DBLLpoker

Gewijzigde plannen

Mon, 11 May 2009 22:06:02 GMT

Beste mensen,

In m'n vorige blogpost had ik het over de Poker Sports Challenge van Everest Poker en dat ik graag de sporterplek wou invullen voor dit toernooi en gaf de link waarbij gestemd kon worden. De plannen zijn echter ietsjes gewijzigd, want doordat Grooto zich plaatste via een freeroll is er opeens een plaats vrij als coach van het team...

Nu bleek ook nog eens dat ik als sporter vrij kansloos was tegen mijn rivaal projectsoul, die met zijn referenties, netwerk en spamkwaliteiten stem na stem binnensleepte. Om toch nog enigszins kans te maken op een plaats in het team is er nog één kleine mogelijkheid en dat is om de plaats van coach binnen te slepen.

M'n referenties daarvoor wil ik best geven, maar zijn denk ik van ondergeschikt belang. Echter ben ik wel aanvoerder van m'n hockeyteam al sinds de derde wedstrijd dat ik meespeelde. Was ik in m'n honkbalteam altijd één van de spelers die alles zo goed mogelijk probeerde uit te vogelen en heb ik via m'n interesses in de sport veel ervaringen op gedaan met coaches/coachen en gecoacht worden. Daarnaast ben ik enorm fanatiek, waardoor ik altijd iedereen probeer aan te moedigen tot het uiterste te gaan en het beste uit zichzelf boven te halen.

Ik hoop dat ik dat bij de pokerspelers en sporters voor de challenge ook mag doe, maar daarvoor heb ik wel een plaatsje in het team nodig.

Dus mocht je nog niet gestemd hebben, ga dan naar http://www.surveymonkey.com/s.aspx?sm=Zmgi3EE5eOef oWHE5327TA_3d_3d en breng je stem uit op DBLLpoker als coach. Mocht je toch stemmen en geen idee hebben op wie, hier mijn adviezen; Rock-city-king als meest gewaardeerde PN'er en projectsoul als Sporter.

Groet,

Frank / DBLLpoker

Other posts from DBLLpoker Blog:

Vote! DBLLpoker!

Sat, 09 May 2009 11:08:07 GMT

Vrienden, vriendinnen en andere mensen uit de pokerwereld ,

Eind mei staat er in het Duitse Aken een challenge op het programma tussen verschillende pokerfora in Nederland en België. De zogeheten 24-hour Poker Sports Challenge van Everest Poker. Voor dit toernooi zijn plaatsen te verdienen in de diverse freerolls, maar ook worden er een paar spots verdeeld door middel van stemming.

Informatie over het event vind je hier: http://nl.pokernews.com/poker-forum/topic112700/

Die stemming is inmiddels aan de gang en de drie laatste spots worden verdeeld onder degene met de meeste stemmen in de categorie sporter, coach en gewaardeerd forumlid. Nu heeft iedereen natuurlijk een vrije keus, maar graag zou ik jullie stem willen voor de positie als sporter. Naast poker is sport namelijk mijn lust en mijn leven en denk ik dat ik in m'n huidige conditie van waarde kan zijn voor het team.

Ik ben 23-jaar en gelukkig al een tijdje weer blessurevrij, waardoor ik inmiddels weer in uitstekende conditie ben. Ik heb veel ervaring met hardlopen in afstanden variërend tussen 800m en 15 kilometer. Daarnaast beheers ik alle overige atletiekonderdelen en ben ik redelijk bedreven in hockey, honkbal, fietsen en wintersport (beetje useless I guess). Als fanatiekeling heb ik ook wel ervaring met vele andere sporten.

Dus wil je mij een plezier en zo mogelijk ook Team PokerNews breng dan je stem uit via:

http://www.surveymonkey.com/s.aspx?sm=Zmgi3EE5eOef oWHE5327TA_3d_3d

En vul DBLLpoker bij het vakje sporter, voor de overige twee keuzemogelijkheden is alles natuurlijk vrij, maar mocht je inspiratie op willen doen dan zijn Grooto en Rock-city-king mijns inziens goede opties voor de plekken van coach en gewaardeerd forummember.

Uiteraard zal ik als ik uitgekozen wordt jullie niet teleurstellen en uitgebreid verslag doen van de belevingen in Duitsland. Sowieso heb ik jullie al veel te lang laten wachten op een nieuwe blogupdate, maar komende tijd krijg ik het wat minder druk en zullen er weer een aantal mooie verhalen aan komen.

Met vriendelijk groet,

Frank/DBLLpoker

Other posts from DBLLpoker Blog:

De koning is onttroond, maar nog niet verslagen

Wed, 10 Sep 2008 12:07:47 GMT

Even leek hij de gewezen tenniskoning, want hoewel Roger Federer een redelijk tennisjaar draaide in 2008 was het niet des Federers. Natuurlijk moet alles in het juiste perspectief gezien worden, want met ruim vier miljoen dollar aan prijzengeld blijft Federer één van de beste tennissers ter wereld en is het zonder twijfel een fenomeen. Toch is het huidige seizoen, het seizoen dat twijfels heeft opgeroepen over Federer als tennisser.

De Zwitser kende een slechte seizoenstart, hij haalde namelijk ‘slechts’ de halve finale van de Australian Open en ook daarna wilde het nog niet echt vlotten. De ziekte van Pfeiffer zou de nummer één van de wereld teisteren. Zijn rentree een ruime maand later was geen succes Andy Murray mepte hem al snel de baan af en Federer leek zich voor het eerste serieus zorgen te moeten gaan maken. Na de slechtste seizoen start kwamen al snel de berekeningen, wanneer Rafael Nadal de nummer één positie kan overnemen. De Spanjaard is de enige serieuze bedreiging voor Federer, de gravelspecialist en de koning van het gras zijn namelijk al jarenlang ongenaakbaar en prijken bovenaan alle ranglijsten. Inmiddels heeft Novak Djokovic dan wel redelijk standvastig beslag gelegd op plaats drie, maar in de buurt van de twee kleppers komt hij nog niet.

Federer is echter niet iemand die zich zomaar gewonnen geeft, hoewel hij meestal een uiterst timide uitstraling heeft, schuilt ook zeker in de Zwitser een vechter en een bijter. Hij zal zelf nooit tevreden zijn met een ietwat minder resultaat en zelfs in uitzichtloze situaties nog voor de punten blijven gaan. De laatste tijd is het ook duidelijk te zien dat hij zich wat meer uit bij het winnen van belangrijke punten, zeker als het eventjes wat minder gaat. De gebalde vuist en vreugde kreten die we eerst slechts kende van Rafael Nadal zien we nu ineens ook terug bij Federer. Dat hij zich terug weet te knokken na een wat mindere periode blijkt in Estoril. Op het Portugese gravel nota bene, is hij eindelijk weer eens de beste en bewijst de nummer één status die hij dan nog heeft, maar weer eens.

Het is een opmaat naar het Franse Open, daar waar Federer zijn slag moet slaan. Wint hij daar dan is hij in één keer zonder twijfel de beste tennisser aller tijden. Nu werkt hij ook wel richting die status toe maar het graveltoernooi in Parijs blijft een gapend gat in zijn immense erelijst. Ook nu gaat het weer mis, hoewel de man uit Basel redelijk tennis laat zien op Court Philippe Chartrier, is er weer net één iemand beter. In een zeer eenzijdige veegpartij wint Nadal voor de vierde keer op rij het Franse Open en blijft ongeslagen op Roland Garros. Federer weet dan echter dat normaliter zijn periode van het jaar nog moet komen en op het gras van Halle slaat hij voor de vijfde achtereenvolgende maal toe.

