JulienNuijten

Posts - Abril, 11, 2008

• Los antes, por favor

  Abril 11, 2008

  Jammer genoeg was er niet zo heel veel aan het toernooi. Iedereen begon met 10,000 chips met optie tot 1 rebuy, en blinds op 100-200. Elke 2 minuten gingen de blinds omhoog en na anderhalf uur spelen was het al "Los antes, por favor"...

  Jose bustte al vrij snel, maar ik haalde met wat goede flips de final table. De eerste prijs was $80k, dus dat was zeker nog wel de moeite waard. Ik zat al een tijdje met een van de chipleaders aan tafel, een jonge internetspeler die op een gegeven moment werkelijk any 2 opende: hij ging naar showdown met 32o. Hij maakte erg goed gebruik van het superweak-tighte spel van de gemiddelde speler laat in toernooien, maar was jammer genoeg toch te overaggressief als hij van de weak tighties actie kreeg. Zo reraisde hij de eerste hand aan de FT tegen een steal, werd geinstantcalled, en cbette toen vrij groot op een lage flop. Uiteraard had de tegenstander de goods en de toenmalig chipleader zakte weg naar een average stack (10 big blinds). Jammer, want ik ging natuurlijk wel keihard terugspelen op zijn agro spel, maar nu kon hij dat natuurlijk niet meer doen.

  Niet getreurt, want de andere chipleader was Mr. KTo no pair no draw van de dag ervoor. Hij opende UTG naar 3x BB en met TT vond ik op de button een vrij easy shove voor 13BB tegen deze speler. Hij instacallde met AJo en ik stond als 9e vrij snel aan de rail...

  Gelukkig heeft dit casino iedere 2 weken een lang pokerweekend, en volgende keer gaan we zeker terug, Punta del Este is ook nog eens een zonnig paradijsje, wat wil je nog meer. Maar nu eerst terug naar Buenos Aires.

  Daar was ik dan. De taxichauffeur probeerde me de 5 pesos fooi terug te geven, wat me erg verbaasde aangezien de gemiddelde taxibestuurder hier niet de meest vriendelijke is. Er was geen dikke villa met een hoog hek, geen penthouses met skyline uitzicht. Achter een tennisvereniging, boven de sportkantine in een oude ongebruikte ruimte was de pokerroom. Ik mocht natuurlijk niet zomaar naar binnen, ik moest eerst in onverstaanbaar Spaans duidelijk maken dat ik Jose kende, die was al eerder die dag naar de room gegaan. Hij speelde er naar eigen zeggen al maandenlang 4 dagen in de week, en voelde zich geprezen dat hij er mocht spelen. Ze hielden namelijk niet zo van "professionals".

  Overal laptops, LCD-televisies met sportwedstrijden en backgammon borden. Dit was niet alleen een pokerroom, maar ook club van allerlei gokkers en sportsbetting bookmakers. Maar het ging toch om het pokeren, dit was namelijk een van de big games in Buenos Aires. De structuur van de game was iets anders dan een normale cashgame. Er werden sessies van 2 uur gespeeld, waarna er pauze werd gehouden en voor eten werd gezorgd. Je mocht iedere sessie opnieuw inkopen voor hoeveel je wilde, en er werd steeds opnieuw geloot voor de seating. Minimum buyin was 3000 pesos (ongeveer $1000) en er was geen maximum buyin. Blinds op 25/50 pesos met optionele straddle naar 100, die gemiddeld de halve tafel deed. De meeste stacks waren tussen de 3000 en 10000 pesos, hoewel er ook spelers waren die voor 30000 inkochten. Ik had weinig geld meegenomen, maar dat was geen probleem aangezien Jose een grote line-of-credit voor me had geregeld bij de eigenaar. Als het een probleem zou worden mocht ik in Pokerstars dollars betalen maar we gingen natuurlijk gewoon dik winnen!

  Behalve Jose en ik waren er eigenlijk geen echte kaartspelers. Waarschijnlijk was Jose de enige winnende speler, tussen de rest ging het geld een beetje heen en weer terwijl het huis langzaam de rake binnensleepte. Maar dat maakte niet uit. Overhemden 2 knopen te ver open, uitpuilend borsthaar en de dikste sigaren die ik ooit had gezien. Deze spelers waren rijk geworden op wat voor manier dan ook, en speelden puur voor hun plezier. Een mooie bluf maakt hun avond weer goed, ongeacht het netto resultaat.

  Het was, behalve de fiches, redelijk professioneel geregeld. De tafels waren rond met een inham voor de dealer, wat eigenlijk veel fijner en overzichtelijker is dan de ovale tafels die gebruikelijk zijn. De dealers waren erg goed en snel, ze hadden duidelijk al eerder in een casino gewerkt. Alleen de fiches waren van Bart Smit kwaliteit. Het spel verliep, ondanks het verawchtte lage niveau van het poker, verrassend snel. De rake werd per sessie van 2 uur gepakt in plaats van na iedere hand, en er moest zelden gewacht worden op een speler. Ik heb een uurtje lang handen geteld, en kwam op 35 handen per uur! Ik geloof dat we in Holland Casino op gemiddeld 20-25 handen per uur zitten, en daar hebben we wel schudmachines.

  Het niveau was dus naar verwachting erg laag, en ondanks de 250 pesos rake per uur kan je hier zeker flink geld pakken. Dit was bijvoorbeeld een vrij normale hand: ik opende ATo voor 400 pesos op blinds 25/50/100 uit MP, button callde, de rest foldde. Flop T52 met een flushdraw en ik bette 1k. Hij instacallde en op de offsuit aas op de turn zette ik 2500 en hij shovede voor 6k met A4o...

  Momenteel ben ik op internet bezig met mijn grootste downswing ooit, maar gelukkig kan ik live het een en ander goedmaken. Volgende week voor een pokerweekend naar Mendoza, kennelijk het "Barcelona van Argentinie". Ik ben benieuwd...

  335 visitas, 6 comentários