TRIPREPORT EPT SAN REMO : MIJN EERSTE EPT !!!

Via pokerstars had ik mezelfs gekwalificeert voor de ept in San Remo.

Circa 2 weken voordat het event van start ging wandelde ik het reisbureau binnen om wat informatie over de prijzen en de mogelijke vluchten op te doen. Na een heerlijk bakje koffie had ik alles vastgelegd en zou ik op 31 maart 2008 rond 06:00 uur s ochtends vanaf schiphol vertrekken.

Ongeveer een week later belde mijn neef Sjoerd op en die vertelde dat hij ook naar San Remo ging. Hij wist nog niet of hij het main event zou gaan spelen, maar in ieder geval wel 3 side events (500 euro, 2000 euro en 770 euro).

Ook zijn vader ging mee en aangezien het ons gezellig leek om met zijn drieen te gaan en dezelfde vlucht en hotel te nemen besloot ik mijn vliegticket aan te passen naar hun vliegtijden. Kosten waren circa 65 euro extra, maar ja dan had ik wel meteen vervoer van en naar het vliegveld.

Online hadden we een relatief goedkoop hotel gevonden waar we voor circa 55 euro per nacht terrecht konden, prima te doen dus.

De dagen die daarna volgden kon ik elke keer maar moeilijk in slaap vallen en kon eigenlijk aan niets anders meer denken dan de ept. In mijn dromen was ik al meerdere keren winnaar geworden haha, maar ik was wel realistisch genoeg om te beseffen dat het waarschijnlijk alleen bij dromen zou blijven en ik blij mocht zijn als ik uberhaupt dag 2 zou halen.

DE 31STE
Eindelijk was het dan zover, mijn koffers waren gepakt en ik was er helemaal klaar voor. De nieuwe vlucht vertrok om half 2 vanaf rotterdam en sjoerd had aangegeven geen zin te hebben in een lange zit op het vliegveld dus besloten we wat later van huis te vertrekken. Rond 11:00 uur zouden ze bellen om aan te geven hoe laat ze bij mij zouden zijn.

Rond die tijd stond ik dus ook parraat, wachtende op het telefoontje. 11:15 nog steeds geen telefoon, 11:30 nog steeds niet !! Ik werd een er een beetje onrustig van en besloot zelf maar even contact op te nemen. Eerst Huub maar even bellen (vader van sjoerd), maar daar kreeg ik het welbekende tie-du-du geluidje met de mededeling dat de telefoon uit stond. Nou dan maar optie 2 en dus besloot ik sjoerd te bellen. Die nam gelukkig wel op, maar kon alleen maar wat gegeeuw en gekreun uitkermen waarna hij na een minuut ofzo weer ophing.

10 minuten daarna weer proberen en nu kreeg ik geen gehoor. grrrr ik werd nu echt heel ongeduldig en zelfs een beetje zenuwachtig. Uiteindelijk kreeg ik hem om half 1 te pakken en hij gaf aan net uit bed te komen en zo nog ff een bakje koffie bij zijn pa te doen alvorens hij naar mij toe zou komen. Ik vroeg met heel wat verbazing in mijn stem of hij niet een beetje op wilde schieten want het vliegtuig vertrok al over een uur. Toen bleek dat zij dachten dat het vliegtuig pas om half 3 zou vertrekken en na de eerste schrikreacties kreeg ik de mededeling dat ze nu direct de auto in zouden springen.

10 voor half 2 kwamen we aan op het vliegveld en toen ik daar naar binnen liep hoorde ik mijn naam al door de luidsprekers "mister bos last chance, mister bos last chance". Na samen met een steward een sprintje naar de betreffende balie getrokken te hebben, bleken we natuurlijk net een paar minuten te laat te zijn met als gevolg dat we het vliegtuig gemist hadden.

De mooie dame aan de balie vertelde dat er nog wel een vlucht om 19:00 uur zou gaan, maar dan moesten we wel naar amsterdam rijden. Dit hebben we toen maar gedaan en we waren weer 350 euro lichter....geen goed begin dus.