Op Wimbledon gaat Federer op jacht naar zijn zesde opeenvolgende titel. Niks lijkt dan te wijzen op de moeizame seizoenstart, want hij gaat cruisend naar de finale en raffelt de meeste partijen in minder dan twee uur af. Dan staat daar in de finale een alsmaar sterker wordende Mallorcaan. Nadal laat meer en meer zien dat zijn spel niet alleen geschikt is voor de gravelondergrond. Hij baant zich een weg naar de finale en daar ontstaat een zinderende partij. Het wordt de langste finale uit de geschiedenis van het meeste prestigieuze tennistoernooi ter wereld. Uiteindelijk wint de Spanjaard met 9-7 in de vijfde set en Federer is nu ook verslagen op zijn terrein. Federer is erbij ziet het gebeuren, maar hoe zeer hij ook het beste in zich boven probeert te halen hij moet zijn meerdere erkennen in zijn eeuwige rivaal.

Het verlies op zich hoeft natuurlijk geen drama te zijn, maar hiermee komt de nummer één positie van Federer opeens wel heel erg in het geding. Nadal nadert en nadert en kan nu ineens zomaar voorbij het imposante puntentotaal van de Zwitser. Zeker als Federer dan faalt in de Master Series toernooien in Noord-Amerika. Nadal heeft alles in eigen hand en op 2 augustus verzekerd hij zich van de eerste plaats, die hij uiteindelijk op 18 augustus na 237 weken Federer hegemonie zal overnemen. Een nieuwe teleurstelling is er dan voor Federer als voormalig nummer één van de wereld in Beijing. Voor de derde maal mislukken zijn Olympische Spelen, als vrij onbekende speler zetten de Zwitser met een vierde plaats in 2000 nog zijn beste resultaat neer op de Olympische tennisbanen.

Toch zijn er ook tekenen van herstel, want waar overal ter wereld de geruchten gonzen dat de carrière van Federer wel eens snel voorbij kan zijn, bewijst hij het tegendeel. Samen met Stanislas Wawrinka wint hij het dubbelspel in Beijing en verdient hij op deze manier toch nog een gouden medaille. Hij oogt bijzonder uitgelaten met het behalen van dit resultaat en lijkt ook zeer gebrand op een soort van eerherstel, hij wil iedereen laten weten dat hij nog steeds ’s werelds beste tennisser is. De eerste de beste mogelijkheid die hij daar voor krijgt, grijpt Federer direct aan. Op de banen van Flushing Meadows laat de Zwitser weer eens zien dat hij nog steeds fantastisch kan tennissen. Hoewel het niet zo soepel gaat als in het verleden bereikt hij de halve finale van het laatste grand slam toernooi van het jaar. In die halve finale laat hij Novak Djokovic nog eens zien dat die tweede plaats op de ATP-ranking een foutje is en hij nog niet van plan is verder weg te zakken. In de andere halve finale verslaat Andy Murray verrassend Federers rivaal Nadal, zodat er niet een zevende grand slam finale komt tussen de Spanjaard en de Zwitser. In de finale is de Schot echter geen partij voor Federer, deze walst over Murray heen en laat bij vlagen zijn oude spel weer herleven. De dertiende grand slam titel is en feit en Federer laat weer even zien wie de baas is.

Zo blijkt dat zelfs Federer mindere periodes kan hebben, maar er nog geen reden is om de man al direct af te schrijven. Hij laat zien dat ook hij kan knokken en na wat tegenslagen kan terugkomen op het allerhoogste niveau. Niets doet mij dan ook nog twijfelen aan het feit of Federer nog meer titels aan zijn imposante palmares kan gaan toevoegen, het gaat gewoon gebeuren. Ondanks drie grand slam finales en één titel zal de Zwitser waarschijnlijk wel afstand moten gaan doen van het flinke aantal prijzen dat hij te verdedigen had dit jaar. Zo is hij onder andere viervoudig Laureus World Sportman of the Year en ATP Player of the Year. Maar misschien dat juist deze tweestrijd met Rafael Nadal hem in de rest van 2008 en in 2009 naar een nog hoger niveau kan tillen. Voorlopig zal Federer even genoegen moeten nemen met die tweede plaats, maar hij zal er op gebrand zijn die positie die bij hem past te heroveren.

Other posts from DBLLpoker Blog:

BraDELIERloop 2008 – Een eerste stap op de weg terug

Sun, 24 Aug 2008 22:32:02 GMT

De titel van de blog is ook de titel van het verhaaltje dat ik hier wil plaatsen, maar ik wil graag beginnen met wat toelichting. Zou als sommige hier misschien weten zat/zit ik in een wat moeilijkere periode van m'n leven. Vooral mentaal gezien heb ik het niet altijd even leuk gehad de laatste tijd, maar inmiddels gaat het alweer vele malen beter.

Daarnaast ben ik zo'n 10 maanden uit de roulatie geweest wat betreft m'n sport. Ik ben fervent sporter en mijn hart ligt van jongs af aan bij de atletiek. Inmiddels loop ik hoofdzakelijk op de weg. Ik ben zeker geen topatleet en loop vooral voor m'n eigen plezier en m'n persoonlijke prestaties. In deze blog neem ik jullie even mee door de afgelopen periode en m'n eerste wedstrijd in 10 maanden tijd. Het gaat zeker niet om topsport o.i.d. dus als je niet geïntresseerd bent in een persoonlijk verhaal zou ik zeker nu afhaken ... Voor de anderen; I hope you enjoy.

BraDELIERloop 2008 – Een eerste stap op de weg terug

6 Oktober 2007 was de dag dat ik in Rotterdam m’n persoonlijk record op de tien kilometer liep. In 42.49 ronde ik het parcours in en om het Kralingse Bos in Rotterdam. In een goede vorm stekend dacht ik dat het een voorbode zou worden van een sterke winter. Niets was echter minder waar, een klein pijntje in m’n teen leek makkelijk te overwinnen en gewoon verder trainen was geen probleem eigenlijk.

Een training later in oktober als voorbereiding op het crossseizoen (wow vet drie S’en op rij ) bracht echter een hele verandering in de situatie. Dijkje op, dijkje af als een routine in de training eigenlijk, veel meer dan spielerei was het niet. Althans zo leek het, ergens voelde ik al een tikje in m’n knie, maar een afsluitende kilometer in die training leverde geen probleem op en ging soepel in 3.40 min. Onderweg naar huis bleek het iets meer te zijn dan een pijntje, hardlopend de voordeur halen werd zelfs een onmogelijkheid en stormpelend ging ik met een in ijs ingepakte knie op de bank zitten.

De volgende dag was uit bed komen een heikel punt. Een paar dagen later ging de trap af of op nog steeds niet soepel. Maar goed eigenwijs als ik ben dacht ik met ijs en rust het wel te kunnen laten herstellen. Het werd uiteindelijk rust, rust, testen of het herstel was en weer terug vallen in rust. Het werden weken en maanden. Steeds meer mensen riepen, en terecht, dat ik er naar moest laten kijken door iemand. Ik kon/wilde/durfde het echter niet en liep er mee door te sukkelen.

Het nieuwe jaar brak aan en ik vierde de jaarwisseling in het prachtige Londen. Al wandelend door de stad voelde ik af en toe een pijntje in m’n knie, maar desondanks ging het me al beter af dan eerder. Toevalligerwijs loop je dan op Piccadilly Circus bij een sportzaak tegen een enorme aanbieding aan. Precies mijn loopschoenen voor ongeveer de helft van de prijs, hup naar binnen en op 1 januari kocht ik een paar nieuwe schoenen. Het werd maart en de schoenen stonden nog altijd ongebruikt in de kast, ondertussen schoof hardlopen ook naar een derde of vierde plan, want andere zaken liepen ook niet al te lekker, waardoor ik slecht in m’n vel zat.

Toch is het hardlopen een virus dat je niet zomaar kwijt raakt. Ondertussen had ik de dokter bezocht om een andere reden, maar toch eventjes snel naar mijn knie laten kijken. De conclusie was chondropathie in beide knieën, maar voornamelijk in de linkerknie. Vervelend maar niet onoverkomelijk, omdat het met wat oefeningen en rust het goed kan herstellen. Met dat in het achterhoofd toch maar weer eens gekeken of er wat te maken viel van wat trainen. Dat was in eerste instantie niet zo succesvol en elke keer denk je weer wat te voelen in knie of voet of wat dan ook.

