodig, maar dat is weer een kleine side-note. Creativiteit betekent dus het vermogen om iets te kunnen scheppen, naar gewone-mensen-taal vertaald houdt dat in, dat degene die het in zich heeft iets te maken creatief bezig is. Dus op het moment dat ik deze blog tik en daarmee een verhaal produceer ben ik creatief/productief bezig.

Op welke niveau

Althans als we afgaan op de betekenis van het woord volgens het woordenboek. Is het namelijk wel zo, kunnen we alles zomaar als creatief bestempelen? Oké, ik hoop dat mijn blog een uiting is van creativiteit, het is namelijk datgene waar ik me altijd aan vast hou. Ik kan niet veel, maar ik ben redelijk creatief met taal, kan een aardig verhaal in elkaar draaien, dus tot op zekere hoogte klopt het wel. Dat neemt niet weg dat sommige mensen met taal vele malen creatiever zijn als ik. Dat zal ik ook zeker niet ontkennen. Het gaat er namelijk voor mij nog steeds om vanaf welk niveau we nu over creativiteit spreken.

Misschien dat er genoeg mensen zijn die dit geen creatieve uiting vinden, daarmee zijn we al op het punt aangekomen dat we hebben besloten dat creativiteit en de beoordeling daarvan subjectief is. Okay fine, maar laten we het eventjes in het algemene houden. Is elke blog creatief? Is het opschrijven van een hand history creatief? Misschien volgens de omschrijving wel, maar mijns inziens wordt er niks unieks gecreëerd. Wat niet direct wil zeggen dat het niet interessant is om te lezen, absoluut niet, het kan zelfs veel boeiender dan een stuk wat met de grootste zorgvuldigheid is gemaakt.

Creatief waarin

Toch blijft bij mij de vraag, wanneer is iemand creatief? Ben ik creatief, omdat ik hier een blog schrijf. Zelf vind ik van niet, althans ik vind het schrijven misschien wel creatief, maar over de gehele linie vind ik van niet. Immers ik kan niet tekenen, schilderen, ik ben niet handig met klussen en dat soort dingen. Dus hoewel ik misschien volgens de definitie best creatief kan zijn, wanneer ik een schilderij zou willen maken. Dan nog vind ik dat ik niet creatief ben als ik daarbij niet op papier krijg, wat ik zou willen. Dus ik waan mezelf niet creatief, sterker nog verre van zelfs. Ik ben zo a-creatief als het maar zijn kan.

Terwijl andere mensen multi-talented zijn, schileren, schrijven, muziek maken en dergelijke, kan ik zelf niet zoveel denk ik. Maar ach, daar heb ik me al jaren in verzoend en het maakt ook allemaal niks uit. Waarom zou ik ook, als ik een mooi schilderij wil hebben koop ik het wel. Nou klinkt dat misschien verwaand, maar zo is het niet bedoeld, sterker nog ik zou het nooit kunnen betalen. Ik heb gewoon genoegen genomen met het feit dat ik het zelf niet zal kunnen maken, sterker nog zelfs niet de moeite willen nemen het te proberen.

Creativiteit in het poker

Toch kan het me soms duur komen te staan, dat gebrek aan creativiteit. Niet dat het uit maakt dat ik niet kan tekenen of iets dergelijks, maar het is wel handig als je je snel op onverwachtte situaties kan aanpakken. In poker is creativiteit mijns inziens een heel belangrijke factor om succesvol te worden. Iedereen zou immers ABC-poker moeten kunnen spelen. Echter als iedereen exact hetzelfde zou doen, dan zou het casino of de pokerroom de enigen zijn die er beter van worden.

Dat willen we niet hebben, dus gaan spelers op zoek naar een tactiek die het ABC-poker verslaat. Ze zijn creatief, anticiperen op de tegenstander en gaan op zoek naar de beste oplossing. Het gevolg is dat er andere spelers zijn die moeten en willen anticiperen op deze nieuwe tactieken. Er is dus continu een zoektocht naar de beste strategie. Sterker nog, van hand tot hand moet er aangepast worden op positie, tegenstander, board-texture enzovoorts. Hoe beter dat lukt, hoe beter je als pokerspeler zal zijn. Je kan nu immers gaan proberen het maximale uit elke situatie te halen. Er ontstaat echter één probleem, je speelt nu wel elke hand naar een optimale standaard vanuit jou oogpunt, maar de oplettende tegenstander heeft ook gezien wat jij deed.

Nu is het zijn beurt om creatief te zijn en jou tactiek om zeep te helpen, middels zijn tactisch vernuft. Wanneer dit lukt is het weer aan jou om de volgende zet te doen, werken aan de voorspelbaarheid, of eigenlijk beter gezegd de onvoorspelbaarheid van je speelstijl. Je moet je tegenstander net die stap voor blijven, net dat nieuwe tactische dingetje doorvoeren waardoor hij/zij in verlegenheid wordt gebracht. De meestertacticus zal overwinnen, de meest creatieve speler zal waarschijnlijk het meest verdienen.

Tijd voor mij om daar aan te werken, om m'n crea-ik naar boven te halen en te zorgen dat ik mijn tegenstanders te slim af ben, waardoor ik mezelf als meestertacticus naar boven laat komen. Of dat ooit gaat gebeuren is de vraag, maar zolang ik me kan handhaven ben ik al lang tevreden.