De vlucht was verder prima en duurde gelukkig ook niet gek lang. Tevens kwamen we Steffie en de gehele rtl crew nog tegen in het vliegtuig en die bleken een tweetal plaatsen voor ons te zitten. Ook de heren van hotels.nl zaten in deze vlucht dus dat stelde me weer een beetje gerust en waren we in ieder geval niet de enige die zo laat pas aan zouden komen.

AANKOMST
Rond half 10 s avonds kwamen we aan in Nice. De andere nederlanders waren zo slim geweest om van te voren al vervoer te regelen, maar helaas hadden die geen plaats meer over dus besloten wij met z'n drieen een taxi te pakken naar San Remo.

Na een rit van ongeveer een uur waren we weer 165 euro lichter, maar stonden we gelukkig wel eindelijk op de stoep bij ons hotel. Dat goedkoop duurkoop is bleek maar weer eens, want het hotel was echt compleet waardeloos. De mensen die er werkzaam waren, waren wel erg vriendelijk, maar niemand sprak engels en de kamers waren net groot genoeg voor een kabouter.

Eerst maar eens een douche nemen, maar ook dat bleek geen succes. Er kwam net genoeg water uit om mijn grote teen nat te maken en wat eigenlijk nog erger was, was dat het water niet warm werd....een drama dus.

Maar ja, niets kon mijn humeur deze dag verpesten dus besloten we een taxi te pakken om naar het ept feest te gaan. Alles zou daar gratis zijn dus ik had me als karige nederlander voorgenomen om me helemaal lam te gaan zuipen. De bar zag er op het eerste gezicht prima uit, maar erg druk was het niet. Sjoerd bestelde 2 pilsjes en een cola en moest tot zijn verbazing meteen 28 euro afrekenen. GRATIS ???

Toen bleek het feest om half 12 afgelopen te zijn (wat een tijd zeg !!) en tot die tijd was ook alles gratis. Aangezien wij pas rond 12 uur binnen kwamen lopen was het feest dus al voorbij en moesten we alles zelf betalen. Menno Vlek liet nog wat filmpjes van mooie italiaanse modellen en de optredens zien die we allemaal net gemist hadden en dat maakte de avond er niet beter op kan ik je vertellen haha...werkelijk waar alles zat op dat moment tegen voor mijn gevoel.

HET CASINO
De volgende ochtend eerst even lekker ontbeten om vervolgens richting het casino te gaan om alvast de sfeer de proeven. Vandaag begon dag 1a en aangezien ik pas dag 1b hoefde te spelen leek het mij een goed moment om rustig even rond te lopen en te bekijken hoe het eea er aan toe ging.

Helaas mochten de eerst 2 uur van het toernooi geen mensen meekijken dus was ik genoodzaakt om maar even te gaan spelen bij de gokkasten en de roulette tafels.

Van buiten zag het casino er geweldig uit. Het leek op een oud kasteel en het was echt enorm groot. Binnen viel het eerlijk gezegd heel erg tegen. Het had weinig sfeer en eigenlijk was het niets meer dan een grote huiskamer waar wat gokkasten en roulette tafels in waren gezet. Het zag er allemaal erg amateuristisch uit naar mijn mening, maar het scheelt misschien dat ik het holland casino in breda gewent ben, en dat schijnt toch een van de mooiere casinos van europa te zijn.

Na 250 euro verloren te hebben op de "deal or no deal" kasten hield ik het maar voor gezien, en gelukkig waren er al weer een paar uurtjes voorbij gevlogen en kon ik in de pokerroom kijken hoe het er aan toe ging.

Het was een drukte van jewelste, een mierenhoop aan pokerspelers, mooie italiaanse vrouwen en veel kijkende mensen. In de poker room kwam ik veel nederlanders tegen waaronder jim, joris jaspers, thierry vd berg, daniel negreanu, de heren van hotels.nl en nog een aantal andere spelers.