Na een tijdje doorsukkelen met dan wel trainen dan niet trainen, dan weer een tijdje helemaal niks, omdat het geloof, de motivatie en in mijn ogen de fysiek er niet zijn. Dan breekt de zomervakantie zo’n beetje aan en dan zit je toch zo’n 8 maanden aan de kant. Ik heb op dat moment mentaal de knop omgezet en heb de training opgepakt. Oef, dat viel even tegen een half uur volmaken gaat amper zelfs 5x 5 minuten met een paar minuutjes wandelen tussen door is een opgave. Het gaat echter om de fysieke situatie en die leek redelijk. Af en toe voel je wat pijntjes, maar ik had voor mezelf besloten dat ik me daar proberen zoveel mogelijk overheen te zetten om te kijken of het met gewenning zou overgaan.

Het resultaat was zeer bemoedigend na een week of twee ging het voorspoedig en zonder al te veel klachten kon ik zo de training weer serieus oppaken. Nou ja serieus, met een training van 35 minuten was ik al dik en dik tevreden. Af en toe wisselde ik de training af met wat fietsen, maar opeens trainde ik vier of vijf keer in de week. Dat is nu zo’n drie weken geleden en het trainen gaat me weer redelijk goed af. Ik heb donderdag zelfs weer 80 minuten aan één stuk kunnen lopen, over de snelheid kan ik nog wel zwijgen, want een tempo zit er nog niet echt in en dat is ook één van de redenen dat ik niet bij de club, maar voor mezelf train.

Naarmate de trainingen alweer wat beter gingen, kwam stiekem bij mij de gedachte op, om te gaan kijken hoe het nu daadwerkelijk ermee gesteld was in een wedstrijd. De BraDELIERloop is daar natuurlijk altijd een prima gelegenheid voor. Twee jaar geleden liep ik op het oude parcours m’n destijdse ‘p.r.’ op de vijf kilometer en vorig jaar leek het een begin van een mooi seizoen te worden toen ik zonder al te veel training 20.12 min liet klokken. De drang om mee te doen werd steeds sterker, hoewel intervaltrainingen en een testloopje lieten blijken dat er nog niet al te veel snelheid in zat.

Uiteindelijk heb ik in de week voorafgaand toch besloten sowieso te gaan, of het nou goed of slecht zou gaan. Het is immers het gevoel dat telt en het geeft toch een beetje aan dat je weer terug aan het komen bent. Dus vertrok ik op de fiets richting De Lier om me maar weer eens te laten zien. Gelukkig verandert er in tien maanden tijd niet zoveel. Je komt dezelfde mensen tegen, iedereen is even aardig, de meeste lopen nog ongeveer dezelfde tijden of boeken opeens opvallende vooruitgang.

Na de inschrijving en het omkleden volgde het inlopen. Een raar gevoel om ineens weer een warming-up te doen voor een wedstrijd. Ook vroeg ik me gelijk af of ik me nu juist goed warm moest lopen of gewoon wat energie zou moeten sparen. Ik koos voor een redelijk lange, maar wel een heel rustige warming-up, zonder versnellingen en dergelijke. Na wat rekken en strekken en een laatste stukje lopen, maar gaan staan voor de start met nog zo’n twee minuten te gaan. Competitief als ik ben kan ik ondanks alles niet zonder tijd in gedachte vertrekken. Vooraf wilde ik eigenlijk sowieso onder de vijf vlak lopen en hopen op een tijd onder de 24 minuten.

Dit keer maar behoorlijk achteraan gaan staan, omdat ik zeker niet te hard wilde vertrekken. Bij dit soort loopjes zie je dan dat je eigenlijk altijd te ver van achter staat. Het duurde zowaar 9 seconde voor ik de startstreep over was, maar goed dat is geen probleem. Het is alleen vervelend dat je dan in de eerste honderden meters niet lekker in je tempo kan komen, omdat het plaatselijke dames korfbalteam vijf breed over de weg loopt (Niks tegen hun deelname overigens, dat is alleen maar schitteren). Maar goed ik was op weg en eigenlijk vond ik het prima om zo rustig mee te lopen met het veld.

Na enkele minuten leek het alsof ik te hard gestart was, maar daar ik de eerste kilometer niet had gezien wist ik niet hoe hard het daadwerkelijk ging. Ondertussen was ik eigenlijk alleen maar voor me gestarte lopers aan het inhalen en dat beviel me wel, dus hield ik het tempo maar vast. Bij het keerpunt mistte ik zowaar de koploper, omdat die blijkbaar al voorbij was, maar die Groeneweegen gaat ook steeds harder lopen dus dat was achteraf niet zo gek. Vervelender vond ik het feit dat ik de tweede kilometer ook miste en dus nog steeds geen idee van m’n tempo had. Ik ha het gevoel dat het tussen de 4.45 en de 5.00 minuten per kilometer zou moeten liggen, maar zeker kon ik daar niet van zijn.

Het gevoel werd eigenlijk wel steeds beter, alsof ik eerst even warm moest worden ging de derde kilometer eigenlijk redelijk goed. Bij de drankpost zelfs al hardlopend een paar slokjes gedronken en wat water over m’n hoofd gegooid. Normaal drink ik niet op een vijf kilometer, maar nu leek het me geen kwaad te kunnen. De kilometer ging voorbij en ik zag de drie kilometer wel. Doorkomt van 14.00 en dus liep ik blijkbaar kilometer van onder de 4.40 als we de startvertraging meenemen. Op het dijkje langs het water kon ik gericht op de mensen voor me inlopen en enkele zelfs passeren, ik voelde wel dat deze kilometer kracht kostte, maar mijn vierde kilometer is altijd al m’n zwakste geweest en ik had het gevoel dat die laatste kilometer geen probleem zou moeten zijn.

De vierde kilometer miste ik weer, maar goed nu was het eigenlijk meer een kwestie van doortrekken en dan zien waar we op uitkomen. Ik bleef ook alleen maar lopers inhalen en in de laatste kilometer kreeg ik wat lopers die meegingen in het opvegen van een aantal voor ons lopende deelnemers. De finishstraat indraaiend was daar weer het overschot dat ik altijd heb. Ik wilde eigenlijk geen eindsprint lopen, maar het is gewoon een deel van mijn wedstrijd, dus versnelde ik langzaam. Ik wilde zeker niet te lang sprinten, omdat ik het gevoel had dat mijn knie daar het meest onder te lijden had en ook m’n ademhaling dat niet zo goed aan kan. Toch werd het een behoorlijke sprint en het bleken ook twee snelle kilometers geweest te zijn. Een eindtijd van 22.51 en netto dus 22.42 min. Was veel meer dan ik vooraf had durven hopen. Ik was moe en had inderdaad wat last van de eindsprint, maar vond mezelf eigenlijk wonderbaarlijk snel hersteld, na het douchen en omkleden voelde ik me eigenlijk alweer behoorlijk fris.

Nu anderhalve dag later heb ik eigenlijk nergens last van en wijst er maar weinig op de ‘inspanning’ van gisteren. Natuurlijk is het nog niet veel en valt er nog weinig over te zeggen, maar het is in elk geval bemoedigend en weer een nieuwe motivatie om door te gaan met deze ‘come back’. Een nieuw doel ligt er volgende maand als ik voor de derde keer met een vriendenteam uit kom op de Ekiden. Dit keer geen echte doelstelling op de estafettemarathon, omdat het wederom een beetje improviseren is om zes vrienden bij elkaar te krijgen, maar een gezellige dag gaat dat ook zeker wel weer worden. Dan moet ik er weer staan op de tien kilometer, hoewel ik er absoluut geen geweldige tijd verwacht.

