Een persoonlijke blogpost? Ja, dat lijkt een voor de hand liggende vraag, immers is het niet zo dat veel, zo niet alle blogpost persoonlijk zijn en informatie weggeven over de auteur. Tsjah misschien wel en misschien is deze niet veel anders. Valt de post weg tussen alle anderen die gemaakt zijn en dat is dan dat. Prima, wat mij betreft mag het, ik schrijf deze post eigenlijk alleen om eventueel wat mensen in te lichten, maar hoofdzakelijk om alles voor mezelf eens even op een rijtje te zetten. Ik zit de laatste tijd namelijk met een aantal persoonlijke probleempjes, voortkomend uit één groot probleem. Nu zou je kunnen zeggen dat ik dat misschien voor mezelf moet houden en gewoon leuk in MS Word moet schrijven, maar door het op deze manier te doen, dwing ik mezelf tot het houden van een goed duidelijk verhaal, wat ook nog eens goed leesbaar moet zijn...

Oké, na deze kleine inleiding kunnen we over gaan tot de kern van de zaak en daarmee gelijk dat behandelen, dat er op dit moment speelt. Een tweetal blogposts geleden schreef ik al een heel stuk over m'n motivatie en zelfvertrouwen. Dat zijn twee aspecten die voor het leven redelijk essentieel zijn en bij waren ze en eigenlijk zijn ze ver te zoeken. Zelfvertrouwen is er alleen op heel specifieke vlakken waarvan ik van mezelf weet dat ik er redelijk in ben ofzo. Echter zelfs die dingen vallen heel moeizaam als er nergens motivatie voor is en dat zijn nu net de problemen op dit moment.

Futloos

Ik voel me al geruime tijd vrij futloos, in m'n vorige motivatie blog schreef ik dat ik geblesseerd was met hardlopen en dat ik weinig kon doen. Nu is dat de afgelopen tijd niet veel veranderd en dat maakt me vrij ziek. Niet dat ik niet kan hardlopen of niet goed kan sporten, want dat is iets waar je je dan maar aan moet confirmeren, maar het feit dat ik er niks aan laat doen en er niet naar laat kijken. Dat gecombineerd met zoals eerder geschreven een dramatische stageplek en de daarbij behorende problemen zorgde ervoor dat ik het leven wat somber in begon te zien. Nu word ik door m'n vrienden wel vaker voor zwartkijker uitgemaakt omdat ik dingen vaak eerst van de negatieve kant bekijk, maar nu werd het steeds serieuser en serieuser. Ik wilde niks meer, kon niks meer en op een gegeven moment blokkeerde ik helemaal. Niks ging meer vanzelf zelfs de gemakkelijkste dingen niet en ik kon niks meer opbrengen om te gaan doen. Wat was daar nu aanleiding voor?

Assertiviteit

Wat is dan het probleem. Nou ja ik denk dat het voor de meeste niet zo vreemd klinkt, maar het wordt nu pas echt serieus een probleem. Dat is mijn assertiviteit en m’n contactuelevaardigheden. Ik kan, wil en durf dus helemaal niks te ondernemen en dat geeft me heel veel problemen. Dat ontdekte tijdens m’n eerste opleiding, maar toen wist ik het van mezelf nog niet zo goed. Nu komt het wederom heel erg aan het licht en ook steeds meer in het dagelijks leven. Dat is een probleem wat alleen maar groter wordt, maar waar ik op dit moment niet uitkom. Het is al vreselijk moeilijk om er ook maar met iemand over te praten, maar nu ik daar niet meer onderuit kwam is het goed mogelijk dat er ook oplossingen komen. Hopelijk wordt het snel beter en kan ik dit probleem op welke manier dan ook oplossen. Zodat ik gewoon dingen kan ondernemen die ik ook wil doen. En niet blijf wachten tot er een keer iet s gebeurd wat ik al heel lang wilde doen.

Acties

Uiteindelijk kwam het besef dat het zo niet ging, ik lach pak 'm beet huilend in bed omdat ik niet naar stage wilde, andere dingen niet onder ogen wilde zien en dingen die ik wel wilde gingen eigelijk ook niet omdat ik het niet durfde. Sterker nog ik kon helemaal niks meer, doordat ik steeds dingen voor me uit bleef schuiven ging het niet. Sterker nog ik kon niet eens de bowlingbaan bellen om te reserveren, of telefonisch een pizza bestellen. Uiteindelijk heb ik m'n probleem kenbaar gemaakt, eerst bij m'n ouders en in overleg daarmee heb ik besloten m'n stage te beëindigen. Ik was inmiddels al 2 weken niet geweest vanwege 'ziekte' en nog een extra week door een tussentijdse vakantie. Hoewel de stage officieel nog maar 5x 2 dagen per week was kon ik het echt niet meer aan. Ik ben er naar toegeweest en heb het afgesloten, weliswaar zonder resultaat en studiepunten, maar een last was van me af.

Dokter

M'n moeder heeft gelijk een afspraak gemaakt met de dokter (tsjah zelfs dat kon ik niet, ik zit al maanden met een blessure, maar wil/durf met niemand contact op te nemen). Ik heb direct een gesprek gehad met de dokter en de problemen zo goed mogelijk kenbaar proberen te maken. Dat is allemaal redelijk gelukt denk ik, waarna hij uiteraard heeft aangegeven dat het beter is met een gespecialiseerd iemand te praten. Derhalve heeft hij me aangemeld met het RIAGG die in de loop van de week waarschijnlijk contact op met me zullen nemen voor een afspraak. Tevens heb ik een diagnose voor m'n blessure die is wat minder positief. Ik schijn chondropathie aan m'n knie/knieschijf te hebben waar eigenlijk heel weinig direct aan te doen is. Een andere dokter vertelde me dat het iets is wat veel pubermeisjes hebben, dus tsjah wie weet heb ik mezelf nog niet goed ontdekt

Ik hoop dat deze stappen me verder brengen en wat oplossingen geven. Ik studeer voorlopig wel verder in m'n overige vakken om dan te kijken wanneer ik het weer verder kan oppikken qua stages enzo... Hoewel het ook kan dat ik zomaar een andere studie oppak.

Zo dit is eruit en dat is voor mij in elk geval persoonlijk een opluchting. Nu dit klaar is, kan ik deze ruimte weer gaan gebruiken zoals ie bedoeld is namelijk bloggen. Schrijven is namelijk nog steeds wel één van m'n passies en ik ga dan ook proberen op regelmatige basis (hoevaak heb ik dat al gezegd?) een blogpost te maken. Niet zozeer over alles wat er in mijn pokerleven gebeurd, maar gewoon over poker in het algemeen, het dagelijks leven etc...

Een soort columnachtige stukjes hoop ik te gaan schrijven. Dus voor wie er geïnteresseerd in is, blijf hier kijken hihi dan heb ik gelijk wat lezers. Wie updates wil over al het bovenstaande kan me altijd PM'en, mailen, msn'en etc.

Groetjes,

DeeBee