Eerste werkdag bij nieuwe baan

het moest er maar weer eens van komen, na 2,5 maand in turkije en thuis te hebben gezeten mocht ik weer te werk ( jippie).. Eerste dag bij een nieuwe baan

Altijd spannend

Vroeg, ging de wekker; huh? ik schrok wakker en kijk om me heen? de laaste 3 maanden ben ik er niet meer om 7 uur uit me bed gekomen. Oja werken

Ik klim me bed uit en ga maar een broodje maken, bleghh smaakt ook niet ; het is me veels te vroeg.
half pak yogho yogho achterover en dan maar tandenpoetsen , aankleden en de hele meuk.

Kwart voor 8 loop ik de deur uit en moet daar om 8 uur zijn. Het is slecht 1 km lopen en ben er dus zo.
Onderweg allemaal mensen tegen die vrolijk '' Goeiemorgen '' zeggen. Ik zwijg en loop strak voor me uitkijkend de straat uit. Tot ik het gebouw zie gaat het goed, daarna wordt ik een beetje zenuwachtig.

Ik loop het pad op alsof er niks aan de hand is en ga de eerste deur binnen.
Huh? nog een deur? oja een pasje, ik pak het pasje uit me broekzak en kijk waar ie langs moet.
Ik kan het niet vinden en gelukkig komt er net iemand binnen lopen.

Mag ik wat vragen, vraag ik vriendelijk aan de mevrouw.
Waar kan ik het pasje langs halen zodat ik naar binnen kan?
De vrouw kijkt arrogant en haalt haar pasje langs het raam en loopt de deur door.
Dat was hem.

Eenmaal binnen kijk ik rond.
'' Je ben zekur die nieuwe? ik ben Cor''
Ook goeiemorgen Cor.
'' ja eerste dag vandaag''
Met knikkende knieen loop ik achter hem aan.
'' volg mij maar '' Ik volg netjes en we komen in een grote hal waar een groen pakketje ligt.
Hier is je pak!
Hij duwt het pakketje in me hand en blijft me aanstaren.
'' uh... Dank je'' breng ik snel uit om de stilte te doorbreken.
'' Het je al us een rondleiding gehat'' uhmm nee kom voor het eerst binnen.
'' WAT ZE JU?'' roept Cor op maximaal volume.
'' nee geen rondleiding nee''

Ik ren achter hem aan zodra hij wegloopt en denk dat de rondleiding gaat beginnen.

Hier is het kleedhok hier doe je je pak aan. ''ik hoop dat ie groot genoeg is'' zegt hij met een grijns.
Ik hijs mijn 205CM lange lichaam in het pak en kijk naar beneden. Hoogwater? uhm ja CM of 20.
Nja we hebben niet groter, we lopen de deur door nadat we onze handen hebben gewassen en daarna afgespoeld met alcohol ( zonde indd).

We komen aan in de zogenaamd '' CleanRoom''
Hier lopen allemaal mensen met van die apenpakjes aan en ik hoor keiharde machine pompen, draaien , spuiten enzovoort.

Cor vertelt me wat over het bord waarop staat wat iedereen moet doen en vertelt me datik vandaag moet inpakken. Leuk ( denk ik sarcastich ).

'' He Daud dit is Glenn , Glenn gaat jou vandaag helpen''
Een Marokkaans uitziende jongen geeft me een hand en ik heb een donkerbruin vermoeden dat hij Daud is.

Cor loopt snel weg en wenst me nog even succes.
Bedankt!

Daud vertelt me duidelijk alles wat ik moet doen en hij praat keurig Nederlands.
Wel handig. Ik moet 3 zakken over elkaar doen en deze allemaal van lucht ontdoen ( vacuum dingesen)
Dit gaat best aardig maar sta wel op een saaie plek.
Helemaal achteraan en we kijken tegen een glazewand aan.
een uurtje later doe ik nog steeds dezelfde hersenloze handeling en voel me ondertussen een gehandicapte herintreder. Het is even niet anders denk ik.

Na een uurtje of 2/3 komt er aan andere kant van het raam een kleine man staan.
Hij is van alles aan het inpakken en staat af en toe te dansen en snoeihard mee te bleren om de muziek.
'' Eindelijk een beetje vermaak'' flits door mijn hoofd. Daarna voel ik een opluchting, mijn hersens werken nog.

Na eigenlijk de hele dag hetzelfde te hebben gedaan , gaat Daud weg en komt iemand anders voor hem in de plaats. '' Hallo Meneer , hoe heet U?'' Ik kijk achterom en kleine turkse meneer staat achter me.
'' Ik heet Glenn en hoe heet U?'' de man begint al te lachen. '' Ik heet Achmed'' de man begint ineens keihard te lachen en ja te knikken haha. De man is erg aardig maar werkt er ook pas sinds kort. Even later komt hij naar me toe. '' Wie is Wouter? '' Geen idee antwoord ik. Ik kijk met hem mee de zaal in, Alsof ik iemand zoek die Wouter zou kunnen heten. '' U heet toch Wouter?'' vraagt Achmed. Ik begin te lachen en zeg; '' Nee, ik heet Glenn''.

Uiteindelijk weet ik niet of hij Wouter nog gevonden heeft want ik keek op de klok en zag dat het al tijd was om naar huis te gaan. Wat een dag....