Other posts from DBLLpoker Blog:

Op naar Vegas

Sun, 18 May 2008 21:04:39 GMT

Nou ja, figuur gezien dan in mijn geval, maar ik denk dat dit zo’n beetje voor de complete pokerwereld geldt. De ogen worden langzaam afgewend naar dat ‘paradijs’ aan de andere kant van de oceaan. De profs maken zich klaar om te gaan, mochten ze daar nog niet zitten en online is een grote meute druk bezig met pogingen zich te kwalificeren voor ’s wereld belangrijkste pokertoernooi.

De World Series of Poker, kortweg WSOP, zijn weer in aantocht. Vanaf 30 mei wordt er in maar liefst 55 toernooien gestreden om de felbegeerde bracelets, dikke cashprijzen en natuurlijk de te vergeven wereldtitels in bijna alle toernooivarianten. Genoeg action dus in Las Vegas en dan natuurlijk met name in het Rio. Daar vind immers alle actie plaats, hier staan tientallen zo niet honderden tafels waar alle actie op plaatsvindt. Voor een ieder die wel eens een live toernooi heeft bezocht c.q. gespeeld in Holland Casino, zal wel bekend zijn met het beeld. Een tiental, twintigtal tafels in een pokerpit en iedereen gefocust op het toernooi. Nou vermenigvuldig dat eens met tien, voeg er ’s werelds grootste namen op pokergebied aan toe en je hebt een flauwe impressie van de WSOP.
Voor mij is het natuurlijk nog niet weggelegd om daar als low-stakes player aanwezig te zijn en zelfs als vakantie lijkt het me vrij prijzig. Toch zal mijn aandacht vrijwel non-stop gericht zijn op Vegas in die anderhalve maand dat er gekaart wordt. Waarom? Omdat ik er dit jaar, net als vorig jaar, weer een klein beetje bij ben, als lid van het PokerNews thuisblogging-team. Dat houdt in dat alle actie die gecovered wordt door onze reporters ter plaatsen en die gaan weer heel hard werken dit jaar. Door ons thuis netjes, overzichtelijk en zo correct mogelijk op het net wordt geplaatst, zodat het voor jullie als een goed geheel overkomt.

Ik vind het een geweldig leuke taak om te doen, je voelt je toch een klein beetje verbonden met alle actie die er gebeurd aan de overkant van de plas, hoewel je op een enorme afstand zit. Het brengt je voor je gevoel net dat beetje dichterbij de spelers. Hoewel dat natuurlijk grote onzin is, want in de basis zien wij net zoveel als dat jullie als PokerNews member meekrijgen van de WSOP.

Ook dit jaar gaan de Nederlanders weer massaal op jacht naar cashes en bracelets, althans bracelets laten we maar beginnen met eentje. De allereerste Nederlandse bracelet, die moet er dit jaar toch echt eens komen. Wie het wordt maakt voor pokerend Nederland niet zoveel uit, maar ons land kan met één bracelet voor altijd op de pokerwereldkaart gezet worden. De jacht kan in elk geval met een hele vracht ‘dutchies’ worden ingezet en hopelijk succesvol worden afgerond.

Dat contingent Nederlanders betekent sowieso veel aandacht voor de live report van PokerNews.nl. Een hoop werk natuurlijk voor de bloggers en de filmcrew op locatie, maar voor hen waarschijnlijk ook een hoop extra fun. Extra werk en extra input vanuit Vegas levert natuurlijk ook ons thuisbloggers extra werk op, maar dat houdt het wel zo leuk. Juist wanneer de Nederlanders deep komen wordt het interessant, omdat er dan veel mensen de report gaan lezen, dus laten we met z’n allen hopen dat we snel aansprekende resultaten te zien krijgen van Nederlanders.

Al met al gaan we sowieso een reeks schitterende toernooien tegemoet, met ongetwijfeld grote namen aan finale tafels en dus Nederlanders die de eer van ons land zo goed mogelijk gaan verdedigen. We kunnen met z’n allen gaan cheeren en railen. Ik hoop dat jullie met dit stuk ook een beetje in de stemming zijn gekomen.

LET THE SERIES BEGIN!

Other posts from DBLLpoker Blog:

Poker Almere, PokerNews freeroll

Mon, 12 May 2008 18:27:06 GMT

WAARSCHUWING: DIT IS EEN LANGE BLOGPOST ALLEEN LEZEN INDIEN GEÏNTERESSEERD!

Het was me het pokerweekje wel voor mij. Een aantal dagen in Enschede waar ik was om te railen, te chillen en vooral om zelf voor het eerst een Holland Casino event te spelen. Daarnaast was er gisteren bij Poker Almere een freeroll voor PokerNews leden.

Ik kreeg van Michel (Senterian) en Daniëlle (Lisa_32) het aanbod om mee te rijden naar Almere en zo'n lift is altijd mooi meegenomen. Hartelijk dank dus voor deze lift en we kwamen precies op tijd aan in Almere, zodat na dit keer een hele kleine vertraging begonnen kon worden met het toernooi. Zoals verwacht waren lang niet alle aangemeldde spelers gekomen en met een man of 80, 90 (en 3 vrouwen) begonnen we aan het toernooi.

Voor mij was het direct het begin van een mooie run aan kaarten. In de eerste paar handjes krijg ik een paar keer pocket drieën en een keertje pocket vijven, maar dit levert me nog niet direct chips op. Maar goed Pieter Pocket was m'n nickname voor de dag en de eerst volgende pocket in het tweede orbit was er eentje van formaat. Er raiset een speler in early position en Daniëlle zit rechts van mij en callt. Ik zie dat er twee koningen voor me liggen en maak een standaard 3-bet. De initial raiser gaat even in de tank, maar besluit te callen, terwijl Daniëlle mijn 3-bet range wel ongeveer kent en wijselijk afgooit.

Omdat het een freeroll betreft heb ik op dat moment eigenlijk al besloten dat er weinig boarden waren die mij hier van mijn hand gingen afzetten, zeker omdat de spelers eruit vlogen als de ijsjes bij de ijscoman op deze warmen dagen. De flop gaf T-4-6 en dat leek mij totaal ongevaarlijk. Ik bet flink uit, zeker omdat er na mijn 3-bet al aardig wat in de pot zat. Hij callt vrijwel direct en de turncard is een tweede 4. Nou lijkt me dat absoluut niet in z'n range te zitten en ik schuif m'n chips erin. Hij gaat eventjes in de tank en beredeneerd hardop dat hij nog 5-outs heeft. Hij callt en heeft AT voor 5 outs, nou ja nice call dan. De river is een blank en ik dubbel naar 9k.

Ik merk direct dat ik veel meer potjes speel dan normaal en daarmee eigenlijk niet in m'n normale spel kom. Nu krijg ook wel de kaarten, maar het was voor mij toch wel vrij abnormaal. Gevolg is ook dat ik een paar keer een hand moet opgeven, maar doordat ik af en toe met AK en QQ ook gewoon weer een potje pak blijft m'n stack redelijk stabiel rond de 8k. Dan komt eigenlijk het moment van de dag als ik wederom koningen vind. Een speler in early position raiset bij 50-100 naar 300 en ik zit op de button en 3-bet naar 850. De opener is redelijk loose en limpt/callt heel veel, waardoor ik geen hoge bet van hem op heb. Naast mij zit DannyK die op dat moment nog niet veel gedaan heeft, maar wel redelijk wat chips heeft. Die schuift nu ineens 3k over de lijn en even schiet er azen door m'n hoofd, maar daarvoor is die bet wel heel groot. De initial raiser gaat in de tank en zegt dat hij foldt, omdat ik ook nog in de hand zit. Good fold sir en ik schuif mijn chips erin en krijg een instacall. Ik draai m'n koningen open en hij laat boeren zien, terwijl de initial raiser AhQh laat zien die hij gefoldt heeft. Easy laydown voor mij, maar hij was er blijkbaar trots op.