Iedereen was erg open en vriendelijk en onder het genot van een colaatje kwamen de poker gesprekken aardig op gang. Ook bleken wij niet de enige te zijn die een waardeloos hotel hadden en ook de andere nederlanders irriteerden zich aan het feit dat in heel San Remo bijna niemand engels sprak.

Zelfs in het casino sprak niemand engels en ook de dealers aan de pokertafel spraken zeer gebrekkig engels, iets wat in mijn ogen eigenlijk onacceptabel is, maar ja misschien ben ik dan weer een verwende holander...

Het casino kon duidelijk de drukte niet aan en hierdoor ging er vanalles fout. Zo klopten de betalingen aan de bar voor geen meter en moest ik de ene keer voor 3 cola 9 euro betalen en de andere keer 17 euro en weer andersom. 1 keer betaalde ik met een briefje van 50 en kreeg ik zelfs 150 euro terug lol.

Aan de roulette tafel zag je dealers geld in hun binnenzakken steken en ook achter de bar was het een corrupte bende. Iets wat in nederland echt nooit zou kunnen, maar wat aan de andere kant ook best zijn charme had.

's avonds nog een terrasje gepakt met oa leroy, bart, joris, jim, sjoerd en huub en daarna ben ik zelf wat eerder naar mijn hotel gegaan omdat ik morgen uitgerust aan de tafel wilde zitten.

DAG 1B
Normaal gesproken kan ik de nacht voordat er iets belangrijks is bijna nooit in slaap vallen, maar op de een of andere manier had ik geslapen als een roos en helemaal uitgerust begon ik de dag met een lekker italiaans ontbijtje.

Ik ben die dag even lekker langs de boulevard gelopen en heb daar nog ff een bak koffie gepakt.. Er was een rally bezig met veel oude porches en andere uitgebouwde autos, dus er was genoeg om naar te kijken. Daarna nog even de stad in gedoken om vervolgens richting het casino te gaan.

Aangezien het pas half 2 was en het toernooi om 3 uur begon ben ik tegenover het casino op het terras gaan zitten. Daar schoof ik aan bij Ed de Haas (mooi type zeg), joris jaspers, leroy soesman, Jairsinho le Grand, Gezi Bason (geweldige kerel) en nog een aantal andere spelers.

Rond kwart voor drie liep ik het casino in en moest daar nog even wachten voordat ik naar mijn tafel kon, dus weer maar ff ouwehoeren, dit keer met Stieven Razab-Sekh en zijn vriendin.

Eindelijk was het dan zo ver. Ik nam plaats aan de poker tafel en vulde de benodigde forumulieren in waarmee ik toestemming gaf om gefilmt te mogen worden. Aan mijn tafel zat ook een aardige nederlander die me nog wat goede tips gaf. De complete tafel bestond uit de volgende spelers :

Tafel 18
Kenneth Matsson Sweden seat 1
Daniele Vesco Italy seat 2
Nicolas Dervaux France seat 3
Hakan Copur Holland seat 4
Bo Sehlstedt Sweden seat 5
Richard Frischer France seat 6
Robin Bos Holland seat 7
Julian Parmann US seat 8
Luca Cainelli Italy seat 9

Na een paar minuten vertraging begon het toernooi. Door de hele entourage, de bekende spelers om je heen, veel cameras en de gedachten van het voor mij grote bedrag aan inschrijfgeld zorgde er voor dat ik erg onrustig was en er ging een bepaalde spanning door mijn lichaam die ik gewoonweg niet kan beschrijven.

Ik had me voorgenomen om heel erg tight te gaan spelen en sowieso de eerste paar uur alleen kaarten als aa en kk te gaan spelen, want mijn doel was om de eerste dag te halen en daarbij was mijn stackgrootte niet belangrijk. Natuurlijk zou ik het eind van de dag het liefst op 50k staan, maar eerlijk gezegd was ik al blij als ik die eerste dag zou overleven.

Er deden overigens 350 man mee op dag 1b, dus zo druk was het volgens mij nog nooit geweest op een ept. De dag ervoor deden er ook 350 man mee en daarvan waren er maar circa 100 overgbleven dus ik wist dat het heel erg snel kon gaan.

