Zij zijn het die poker hebben als obsessie.
Zij zijn het waarbij poker meer is als een hobby.
Sommige van hen zijn zover dat ze er hun brood mee verdienen,
maar vaak zijn het de modale speler waarbij het virus net dat beetje is door geschoten.

De echter pokerdieren spelen niet om het geld, zij spelen niet om de roem,
maar gewoon om de liefde voor het spel
Zij zijn het waarvan anderemensen zeggen dat ze ondoorgrondelijk zijn.
Waarmee dan direct de meeste passende omschrijving is gegeven aan het spel dat zij aanbidden.
De echte pokerdieren, de echte fans.

De aanhangers van een game die niet door een ieder op waarde wordt geschat.
Toch zijn zij het die het telkens opnieuw en nog steeds kalm willen uitleggen.
Zij zijn het die zonder welke move dan ook het respect van de tafel kunnen krijgen.

Natuurlijk kan je zeggen dat ze verslaafd zijn,
maar zijn wij niet allen verslaafd aan datgene dat we lief hebben?
Misschien klinkt het wat hard en onrealistische,
maar benaderen we hier niet de werkelijkheid en de zin van het leven?

Hoewel het pokerdier het soms voor de buitenwereld in de schaduw kan houden.
Is hij/zij stiekem smoorverliefd op het spel en haar spelers en speelsters.
Voor de gemiddelde speler misschien een geheime liefde
en voor de fullprof een open relatie.
De liefde voor het spel heeft echter elk pokerdier
en wie dat nu nog ontkent, moet maar eens snel uit de kast komen