Maar goed laten we terug gaan naar de hand en waarom deze zo bijzonder was. De kaarten liggen open en het is tijd voor de flop en die is 9cKh4c, nice topset en ik kijk snel of hij geen backdoorflush kansen heeft op klaveren. En dan kom ik tot de ontdekking dat er iets niet klopt in de hand. Op tafel liggen namelijk twee schoppen boeren, meneer had gewoon suited jacks, wat een top hand! Het board wordt doorgedraaid en er vallen nog een blank en een ruiten boer en ik win dus met set over set. Er blijken echter dus 53 kaarten in het deck te zitten en de toernooileiding wordt er bij gehaald. Die besluiten dat de hand zo blijft, omdat mijn koningen toch hebben gewonnen en de verliezer krijgt was consumptie munten als compensatie voor het foute deck. Tricky beslissing, maar ik denk dat we er in dit toernooi allemaal mee konden leven en Danny was zo sportief om sowieso elke beslissing van de toernooileiding te aanvaarden. Het blijft echter verbazingwekkend dat we gewoon drie kwartier hebben zitten kaarten met een deck met 53 kaarten en niemand het gemerkt heeft.

Het toernooi ging echter verder en ik zat nu ineens met 14k, bij de chipleaders zo in de eerste break. Nice denk ik zo en ik ging gewoon met mijn LAG plan verder, zolang dat een beetje bleef werken. Na de break word ik echter direct een paar keer van een hand afgezet, waarbij een dame links van mij onder andere een 3-bet bluf liet zien, waar ik uiteraard ook met niks de stealpoging had ingezet. Tijd to tighten-up dus en ik ga gewoon weer in m'n standaard conservatieve fold-modus. Dit hou ik eigenlijk best een tijdje vol totdat Ruud1988 aan tafel komt zitten en short raakt. Hij heeft op een gegeven moment nog 1100 of 1200 punten bij 200-400 blinden en hij gaat UTG all-in. Ik vind A9 en denk dat ik op zijn range voor lig en wil hem isoleren door er 2500 van te maken. Dat mislukt echter als ik er nog een caller bij krijg. De flop 78T met twee harten en ik bet m'n open-ender uit in een poging de side pot op te pakken en in de wetenschap dat ik waarschijnlijk nog voldoende outs heb tegen Ruud. Ik krijg echter wederom een call en zo bouwen we een aanzienlijke side pot op. De turn is een blank volgens mij een ruiten vier ofzo en ik denk ik vuur nog een barrel af en bet iets van 4000 wat bijna m'n halve stack is. Oops weer een call foute boel. De river is een Qh en ik mis dus m'n outs, maar er ligt wel een gecompleteerde flushdraw op het board nu. Ik besluit m'n laatste 5k erin te schuiven en in het kader van alles of niets. De dame gaat in de tank kijkt nog naar haar kaarten, denkt nog wat, kijkt nog een keer en gooit af. Ik moet m'n aas-hoog wel opendraaien, omdat Ruud all-in is. Die had op de turn al aangegeven dat hij nu toch wel dacht dood te zijn, maar hij wint gewoon netjes met z'n pocket tweeën.

Ik ga dus naar ruim 20k, onder andere door m'n image, omdat ik volgens haar al ruim een uur geen hand had gespeeld. Whiew narrow escape, maar het voelde eigenlijk best goed. Op dat moment is het veld al ruim gehalveerd en word ik gereseat. Ik kom wel weer bij Daniëlle aan tafel en krijg na een paar handjes het idee dat dit wel een heel rustige tafel is. Tijd om wat actie te maken denk ik en ik raise wat en pik wat blinden of ik pak een potje op met een c-bet. Dan komt er aan deze tafel een erg belangrijke hand. Ik vind A3o UTG en besluit gewoon weer de actie te maken. Ik vergeet echter insta wat m'n miniscule kicker is en moet nog een keer m'n kaarten bekijken en zeg ik ook dat ik het niet meer wist. Oops tell, Daniëlle heeft door dat ik in elk geval geen pocket pair speel en callt met twee negens. Ik hit echter een miracle flop met 245 voor de second nuts straight en ik weet natuurlijk zeker dat Daniëlle daar niet 36 heeft. Ik bet uit en Daniëlle zegt nog dat het te weinig is en schuift haar stack erin. Insta-call en en m'n straatje blijft goed en ik ga naar zo'n 40k.

Kort daarna word ik weer verplaatst en we zijn dan inmiddels bij de laatste drie tafels aan beland. Ik word op z'n pokerstars gereseat en kom bij alle bigstacks aan tafel. Ter vergelijking bij ons had de shortstack 20k aan één van de andere tafels was dat de chiplead. Vanaf dan gaat m'n loosere stijl tegen me werken, ik weet in het begin nog wel een potje op te pakken en hou me daarna even gedeisd. Ik zie op dat moment de gekste dingen gebeuren aan tafel. Iemand die een bingo-avondje speelt en gewoon elke hand probeert te luckboxen en daar mee dan ook gewoon elke all-in wint, terwijl hij er met een slechtere hand in gaat. Misschien wel +EV voor de andere spelers maar niet leuk als het je je toernooileven kost.

Uiteindelijk vind ik aan die tafel pocket drieën en zet ik de aanval in. Omdat ik dacht dat m'n tegenstander een zwakke hand speelde. Uiteindelijk bleek dit behoorlijk tegen te vallen en na gebet te hebben op alle straten word ik op de river all-in geraisd, whoops dag halve stack. Volgende steel poging dan maar, nu vind ik Td7d en zit licht tilty in de small blind. Ik heb nog genoeg stack, maar ik wil meer en denk een leuk plan op te zetten. Ik complete en besluit een raise van Badjasman te insta-callen. De flop is A-hoog en ik wil de aas representeren door direct mezelf commited te betten voor m'n halve stack, ik zeg nog dat ik niet meer weg ga en Badjasman gaat in de tank. Hij gaat behoorlijk lang in de tank en krijgt me bijna aan het shaken met een staredown. Hij besluit na enkele minuten toch all-in te gaan en ik kan ondanks m'n eerdere belofte niet callen en moet folden. Badjasman claimt daar AJ te hebben, maar dat maakt niet uit alles was goed geweest.

Als we dan nog met dertien spelers over zijn ben ik veruit de kleinste stack. Ik zit op de big blind en moet haast wel actie ondernemen. De luckbox zit in de small blind en complete slechts, ik kijk op m'n kaarten en zie A2. Ik weet dat als ik all-in ga dat ik een call krijg en dan maximaal 60/40 heb en dus check ik. De flop is AK8 en ik gooi het er uiteraard in. Hij callt met 89 of iets in die richting en mijn hand blijft staan en ik dubbel naar 14k. Daarmee is het tijd voor de dinerbreak en heb ik dus tussen de eerste en tweede break uiteindelijk een paar honderd punten verschil in m'n stack.

Na het diner met saté, salade, brood en kroepoek is het tijd voor actie. Ik fold nog een paar handjes en er gaan nog een paar mensen uit en we zitten nog met elf spelers verspreidt over twee tafels. Ik heb echter geen keus meer als ik tegenover met de chipleader met de Chinese Muur aan chips zie zitten. Hij maakt bij 1200-2400 een raise naar 6100 en ik gooi het met Ac2c erin voor 12,2k. Uiteraard callt hij en ik heb z'n flushdraw dominated als ik zie dat hij KcQc omdraait. De flop is niet echt ideaal met JTx en als ik dan hit op de turn maakt hij z'n broadwaystraight en zit voor mij het toernooi erop. Ik denk dat het bij plaats 11 blijft, want hoewel ik tegelijk met de nummer tien eruit ging aan de andere tafel zal het wel gewoon zo zijn geweest dat ik veruit de shortste was.