MIJN EERSTE HANDEN
De tafel ging van start en meteen kreeg ik een aardige hand, namelijk . Niet super, maar leuk om mee te beginnen dacht ik in mezelf, en ondanks het feit dat ik erg rustig wilde beginnen kon ik het toch niet laten om deze hand te raisen. De blinden waren 25 - 50 en ik raisde naar 200. 2 spelers callden mijn raise en de flop was iets van --, niets gehit dus.

Het plan om tight te gaan spelen schoof ik meteen van tafel, want ik wilde gewoonweg die eerste pot binnen halen voor mijn eigen vertouwen. Ik bet 200 en weer callt iedereen, daar was ik niet echt blij mee en op de turn checkte ik. Ja ik weet het, het was een slechte move, maar op dat moment gingen er zoveel tegenstrijdige gedachtes door me heen dat ik eigenlijk al gedoemd was om deze pot te verliezen. Dat gebeurde dus ook toen ik op de river (was een blank) weer 350 bette en allebei de spelers callde. Helaas had mijn buurman AQ en won dus met zijn paar azen..de andere kerel muckte en ik denk dat hij een semi paar gehit had.

Maar ja geen goede start dus, na 1 minuut spelen al 1000 fiches verloren en dat was niet bepaald wat ik van te voren in gedachten had. Het probleem was dat ik de eerste paar uur met zoveel andere zaken bezig was, en eigenlijk meer onder de indruk was van alles wat om me heen gebeurde dat ik me onbewust maar weinig concentreerde op het pokeren.

Dat klinkt heel dom, helemaal als je weet dat ik van te voren juist tegen iedereen gezegd had dat ik gewoon mijn eigen spel zou gaan spelen en alleen in het begin wat voorzichtiger zou zijn, maar me in ieder geval voor de volle 100% zou focussen. Zoals gezegd kan ik het zelf eigenlijk ook niet verklaren, maar waarschijnlijk omdat alles nieuw en onwennig was barste ik van de zenuwen en spanning die ik normaal gesproken nooit heb en waar ik me dus echt op had verkeken.

Na een uur of 4 spelen begon ik mijn spel wat meer op orde te krijgen en voelde ik me ook wat meer op mijn gemak aan tafel. Ik kreeg een paar handen achter elkaar wat kleine paartje waaronder 33, 44 en 66. Met de laatste besloot ik een move te maken en raisde naar 500 (blinds waren inmiddels 75-150). Op de flop hitte ik mijn setje zessen en bette weer 500. Ik kreeg 1caller en op de river better deze caller 500 waarna ik raisde naar 1500. Hij dacht een tijdje na en folde zijn hand. Ik liet mijn set zien en een kleine zucht van opluchting kwam uit zijn mond.

De hand erna kreeg ik in mijn handen en weer raisde ik naar 500. Bo Sehlstedt (zweedse speler) was de enige die callde. Ik was hier wel blij mee, want voor mijn gevoel was hij de enige speler die nog zwakker speelde dan ik haha. De flop was niet bepaald gunstig voor mijn achten, namelijk --. Bo was als eerste aan de beurt en besloot 1500 chips te betten.

Ik was er aardig van overtuigd dat hij totaal niets gehit had, maar in mijn gedachten was ik toch aardig aan het twijfelen aangezien bijna alles beter was dan mijn paartje achten. Desalniettemin vond ik dat het tijd was voor mijn eerste semi bluf en vandaar ook dat ik besloot te raisen dnaar 4000. Ik kan je vertellen dat ik het aardig benauwd kreeg en vooral toen hij voorover boog om mij aan te kijken en toen ook de andere spelers aan de tafel me allemaal doordringend aan leken te kijken begon ik aardig te zweten.

Na lang nadenken folde hij gelukkig zijn hand, wat volgens mij ook mede komt door het feit dat ik erg weinig handen speelde en men er eigenlijk wel vanuit ging dat ik iets goeds zou moeten hebben als ik zo'n raise zou maken.

Een paar handen later speelde ik een aantal potten tegen Hakan Copur (nederlander) waarvan ik de helft won en de helft verloor. De laatste hand tegen hem won ik een aardige pot waarbij ik vrouwen had op een x-x-j flop en hij een j in zijn handen had.

Na wat leuke handjes groeide zowel mijn vertrouwen als mijn stack weer een beetje en stond ik te schommelen rond de 10k a 13k. Het ging een hele tijd best aardig en ik begon ook wat meer potjes te winnen. Wel lag ik elke keer met dezelfde 2 spelers in de clinche, namelijk Hakan Copur en Julian Parmann (die is volgens mij nog in de money gekomen).

Van Julian verloor ik eigenlijk alle potten en hij speelde gewoon stukken beter dan ik deed op dat moment. Net voor de break verloor ik een grote pot van hem waardoor ik terug viel naar circa 6k. De blinden waren inmiddels 150-300 met 25 ante en voor mijn gevoel verdween mijn stack al voordat ik erna kon kijken.

Vanaf dat moment was ik echt de zwakste speler aan tafel (voor zover ik dat nog niet was haha) en ik voelde gewoon dat de andere spelers mijn zwakte ook opgemerkt hadden. Dit gecombineerd met de hele rits slechte kaarten die ik op dat moment kreeg zorgde ervoor dat mijn vertrouwen compleet van tafel geveegd werd.

Wel kreeg ik nog van Huub een peptalk met de mededeling dat ik mezelf niet in een negatieve spiraal moest praten maar bij het ontbreken van goede kaarten gewoon mijn momenten af moest wachten....Op zo'n moment neem ik toch van niemand iets aan, en weet ik zelf ook wel dat ik mijn moment moet kiezen, maar als je 2,5 uur achter elkaar geen plaatje ziet en je beste hand 4-7 is dan word het moment moeilijk kiezen.

Heel de dag kreeg ik eigenlijk al slechte kaarten en de paar goede kaarten die ik kreeg flopten niet goed. Na de break kreeg ik alleen handen als 9-2, 7-2, 10-3 en meer van dat soort crap handjes waar je nog geen straat mee hit al zouden er 10 kaarten op de flop komen...

de frustraties groeiden en groeiden tot ik ineens in mijn hand geschoven kreeg. Met nog circa 6k achter me leek het me gezien mijn voorgaande kaarten het moment waar ik op zat te wachten. Ik heb op dat moment de kleine blind dus kan mooi ff kijken welke spelers er actie gaan ondernemen. Ik had me voorgenomen dat indien er een redelijke raise komt ik allin zou pushen, maar dat gebeurde helaas niet.

Hakan Copur maakte een hele kleine raise naar 800 en iedereen folde. Ik dook in de denktank want stond nu voor een aardig dilemma. Zou ik nu allin pushen en hij fold dan win ik een mini pot en sta ik er kwa stack nog steeds belabbert voor. Aangezien dit de eerste redelijke hand in tijden was wilde ik er zoveel mogelijk uit proberen te halen. Reraisen was eigenlijk geen optie aangezien ik met mijn stack dan sowieso comitted was geweest en dan dus beter allin zou moeten pushen. Callen aan de andere kant is ook erg tricky met tienen. Zo goed is de hand ook weer niet en indien er een plaatje op de flop verschijnt weet je niet meer waar je staat.

Aangezien ik toch al zwak aan het spelen was haha besloot ik om mezelf nog niet te comitten en gewoon de call te maken. Indien er een plaatje op de flop zou verschijnen zou ik folden en een van de volgende handen all in gaan. De logica zal voor veel van jullie hier nu ontbreken, en zelfs voor mij ook nu ik dit zo schrijf, maar op de een of andere manier was ik gewoonweg mezelf niet meer en maakt ik hele rare moves.

Maar ja ik callde dus en er komt een super flop voor mijn paartje tienen, namelijk --. Hakan bet 1200 en ik duik weer in de denktank. Gezien de flush draw die op het board ligt en het feit dat mijn stack niet heel groot meer is moet ik hier minimaal 3-betten of allin gaan.Ik besluit om flink te raisen naar circa 3800 en hij pushed direct na mijn raise allin.

Weer sta ik voor een dilemma, nou ja eigenlijk niet echt een dilemma, want door mijn raise kan ik eigenlijk niet meer folden met nog circa 1700 aan chips achter me. Echter gezien de spelwijze van Hakan (hij speelde alleen goede kaarten) begin ik toch te twijfelen en mijn toernooileven flitst in mijn gedachten voorbij. Mijn gevoel zegt dat ik tegen een hoger paar zit aan te kijken, maar zoals gezegd kan ik gezien de pot grootte en mijn resterende chips gecombineerd met de hoge blinds eigenlijk niet meer folden.

Ik maak een gebaar van tja ik lig waarschijnlijk achter maar kan niets anders dan met tegenzin callen. Ik roep call en hij draait pocket rockets om...........ik gooi mijn tienen op tafel en hoop nog op een wonder. Ik heb veel suckouts gezien aan tafel dus waarom zou ik deze keer niet wat geluk mogen hebben. Gezien mijn hele toernooidag en mijn speelwijze verdiende ik het eerlijk gezegd voor mijn gevoel niet en helaas het wonder bleef dan ook uit. Zijn azen bleven staan en versuft zat ik naar de tafel te kijken.

Hakan stond op en omhelste me en verontschuldigde zich nog. Ik gaf aan dat hij gewoonweg de beter hand had en dus ook terrecht gewonnen had.

Toernooi over, droom over, terug naar de realiteit !!!

DE LAATSTE DAGEN
Uit frustratie ben ik daarna wezen gokken en heb daar mijn resterende geld over de balk gegooid. Natuurlijk speelde de laatste hand nog dagen door mijn hoofd en ook nu ik dit type zie ik het weer helemaal voor me. Maar ja als ik die hand over zou mogen doen in dezelfde situatie had ik hezelfde gedaan, of misschien zelfs wel allin gepushed en dan had ik alsnog verloren, want die azen legt hij echt niet meer neer.

De dagen erna heb ik toch nog een prima tijd gehad hoor. Het weer was super en de sfeer in het casino was helemaal geweldig. Helemaal toen de tv tafel live ging was de spanning te snijden en stroomde de adrenaline als een gek door mijn lichaam.

Al met al een week die nooit meer iemand van me af neemt en een week die smaakt naar meer. Ik ga me nu richten op de mcop of op een van de volgende epts van het nieue seizoen...maar ja dan moet ik me wel weer qualificieren en dat is vaak makkelijker gezegd dan gedaan.

Inmiddels ben ik weer terug in de realiteit en kruip ik weer acht mijn pctje om wat online te pokeren. Misschien dat ik ff een paar dagen niet meer ga pokeren om even tot rust te komen, want heb er zojuist weer een aardig badbeat op zitten.

Gisteravond speelde ik een toernooi op pokerstars en werd net voor de leuke prijzen eruit geknikkerd. Ik kreeg pocket rockets en drie spelers raisen waarvan er 1 allin pushed (250k). Ik call uiteraard (225k) en bedenk me dat als ik deze pot win ik chipleader ben. De twee andere spelers folden en dus moet ik headsup tegen een of andere braziliaan.

Hij draait ak om en ik begin al te juichen achter mijn pc. op de flop verschijnt een koning en de turn is een blank....het enigste wat me nog kan verslaan is een koning op de river en ja hoor het zou weer eens niet zo zijn...de koning verschijnt en ik sta verbaast naar mijn scherm te staren....een kleine 100 dollar als troostprijs en een 30ste plaats..

Nou eerst maar even een lekker bad nemen om de trip naar san remo weer opnieuw te beleven. Wie weet komt er binnenkort een vervolg van een nieuwe ept trip !!

gr

Robin