Ik lig er nog niet uit of ik kan een late entry maken in een sit and go met de echte PN-regulars. WubWubWub, Double_V, Ruud_1988, BiginDiemen, GeorgeLuz, DannyK, DaBruns en Snoeiboer. Zo'n sit and go'tje is trashtalk, mindfucking en vooral lol om de handen die gespeeld worden. De één noemt de ander een nit wanneer ie 23o foldt enzovoorts. Eén van de eerste handjes die ik speel is als ik UTG zit. Met 2000 startstack en 25-25 blinds is er ruimte zat om gek te doen, dus ik straddle naar 50, BiginDiemen zit UTG+1 en restraddlet naar 75 en de rest foldt tot aan de blinden. Snoeiboer zit in de small blind en callt, waarop GeorgeLuz vanuit de big blind hetzelfde doet. Ik moet 25 bijleggen in een 275 en kan dus odds gewijs niet folden, maar ik meld nog even dat ik wel een folding hand heb.

We zien four-way de flop en die is Q72, Snoeiboer bet direct uit voor iets van 200 en GeorgeLuz callt, ik raise naar 750 of iets dergelijks en BiginDiemen foldt. Snoeiboer durft het nog wel aan en callt, maar voor de GeorgeLuz is het feest over en we gaan richting de turn. Ik vraag gelijk om een twee, want ja dat leek me wel handig. DannyK draait netjes de ruiten twee om, wat een service. Snoei checkt en ik gooi het erin. Hij callt met Q9 en ik gooi natuurlijk gewoon 72o open. Good game Snoeiboer! De sit and go ontwikkelt zich verder en ik bemoei me niet heel erg met het spel. Pak af en toe een potje af, wordt af en toe hard gereraiset en moet ik m'n nothing afleggen. Ondertussen vallen er links en rechts spelers af gaan we richting de bubble als inmiddels het toernooi in de zaal ook is afgelopen.

Op de bubble zitten we met vrij gelijk stacksizes voor DannyK, GeorgeLuz en ondergetekende, terwijl Ruud_1988 een enorme chiplead heeft opgebouwd. Er wordt nog wat heen en weer geschoven met blinds. GeorgeLuz wint wat, levert het weer en zo gaat het heen en weer totdat uiteindelijk DannyK en GeorgeLuz all-in belanden en GeorgeLuz de hand wint zodat we nog met drie spelers over zijn. GeorgeLuz wil dan de powerplay inzetten en gooit het er vanaf de button in. Tsjah zoals hij al aankondigde loopt ie dan altijd tegen een hand aan en mijn AJ was goed genoeg voor een dubbel. Daarna dubbelt GeorgeLuz door Ruud heen. Ruud draait KQ open na lang twijfelen en het is spannend tegen de Ad7d van GeorgeLuz. Het board geeft tot de turn allemaal blanks maar wel twee ruiten. Een mooi moment om te vragen om de ruiten koning dacht ik zo. Dus ik roep "ruiten koning!" en de river wordt gedraaid: Kd! Maar goed kan Ruud vervolgens met QJ ofzo van mijn Q5 winnen en daarmee zijn de stacks gewoon weer zoals ze waren. Ik donk mezelf blind all-in eruit en de heads-up gaat tussen Ruud_1988 en GeorgeLuz.

Dit wordt echter een gebed zonder eind door allerlei zieke boards die zorgen voor splits sick beats etcetera. Ruud_1988 kijkt af en toe zenuwachtig richting de klok, omdat hij de trein moet halen en de twee besluiten te choppen. Ik draai nog een laatste handje voor de eer. JJ voor Ruud, Q7 voor GeorgeLuz board 787xx. Met z'n drieën gaan we richting, bus, trein en uiteindelijk ga ik met GeorgeLuz richting Den Haag, waar ik me om half één door m'n vader laat oppikken. Al bij al een mooi dagje poker, met een hoop gezellig mensen.

Tot de volgende keer allemaal!!

Other posts from DBLLpoker Blog:

Commercie, verloochening of zege?!

Fri, 18 Apr 2008 16:36:04 GMT

De commercie krijgt de overhand en dat is helemaal niet zo gek ook. We leven immers in een consumptie maatschappij waarin de jeugd zich profileert door middel van gadgets als Ipods, mobiele telefoons en spelcomputers. Ach dat zijn we inmiddels allemaal wel gewend en van deze consumptiemaatschappij zullen we voorlopig niet afkomen. Toch vervloeken we met z'n allen de TV-reclames op het moment dat ze ons favoriete programma onderbreken of als we nog langer moeten wachten op de voetbalwedstrijd die we graag willen laten zien. We hebben plaatsvervangende schaamtegevoelens als we langs Tell Sell programma's zappen, maar tegelijkertijd weten we dat we in onze huidige samenleving amper zonder kunnen.

Al jaren vervloeken we de commercialisering van de sport. De salarissen in de voetbalwereld zijn ongehoord en worden door velen als asociaal hoog bestempeld, desalniettemin raken we er aan gewend. Is poker datzelfde lot beschoren, gaan we ook die kant op en zal de pokerwereld de volgende commerciële speelbal zijn? Het is voor ondernemers natuurlijk heel lucratief om mee te liften op de hype die poker op het moment is. Als pokerspeler klagen we ook niet over de aandacht voor het spelletje, want dat is erg belangrijk. Dat levert nieuwe spelers en nieuwe fondsen op en daarmee is er nieuw en extra geld dat rond gaat in de pokerscene.

Toch moet aandacht niet ten kosten gaan van alles. De identiteit van het spel of de sport, hoe je het noemen wilt, moet bovenal gewaarborgd blijven. Daarom zijn wel natuurlijk uitermate tevreden met de TV-programma's die aandacht schenken aan het poker, maar het moet niet boven alles gaan. Soms is de manier waarop de programma's worden gemaakt echt te beschamend voor worden, dan is het eigenlijk niet eens meer een pokerprogramma maar goedkoop entertainment over de rug van de pokerspelers.

Voor de gemiddelde fan is het echter prachtig om te kunnen genieten van de World Series Of Poker op TV. Ik begrijp dat de meeste mensen een beetje flauw worden van Milwaukee's Best Light en het Degree All-in moment, maar goed dat moeten we maar voor lief nemen. Daar kijken we wel omheen en het pokerspel is goed in beeld gebracht mooi om te zien en in dit soort toernooien natuurlijk van een goed niveau.

Ook de Nederlandse televisie is hoofdzakelijk goed bezig de laatste tijd. Simple Media besteedt meer en meer aandacht aan het poker en dat doet op een goede manier. De EPT's worden goed gecoverd waarbij goede en leuke aandacht is voor de Nederlanders. Neem daarbij de vele uitzendingen rondom het belangrijkste toernooi in Nederland, namelijk de MCOP, en we zien een mooie pokercultuur in ons land ontstaan.

Toch zijn er ook dingen die nog verkeerd aangepakt worden. Zoals gezegd willen dezelfde mensen ook direct een slaatje slaan uit de pokerhype. Ze proberen met televisie-shows die poker als centraal thema hebben mensen richting de TV te trekken. Eenmaal voor de buis zal de gemiddelde pokerspeler regelmatig teleurgesteld worden, hoewel de programma groots worden aangekondigd is het poker veelal bijzaak voor de makers. Het gaat meer om de verhalen er omheen en niet meer om het spelletje zelf. Daarom sneeuwt het spel dan ook al snel onder, onder alle commerciëlen belangen. Het maakt niet uit of het spel een crapshoot is of niet, het is niet belangrijk of er goed of dramatisch poker wordt gespeeld. Als het er maar uitziet alsof iedereen miljoenen kan verdienen met het spelletje. De programma's zijn vaak gemaakt enthousiast en worden veel groter gebracht dan dat het daadwerkelijk is. Jammer en soms zelfs schadelijk voor het pokerimago. Het spel wordt snel afgeschilderd als gokspel in die omstandigheden, hoewel heel goed het tegendeel kan worden bewezen.

Gelukkig hoeven we niet alleen naar deze negatieve kanten te kijken, want tegelijkertijd ben ik zelf één van de mensen die graag aan dit soort programma's meedoet, maar dan wel puur voor de lol. Ik snap ook wel dat er aan die programma's weinig conclusies zijn te verbinden, maar het is wel te hopen dat de buitenwereld dat dan ook niet doet. Laten we hopen dat we in de toekomst nog mogen genieten van veel poker op TV en via andere media. Laten we hopen dat ondernemers nog wat extra geldt in de het spel stoppen en laten we hopen dat poker zich kan ontwikkelen tot een sport van formaat.

Laten we nou over een jaar of wat nog eens kijken en dan zien we wel wat de commercie ons en het spel heeft gebracht.

Other posts from DBLLpoker Blog:

Pokerdier

Sat, 12 Apr 2008 15:06:44 GMT

Zij zijn het die poker hebben als obsessie.
Zij zijn het waarbij poker meer is als een hobby.
Sommige van hen zijn zover dat ze er hun brood mee verdienen,
maar vaak zijn het de modale speler waarbij het virus net dat beetje is door geschoten.

De echter pokerdieren spelen niet om het geld, zij spelen niet om de roem,
maar gewoon om de liefde voor het spel
Zij zijn het waarvan anderemensen zeggen dat ze ondoorgrondelijk zijn.
Waarmee dan direct de meeste passende omschrijving is gegeven aan het spel dat zij aanbidden.
De echte pokerdieren, de echte fans.

De aanhangers van een game die niet door een ieder op waarde wordt geschat.
Toch zijn zij het die het telkens opnieuw en nog steeds kalm willen uitleggen.
Zij zijn het die zonder welke move dan ook het respect van de tafel kunnen krijgen.

Natuurlijk kan je zeggen dat ze verslaafd zijn,
maar zijn wij niet allen verslaafd aan datgene dat we lief hebben?
Misschien klinkt het wat hard en onrealistische,
maar benaderen we hier niet de werkelijkheid en de zin van het leven?

Hoewel het pokerdier het soms voor de buitenwereld in de schaduw kan houden.
Is hij/zij stiekem smoorverliefd op het spel en haar spelers en speelsters.
Voor de gemiddelde speler misschien een geheime liefde
en voor de fullprof een open relatie.
De liefde voor het spel heeft echter elk pokerdier
en wie dat nu nog ontkent, moet maar eens snel uit de kast komen

Other posts from DBLLpoker Blog:

Creativiteit

Sun, 06 Apr 2008 22:55:18 GMT

Een mooie eigenschap

Creativiteit is een mooi iets, alleen al een mooi woord zelfs. Voor die mensen die het letter voor letter ontleden en zich toeleggen op de kennis van de Nederlandse taal zien hier mogelijk een unieke lettercombinatie in. Natuurlijk elk woord is uniek, maar het ene net ietsje unieker als het ander. Dat is dan eigenlijk de intrensieke creativiteit van het woord. Bovenal zou het een hoop scrabble punten opleveren, mocht je zoveel letter hebben, maar dat terzijde. Dit is natuurlijk allemaal een hoop inleidend gezwam, om daar te komen waarover ik het wil hebben. Wat is creativiteit eigenlijk, wat houdt het in? Tsjah de vraag stellen is hem beantwoorden zolang je de betekenis van het woord kent.

Als we Van Dale erbij pakken dan krijgen we de volgenden betekenis te zien:

cre·a·ti·vi·teit (de(v))
1 scheppingsvermogen

Allereerst opmerkelijk dat een scheppingsvermogen vrouwelijk is, mijns inziens hebben we daar altijd twee geslachten voor nodig, maar dat is weer een kleine side-note. Creativiteit betekent dus het vermogen om iets te kunnen scheppen, naar gewone-mensen-taal vertaald houdt dat in, dat degene die het in zich heeft iets te maken creatief bezig is. Dus op het moment dat ik deze blog tik en daarmee een verhaal produceer ben ik creatief/productief bezig.

Op welke niveau

Althans als we afgaan op de betekenis van het woord volgens het woordenboek. Is het namelijk wel zo, kunnen we alles zomaar als creatief bestempelen? Oké, ik hoop dat mijn blog een uiting is van creativiteit, het is namelijk datgene waar ik me altijd aan vast hou. Ik kan niet veel, maar ik ben redelijk creatief met taal, kan een aardig verhaal in elkaar draaien, dus tot op zekere hoogte klopt het wel. Dat neemt niet weg dat sommige mensen met taal vele malen creatiever zijn als ik. Dat zal ik ook zeker niet ontkennen. Het gaat er namelijk voor mij nog steeds om vanaf welk niveau we nu over creativiteit spreken.

Misschien dat er genoeg mensen zijn die dit geen creatieve uiting vinden, daarmee zijn we al op het punt aangekomen dat we hebben besloten dat creativiteit en de beoordeling daarvan subjectief is. Okay fine, maar laten we het eventjes in het algemene houden. Is elke blog creatief? Is het opschrijven van een hand history creatief? Misschien volgens de omschrijving wel, maar mijns inziens wordt er niks unieks gecreëerd. Wat niet direct wil zeggen dat het niet interessant is om te lezen, absoluut niet, het kan zelfs veel boeiender dan een stuk wat met de grootste zorgvuldigheid is gemaakt.

Creatief waarin

Toch blijft bij mij de vraag, wanneer is iemand creatief? Ben ik creatief, omdat ik hier een blog schrijf. Zelf vind ik van niet, althans ik vind het schrijven misschien wel creatief, maar over de gehele linie vind ik van niet. Immers ik kan niet tekenen, schilderen, ik ben niet handig met klussen en dat soort dingen. Dus hoewel ik misschien volgens de definitie best creatief kan zijn, wanneer ik een schilderij zou willen maken. Dan nog vind ik dat ik niet creatief ben als ik daarbij niet op papier krijg, wat ik zou willen. Dus ik waan mezelf niet creatief, sterker nog verre van zelfs. Ik ben zo a-creatief als het maar zijn kan.

Terwijl andere mensen multi-talented zijn, schileren, schrijven, muziek maken en dergelijke, kan ik zelf niet zoveel denk ik. Maar ach, daar heb ik me al jaren in verzoend en het maakt ook allemaal niks uit. Waarom zou ik ook, als ik een mooi schilderij wil hebben koop ik het wel. Nou klinkt dat misschien verwaand, maar zo is het niet bedoeld, sterker nog ik zou het nooit kunnen betalen. Ik heb gewoon genoegen genomen met het feit dat ik het zelf niet zal kunnen maken, sterker nog zelfs niet de moeite willen nemen het te proberen.

Creativiteit in het poker

Toch kan het me soms duur komen te staan, dat gebrek aan creativiteit. Niet dat het uit maakt dat ik niet kan tekenen of iets dergelijks, maar het is wel handig als je je snel op onverwachtte situaties kan aanpakken. In poker is creativiteit mijns inziens een heel belangrijke factor om succesvol te worden. Iedereen zou immers ABC-poker moeten kunnen spelen. Echter als iedereen exact hetzelfde zou doen, dan zou het casino of de pokerroom de enigen zijn die er beter van worden.

Dat willen we niet hebben, dus gaan spelers op zoek naar een tactiek die het ABC-poker verslaat. Ze zijn creatief, anticiperen op de tegenstander en gaan op zoek naar de beste oplossing. Het gevolg is dat er andere spelers zijn die moeten en willen anticiperen op deze nieuwe tactieken. Er is dus continu een zoektocht naar de beste strategie. Sterker nog, van hand tot hand moet er aangepast worden op positie, tegenstander, board-texture enzovoorts. Hoe beter dat lukt, hoe beter je als pokerspeler zal zijn. Je kan nu immers gaan proberen het maximale uit elke situatie te halen. Er ontstaat echter één probleem, je speelt nu wel elke hand naar een optimale standaard vanuit jou oogpunt, maar de oplettende tegenstander heeft ook gezien wat jij deed.

Nu is het zijn beurt om creatief te zijn en jou tactiek om zeep te helpen, middels zijn tactisch vernuft. Wanneer dit lukt is het weer aan jou om de volgende zet te doen, werken aan de voorspelbaarheid, of eigenlijk beter gezegd de onvoorspelbaarheid van je speelstijl. Je moet je tegenstander net die stap voor blijven, net dat nieuwe tactische dingetje doorvoeren waardoor hij/zij in verlegenheid wordt gebracht. De meestertacticus zal overwinnen, de meest creatieve speler zal waarschijnlijk het meest verdienen.

Tijd voor mij om daar aan te werken, om m'n crea-ik naar boven te halen en te zorgen dat ik mijn tegenstanders te slim af ben, waardoor ik mezelf als meestertacticus naar boven laat komen. Of dat ooit gaat gebeuren is de vraag, maar zolang ik me kan handhaven ben ik al lang tevreden.

Other posts from DBLLpoker Blog:

Even een persoonlijk blogje

Sun, 30 Mar 2008 20:31:33 GMT

Een persoonlijke blogpost? Ja, dat lijkt een voor de hand liggende vraag, immers is het niet zo dat veel, zo niet alle blogpost persoonlijk zijn en informatie weggeven over de auteur. Tsjah misschien wel en misschien is deze niet veel anders. Valt de post weg tussen alle anderen die gemaakt zijn en dat is dan dat. Prima, wat mij betreft mag het, ik schrijf deze post eigenlijk alleen om eventueel wat mensen in te lichten, maar hoofdzakelijk om alles voor mezelf eens even op een rijtje te zetten. Ik zit de laatste tijd namelijk met een aantal persoonlijke probleempjes, voortkomend uit één groot probleem. Nu zou je kunnen zeggen dat ik dat misschien voor mezelf moet houden en gewoon leuk in MS Word moet schrijven, maar door het op deze manier te doen, dwing ik mezelf tot het houden van een goed duidelijk verhaal, wat ook nog eens goed leesbaar moet zijn...

Oké, na deze kleine inleiding kunnen we over gaan tot de kern van de zaak en daarmee gelijk dat behandelen, dat er op dit moment speelt. Een tweetal blogposts geleden schreef ik al een heel stuk over m'n motivatie en zelfvertrouwen. Dat zijn twee aspecten die voor het leven redelijk essentieel zijn en bij waren ze en eigenlijk zijn ze ver te zoeken. Zelfvertrouwen is er alleen op heel specifieke vlakken waarvan ik van mezelf weet dat ik er redelijk in ben ofzo. Echter zelfs die dingen vallen heel moeizaam als er nergens motivatie voor is en dat zijn nu net de problemen op dit moment.

Futloos

Ik voel me al geruime tijd vrij futloos, in m'n vorige motivatie blog schreef ik dat ik geblesseerd was met hardlopen en dat ik weinig kon doen. Nu is dat de afgelopen tijd niet veel veranderd en dat maakt me vrij ziek. Niet dat ik niet kan hardlopen of niet goed kan sporten, want dat is iets waar je je dan maar aan moet confirmeren, maar het feit dat ik er niks aan laat doen en er niet naar laat kijken. Dat gecombineerd met zoals eerder geschreven een dramatische stageplek en de daarbij behorende problemen zorgde ervoor dat ik het leven wat somber in begon te zien. Nu word ik door m'n vrienden wel vaker voor zwartkijker uitgemaakt omdat ik dingen vaak eerst van de negatieve kant bekijk, maar nu werd het steeds serieuser en serieuser. Ik wilde niks meer, kon niks meer en op een gegeven moment blokkeerde ik helemaal. Niks ging meer vanzelf zelfs de gemakkelijkste dingen niet en ik kon niks meer opbrengen om te gaan doen. Wat was daar nu aanleiding voor?

Assertiviteit

Wat is dan het probleem. Nou ja ik denk dat het voor de meeste niet zo vreemd klinkt, maar het wordt nu pas echt serieus een probleem. Dat is mijn assertiviteit en m’n contactuelevaardigheden. Ik kan, wil en durf dus helemaal niks te ondernemen en dat geeft me heel veel problemen. Dat ontdekte tijdens m’n eerste opleiding, maar toen wist ik het van mezelf nog niet zo goed. Nu komt het wederom heel erg aan het licht en ook steeds meer in het dagelijks leven. Dat is een probleem wat alleen maar groter wordt, maar waar ik op dit moment niet uitkom. Het is al vreselijk moeilijk om er ook maar met iemand over te praten, maar nu ik daar niet meer onderuit kwam is het goed mogelijk dat er ook oplossingen komen. Hopelijk wordt het snel beter en kan ik dit probleem op welke manier dan ook oplossen. Zodat ik gewoon dingen kan ondernemen die ik ook wil doen. En niet blijf wachten tot er een keer iet s gebeurd wat ik al heel lang wilde doen.

Acties

Uiteindelijk kwam het besef dat het zo niet ging, ik lach pak 'm beet huilend in bed omdat ik niet naar stage wilde, andere dingen niet onder ogen wilde zien en dingen die ik wel wilde gingen eigelijk ook niet omdat ik het niet durfde. Sterker nog ik kon helemaal niks meer, doordat ik steeds dingen voor me uit bleef schuiven ging het niet. Sterker nog ik kon niet eens de bowlingbaan bellen om te reserveren, of telefonisch een pizza bestellen. Uiteindelijk heb ik m'n probleem kenbaar gemaakt, eerst bij m'n ouders en in overleg daarmee heb ik besloten m'n stage te beëindigen. Ik was inmiddels al 2 weken niet geweest vanwege 'ziekte' en nog een extra week door een tussentijdse vakantie. Hoewel de stage officieel nog maar 5x 2 dagen per week was kon ik het echt niet meer aan. Ik ben er naar toegeweest en heb het afgesloten, weliswaar zonder resultaat en studiepunten, maar een last was van me af.

Dokter

M'n moeder heeft gelijk een afspraak gemaakt met de dokter (tsjah zelfs dat kon ik niet, ik zit al maanden met een blessure, maar wil/durf met niemand contact op te nemen). Ik heb direct een gesprek gehad met de dokter en de problemen zo goed mogelijk kenbaar proberen te maken. Dat is allemaal redelijk gelukt denk ik, waarna hij uiteraard heeft aangegeven dat het beter is met een gespecialiseerd iemand te praten. Derhalve heeft hij me aangemeld met het RIAGG die in de loop van de week waarschijnlijk contact op met me zullen nemen voor een afspraak. Tevens heb ik een diagnose voor m'n blessure die is wat minder positief. Ik schijn chondropathie aan m'n knie/knieschijf te hebben waar eigenlijk heel weinig direct aan te doen is. Een andere dokter vertelde me dat het iets is wat veel pubermeisjes hebben, dus tsjah wie weet heb ik mezelf nog niet goed ontdekt

Ik hoop dat deze stappen me verder brengen en wat oplossingen geven. Ik studeer voorlopig wel verder in m'n overige vakken om dan te kijken wanneer ik het weer verder kan oppikken qua stages enzo... Hoewel het ook kan dat ik zomaar een andere studie oppak.

Zo dit is eruit en dat is voor mij in elk geval persoonlijk een opluchting. Nu dit klaar is, kan ik deze ruimte weer gaan gebruiken zoals ie bedoeld is namelijk bloggen. Schrijven is namelijk nog steeds wel één van m'n passies en ik ga dan ook proberen op regelmatige basis (hoevaak heb ik dat al gezegd?) een blogpost te maken. Niet zozeer over alles wat er in mijn pokerleven gebeurd, maar gewoon over poker in het algemeen, het dagelijks leven etc...

Een soort columnachtige stukjes hoop ik te gaan schrijven. Dus voor wie er geïnteresseerd in is, blijf hier kijken hihi dan heb ik gelijk wat lezers. Wie updates wil over al het bovenstaande kan me altijd PM'en, mailen, msn'en etc.

Groetjes,

DeeBee

Other posts from DBLLpoker Blog: