Webjoker

Dit weekend was ik behoorlijk druk kan ik je vertellen. Vrijdag was ik bij de Lords of Poker dag waar ik van Noah hoorde dat mijn Webjoker’s Rampage op PokerNews.com verschenen was. Direct zette ik mijn vraagtekens daar al bij maar dacht dat het wel zou loslopen. Plotsklap krijg ik een sms-je van een pokervriend dat het op PokerNews.com en 2+2 aardig los gaat. Heb ik weer. Zoals al gezegd in mijn diverse reacties denk ik dat de rubriek niet echt geschikt is voor PokerNews.com. Op de .nl site is het allemaal leuk en aardig dat die kleine Webjoker dingen roept over de grootste spelers en in Nederland neemt niemand de rubriek ook serieus. Op het wereldse podium dat de .com site verschaft is dat wel anders uiteraard. Ik heb mijn excuses aan Greenstein en Negreanu aangeboden dus denk dat daarmee de kous wel af is.

Daarnaast ben ik sinds vandaag hoofdmoderator op PokerNews.com. Jan aka “Aerschtuner” kon het niet meer combineren met zijn drukke baan helaas. Hij kon overdag ook nog eens niet PokerNews.nl bereiken vaak dus het werd al een beetje lastig de laatste tijd. Noah en Jordy zochten een opvolger en ik zit toch al 5 dagen in de week op kantoor en ben veel op het forum dus ik leek een logische kandidaat. Er gaan vast en zeker dingen veranderen maar die gaan we natuurlijk eerst in de moderator groep gooien dus die volgen later deze week. Mijn nummer één doel is om een vriendelijkere sfeer te creëren, het strategiegedeelte naar een hoger niveau te krijgen en om meer openheid van zaken te geven. Uitwerkingen om dat te bereiken zullen dus volgen.

Bovenop deze twee ontwikkelingen is mijn weblog de weblog van de maand geworden op pokerweblog.com. Hoewel ik mijn blog al in geen maanden heb geüpdate viel het oog van de heren van PI toch op mijn schrijfsels waardoor ik zeer vereerd ben. Armijn zei al maanden geleden dat ik het een keer zou worden en nu is het zo ver dan eindelijk. Eigenlijk heb ik mijn blog meer bijgehouden in de Week van PokerNews de laatste tijd waar ik iedere zaterdag opschrijf wat er deze week allemaal gebeurt is voor PokerNews.

Dat was hem voor nu, tot de volgende keer.

Frank

Binnenkort een uitgebreide blog. Sit tight!

Who do good things...

Zo! Eindelijk weer een blog! Ik ben inmiddels ongeveer vier weken terug uit Vegas en er zijn een hoop dingen gebeurd sinds dien. Ik heb besloten te stoppen met mijn studie Nieuwe Media en Digitale Cultuur aan de Universiteit Utrecht. Al langere tijd kon ik de motivatie niet vinden om me echt in te zetten en toen ik eindelijk echt de schouders er onder zette om mijn scriptie te schrijven hielp mijn begeleidster vanuit de Universiteit niet echt mee.

Heel plan geschreven met allemaal bronnenonderzoek en al maar toen ik terug kwam uit Vegas wachtte er een 4 regelig mailtje op me met de boodschap dat het kut was en dat ik overnieuw kon beginnen. Dacht het niet dus en de moed zakte me in de schoenen. Eindelijk de knoop doorgehakt om er mee te stoppen. Met nog een bronnenonderzoek, stage-periode, scriptie traject en nog een vak zou ik ook niet zomaar even klaar zijn dus ik ben blij met mijn beslissing.

Mijn werk, waar ik ook stage liep, beviel ook niet heel erg. De hele dag achter de computer zitten kan ik mee leven maar met iets bezig zijn wat niet helemaal meer mijn interesse heeft is moeilijk. Ik heb de knoop doorgehakt om ook hier mee te stoppen.

En dus ben ik baan en school loos na volgende week. Ik zou natuurlijk niet stoppen met alles zonder alternatieven te hebben. Gedurende mijn tijd in Vegas kwam ik erachter dat ik poker en de hele wereld er omheen echt zo leuk vindt om er fulltime mee bezig te zijn. Natuurlijk was ik al een hele tijd geobsedeerd door het spelletje maar de vuurdoop van zeven weken fulltime ermee bezig zijn doorstond ik prima. Elke dag weer had ik geen enkele moeite met opstaan en stond ik te popelen om richting het RIO te gaan. In Vegas hoorde ik wel dat er verschillende mogelijkheden zouden zijn mocht ik besluiten fulltime in de wereld te willen rondlopen.

Bij PokerNews.nl ben ik in de loop der tijd steeds meer gaan doen. Ik had Jordy Veenboer al eens online gesproken en kwam hem voor het eerst tegen in Holland Casino Utrecht een hele tijd terug toen ik met Vlek mee was. Sindsdien praten we regelmatig via instant messaging en kreeg ik mijn eerste artikel op de frontpage over PokerLes.nl. Daarna kwam de bookreview erbij, de comic en andere artikelen. Later vroeg hij me te assisteren bij het PokerNews Magazine en sinds de laatste editie staat mijn naam voorin als hoofdredacteur.

Zoals je al voelt aankomen ga ik fulltime voor PokerNews werken vanaf 25 augustus. 25 augustus beginnen de Summer Classics in Utrecht en voor het magazine ga ik hier verslag van doen en dus ben ik er de hele week. Naast foto’s maken en aantekeningen maken (en als het kan wat filmen) ga ik zelf ook twee events spelen. De 400 freeze-out en het 1000 main event. Met wat financiële hulp ga ik hier mijn uiterste best doen om zoveel mogelijk geld te verdienen. In tegenstelling tot vorig jaar dus maar wat rustiger aan doen met de drank omdat ik toch fit moet zijn natuurlijk.

Daarna ga ik voor PokerNews aan de slag met nog veel meer dingen. Ik blijf de artikelen schrijven, blijf PokerNews magazine regelen en ga mee naar de live-events die we gaan coveren. EPT Barcalona staat voor de deur dus met een beetje geluk zie je mijn blije hoofd rond die tijd voorbijkomen op de website. Ook de PokerNews Cup in Australië komt er aan en ook daar zal ik aanwezig zijn – can’t wait!

En er komt nog veel meer aan voor PokerNews. We hebben natuurlijk de prachtige videoplayer op de frontpage met video’s van tijdens de live reporting maar we gaan nadenken over andere video’s die geplaatst kunnen worden. Heb je zelf nog ideeën? Laat het me weten!

Laatste wat ik nog wil vertellen is mijn prestatie in de 33 freeze-out op PokerStars. Afgelopen maandag was ik ziek thuis gebleven (laat gemaakt zondag – bad me) en toen ik wakker werd en het PokerNews forum bekeken had startte ik PokerStars op om te kijken of er nog iets leuks was. Ik heb online in geen maanden (door Vegas en drukte met scriptie en werk daarvoor) een online toernooi gespeeld. Heel af en toe eens een cashgame maar de toernooien kwamen er niet van. Nu had ik tijd en startte ik er eentje op: de 33fo. Ik begon lekker met een dubbel na een stuk of 20 handen door een idioot die zijn geld maar wat graag kwijt wilde.

Deze dubbele stack verloor ik weer doordat mijn koningen tegen azen aanliepen. Ik ga geen koningen passen en kreeg er ook nog eens geen derde bij en dus had ik weer mijn beginstack. Toen ik weer een dubbele stack verworven had zat ik op de big blind met en bette ik flop, turn en river uit met de 2nd nuts op een [Xc][Xc] board. Op de river werd ik gereraised en dus lag alles erin om aan te kijken tegen (oid) waarmee hij UTG+1 gelimpt had. En dus weer terug op mijn beginstack en inmiddels under average.

Toen ik begon met online kaarten vond ik de 33fo echt heel hoog en dacht ik dat je wel pro moest zijn om die te spelen (lol!). Maar echt de grootste malloten spelen dit toernooi wat perfect is natuurlijk. Ik ben niet de beste MTT speler van Nederland (hoewel zeker top 3) maar ik speelde goed en solide. Blufje hier, valuebet pot daar en ik kwam weer terug. Ik bleef de hele tijd hangen op average toen de bubble aankwam. Ik wil graag de bully uithangen rond deze tijd, dat heb ik wel geleerd op de World Series, maar kreeg geen enkele mogelijkheid. Elke keer een raise en een reraise voor me dus ik ging net ietsje under average het geld in.
Vanaf dat moment speelde ik prima denk ik zo. Heel agressief waardoor top-pair altijd de nuts is en ik trapte nog wat mensen hun droom om een toernooi te winnen doormidden.

Richting de finaletafel kwam ik voor de eerste keer aan tafel bij een extreem agressieve (en onbezonnen) Nederlander aan tafel die van geen ophouden wist. Hij had een megastack en openshovede regelmatig of zette anderen direct all-in. De rest van mijn tafel had ik langere tijd mee aan tafel gezeten en had ik echt een goede read op. “Reads” vond ik langere tijd zo’n wazig en overschat begrip maar als je weet dat de big blind (als ik small blind was) extreem tight is dan helpt dit wel. En als je weet dat iemand anders heel los is wordt onze range om te reraisen plots ook een stukje groter natuurlijk.

Werkte allemaal prima en uiteindelijk kwam ik heads-up tegen de extreem agressieve Nederlander. We zaten nog redelijk diep maar heb toch maar een chop voorgesteld. Beiden hadden we evenveel chips dus 50/50 gedaan. 2700 of 3700 vind ik een iets te grote jump. Ik weet dat ik het er wel in krijg met de beste hand maar een 70/30 of 60/40 voor 1000 dollar vond ik op dat moment toch iets te gortig. Dus beiden 3250 gepakt en uiteindelijk heb ik hem gewonnen voor de punten. Ik blij, hij blij – iedereen blij!

Dat was hem, ik ga een mooie tijd tegemoet en heb er zin in!

Blijft daar natuurlijk niet want kan je gewoon lezen op mijn blog. Een tijd geen update geweest want ik ben behoorlijk druk geweest. De werkdagen zijn niet specifiek langer geworden maar daarna hebben we genoeg gedaan.

Omdat alle dagen op elkaar lijken heb ik geen idee meer wanneer wat is gebeurt en daarom losse flarden van dingen die ik heb mee gemaakt. Ik had veel bij Jorryt van Hoof (goede pokerspeler, speelt hoge limieten en is een held voor de mensen die hem niet kennen) aan tafel gestaan en regelmatig met hem gepraat. Ik had aangegeven graag meer te doen in Vegas en hij zou me uitnodigen als ze wat leuks gingen doen. Super vet natuurlijk en al snel belde hij of ik zin had om mee te gaan naar de Spearmint Rhino. Spearmint Rhino is een zogenaamde ‘gentlemens club’ hier vlakbij de strip. Ik vroeg de andere boys of ze ook zin hadden maar alleen Steve was wel in voor een avontuur. Ik moest tot later werken en pakte dus zelf een taxi naar deze herenclub toe.

Als ik naar binnen wil moet ik mijn paspoort laten zien en wordt ik gefouilleerd. Als ik binnenkom valt mijn mond open van verbazing want in deze herenclub lopen verdacht veel vrouwen. Deze vrouwen hadden op hun beurt weer verdacht weinig kleren aan en ik begon het al direct naar mijn zin te hebben. Alle gekheid op een stokje: de Spearmint Rhino is een stripclub en dat was geen verrassing voor me. Ik loop naar achter en kom ondertussen het ene mooie meisje na het andere mooie meisje tegen en kan mijn lach bijna niet inhouden. Wat een gekkigheid – te mooi allemaal. Alle meisjes zijn geïnteresseerd in me (lees: mijn dollars maar who cares?) en ik voel me de koning te rijk. Een hele groep Nederlanders is aanwezig en Jorryt en zijn vriendin Milly hebben tafels geregeld. Het was Milly haar verjaardag dus zij hadden alles onder controle. Als je met een groep naar die tent toe gaat moet je tafels nemen en flessen drank kopen. Indicatie wat dat kost: 375 dollar per fles drank en daar hadden wij er aardig wat van staan. Het was de beste avond van mijn leven met overal mooie dames, wodka, bacardi, whisky en alle gekheid die daarmee gepaard gaat. Jorryt biedt mij een lapdance aan en ik mag de dame uitzoeken. Ze zijn allemaal even mooi maar beslissingen nemen is mijn sterke punt dus de eerste mooie dame nodig ik uit.

Ze danst op mijn schoot (niet een wals zal ik maar zeggen) en na het nummer vraagt ze of ik mee naar achter ga. Ik had al instructies gehad hoe alles werkte daar dus ik was al naar achter voordat ze het door had. Een lapdance kost 20 dollar en duurt 1 nummer van de dj lang. Als je naar achter gaat kost dat 100 dollar, ben je even zoet en mag je overal aanzitten. Je hoeft geen universitaire studie gevolgd te hebben om te begrijpen dat dat wel in mijn straatje lag natuurlijk. Achter wordt het helemaal gekkenhuis en wordt mijn goede avond nog beter.

Eenmaal weer terug is de glimlach niet meer van mijn gezicht te toveren en lachen de Nederlanders zich kapot om me. Eventjes later vragen twee pokerspelers (geen namen lol) of ik mee naar de VIP room ga om met 3 dames een leuke tijd te hebben. Lijkt me een snapcall natuurlijk en samen met nog twee andere pokerspelers gaan we richting het VIP gedeelte. Dit is een afgezonderde ruimte waar ze nog verder gaan en waar je weer een paar honderd dollar mag neerleggen. Flessen drank erbij en genieten maar. Lang verhaal kort: mijn goede avond wordt nog beter.

Weer terug in het reguliere gedeelte blijven de flessen drank maar komen en zoals de meeste zullen weten kan je dit wel aan me overlaten. Korte tijd later ben ik in de staat die ik in Nederland al veel vaker heb gehad en het zal geen verrassing zijn dat ik me niet alles meer kan herinneren. Wat ik nog wel weet is vrij gemakkelijk te beschrijven en aangezien ik geen schaamte ken een korte samenvatting. Ik vindt een gewillige negroïde dame waarmee ik naar achter ga, kom geld te kort dus ga pinnen, laat me overhalen nog een andere dame mee te nemen, laat me overhalen toch maar naar de VIP room te gaan en na iets meer dan een uur kom ik terug uit deze room: een paar honderd dollar lichter, een nog grotere glimlach dan ooit te voren en geen idee waar iedereen is. Het is behoorlijk laat en ik pak een taxi naar het huisje om nog een paar uurtjes te slapen en dan weer te werken. What a night!

Een paar avonden geleden wilden we naar de ‘Jet’. Dit is een club in ‘the Mirage’ en het was weer Jorryt en Milly die me hadden uitgenodigd. Samen met Steve pak ik de taxi en ontmoeten we de rest en gaan we proberen binnen te komen. Met in totaal 15 man staan we te wachten en hoewel we een tafel gereserveerd hadden en de “uitsmijter” 100 dollar in zijn hand hadden geduwd duurt het een eeuwigheid om binnen te komen. Het is Thijs die na een uur de conclusie trekt dat dit niet gaat werken en voorstelt om (weer) naar de Spearmint te gaan. Instacall van mij doet niet echt ter zake natuurlijk want ik maak de beslissingen niet in deze groep maar iedereen kan zich daar eigenlijk wel in vinden. We lopen naar buiten en pakken twee limo’s richting de herenclub. De limo’s zijn gratis natuurlijk want de club betaalt de taxi chauffeur ongeveer 50 dollar per persoon die ze daar heen brengen. Goed systeem en we maken ons op voor nog een avond blote dames. Ik doe het iets rustiger aan maar vermaak me wederom prima natuurlijk. Op het einde van de avond ben ik alsnog lam (obv.) en met een voldaan gevoel pakken Steve en ik de taxi om maar weer te gaan slapen.

Gisteravond was het wederom raak. Rob Hollink is 1 van Nederlands bekendste en beste pokerspelers en hij had een bracelet gewonnen. Voor de buitenstaanders is het bijna onmogelijk uit te leggen hoe belangrijk dit is in de pokerwereld. Nog nooit had een Nederlander een World Series of Poker toernooi gewonnen en eindelijk was het raak. Het is op een bepaalde manier te vergelijken met het winnen van een gouden medaille maar misschien door de enorm sterke velden en beperkte deelnemersveld van de Nederlanders nog wel moeilijker dan dat. Daarnaast heb je ook nog wat geluk nodig natuurlijk en het was Rob Hollink die in het 10.000 dollar World Championship limit hold’em eindelijk iedereen wist te verslaan. Ik zat er live bij, samen met nog een hele groep Nederlanders, en gingen helemaal uit ons dak toen de laatste hand plaats vond en na de river alle chips in het spel richting de kant van de Nederlander werden geschoven. De gouden armband was binnen en de half miljoen dollar die daarmee gepaard gaat is ook niet verwaarloosbaar.

Tijd voor een feestje riep Rob toen al en hij beloofde ons mee uit eten te nemen en naar die stripclub te gaan en alles te betalen. Zo gezegd, zo gedaan en gister waren we allemaal uitgenodigd om te eten in ‘the Naked fish’. Dit is het beste sushi restaurant van Las Vegas (en omstreken omdat er niks in de omstreek is natuurlijk) en PokerNews.nl baas Noah Boeken is er kind aan huis. In totaal 34 Nederlanders verzamelen om 7 uur en ook wij van de live reporting waren precies op tijd omdat we al klaar waren met de verslaggeving die dag.

Ik ben geen vis eter en laat dat nou net precies zijn wat ze daar hoofdzakelijk serveren. Ik zit aan tafel met Kees (van Hotels.nl), Thijs Wessels (speler waarbij ik tijdens mijn eerste live toernooi ooit aan tafel zat en een heel relaxte gozer), Peter Dalhuijsen (1 van de meeste bekende Nederlandse pokerspelers en een man met enorm veel humor), de vriendin van Peter (dame uit de Oekraïne met een enorm aanstekelijke lach), Rob Hollink zelf (no introduction) en MacJeen (vriend en forummember van Peter Dalhuijsen zijn site – relaxt net als iedereen hier). Een tafel verderop zit onder andere Noah, Justin Bliek, Micha Hoedemaker, Idolaf, Michelle Lau, Marcel Luske, Tony G en de Russiche spelers die met Tony mee zijn. Even verderop zitten alle andere grote namen en relaxte Nederlanders en we vermaken ons prima. Als dit de beste sushi tent ter wereld is – wie ben ik dan om dat niet te proeven. En dus, na een afwachtende periode waar ik vooral de salade eet, laat ik me overhalen om alles toch te proberen. Kan geen kwaad natuurlijk en hoewel ik zeker geen fan nu ben te noemen heb ik toch best lekker gegeten. Sushi, zalm, garnalen en al het andere toch geprobeerd en eigenlijk was alles best lekker. Op het einde kwam er biefstuk van koeien die gemasseerd worden (als ze nog geen biefstuk zijn maar daadwerkelijk nog rond lopen) en bier te drinken krijgen. Vrij luxe dus en dat was het lekkerste stukje vlees wat ik in mijn leven gegeten heb.

Even later komen de limo’s voor rijden om ons naar de beruchte stripclub te brengen. Een paar spelers gaan met eigen vervoer, een paar Nederlanders houdt het voor gezien en de rest springt de twee taxi’s in ready for action. Ik heb de hele avond niet gedronken nog (hoewel alles voor handen was en zeker rijkelijk vloeide) om eens normaal te blijven en me niet schuldig te maken aan alles wat god verboden heeft. Eenmaal in de club laat ik het strakke plan om de gehele avond nuchter te blijven al vrij snel varen om toch wat losser te komen. Compleet sober in een club met half naakt rondlopende dames die voor een krappe 14 euro je gek maken als een malle bleek geen goed plan en dus dronk ik toch wat alcoholische versnaperingen. De aardbeien en slagroom die op de tafeltjes stonden maakte het helemaal af en ik was er klaar voor. Ik wenk een leuke dame en maak vraag Scriptdude en Zadelhof wat ruimte te maken. De dame zelf had wat anders in gedachten en vraagt me of ik op het bankje wil plaats nemen daar recht tegenover. Als ik dat doe vindt mijn eerste echte bad beat plaats van deze trip naar Las Vegas. De talloze beats aan de pokertafel interesseert niemand en zal ik niemand mee lastig vallen maar wat hier gebeurde was wel een domper.

Ik ga daar zitten en als ze begint met dansen merk ik dat ik bijzonder oncomfortabel zit met een stuk hout in mijn rug en stel ik voor om toch dat andere bankje te pakken waar genoeg ruimte is. Of ze een allergische reactie zou krijgen van dat andere bankje of dat ze me gewoon niet mocht zal ik nooit weten maar ze sprak op mijn voorstel de legendarische woorden uit: “Maybe I’ll pass on this one”. De blik op mijn gezicht was met 1 krachtige afkorting te omschrijven denk ik: “WTF?!” (redactie: WTF staat voor What The Fuck). Ik loop de situatie nog eens na in mijn hoofd: jonge kerel uit een ander land, in de kracht van zijn leven, geld genoeg op zak om alle gekkigheid mee te maken, nog zeer nuchter en dus niet irritant, goed uitziend (krik mijn zelfvertrouwen nog even op – dat is nodig na deze actie). Al deze factoren kon zij in beschouwing nemen en toch sprak ze nogmaals de legendarische woorden uit “Maybe I’ll pass on this one”. Dat “Maybe” is een manier van haar om het iets leuker te brengen dan het was want haar beslissing stond al vast zo bleek toen ze weg liep nadat ik met stomheid geslagen nog kon uitbrengen “Whatever!”. Mijn mond hangt open en de uitdrukking op mijn gezicht is die van een hertje die de koplampen van een scheurende escalade inkijkt seconden voordat hij naar de eeuwige jachtvelden gaat (waar hij waarschijnlijk weer geen stressvrij leven tegemoet gaat aangezien het een hertje is in jachtvelden). De Nederlanders in de buurt vragen zich af wat er gebeurd is en ik kan niet anders samen vatten dan dat ik een blauwtje heb gelopen in een stripclub. Zeer merkwaardige situatie die de rest van mijn avond overheerst. Een dag later kan ik er nog steeds niet bij maar ik nodig iedereen in de comments hieronder zijn of haar visie uiteen te zetten waardoor dit gebeurd kan zijn. Hoewel ik nog drie keer die avond verliefd wordt op dames met exotische namen (wie noemt zijn dochter nou ‘Lovely Susan' vraag ik me af) overheerst het gevoel van teleurstelling en onmacht. De heren Johnny Walker en Jack Daniels kunnen niet verhelpen dat ik teleurgesteld en met roze wangen van het huilen de club vrij vroeg verlaat (alsnog na het gros van de Nederlanders maar vroeg voor mij doen) en met een vervelend gevoel mijn bed in duik.

Ik ben niet de persoon om lang te zitten met tegenslagen dus ben ik inmiddels weer volledig fit en vrolijk. Ik tik dit verhaal op een balkonnetje in Las Vegas rond half twaalf des avonds met een corona en een sigaret binnen handbereik dus klagen lijkt me overdreven. Het is heerlijk warm nog hier en het verkoelende briesje completeert het gevoel van utopia op dit moment. We maken lange dagen als reporter maar ik voel me elke morgen weer gezegend dat ik dit kan doen en zit super in mijn vel. Ik slaap weinig maar ben super fit en heb er zin in om morgen weer aan de slag te gaan na mijn vrije dag vandaag.

Ik moet wel zeggen dat het tijd is voor wat humor in de filmpjes die we maken voor de website en dus heb ik de afgelopen dagen me uitgeleefd met de beperkte tijd en middelen die we hebben. Ik heb, samen met Scriptdude, alsnog gefilmd in het Rio casino hoewel dat eigenlijk verboden is. Fuck dat natuurlijk en dus heb ik een soort MTV Cribs achtige aflevering gemaakt die goed viel bij de forumbezoekers.

De tweede aflevering in deze serie is een filmpje van ons eigen huisje waar ik Steve even wakker maak zodat hij fris aan de dag zou beginnen.

Misschien later nog meer filmpjes in deze serie, misschien kunnen we wel een rondleiding krijgen door het appartement van Noah. Dit was hem weer voor nu, ik pak nog een biertje en wacht tot dat de andere boys klaar zijn om met hun nog een afzakkertje te nemen. Ciao boys (and girls)!

...doesn't stay in Vegas because I write about it on my blog.

Inmiddels ben ik alweer een tijdje in Vegas en nog steeds valt mijn mond van verbazing open bij het zien van sommige dingen. Vorige week zijn we ’s avonds bij ‘The Venetian’ gaan eten en dat is wel zo ongelofelijk stoer. Als je aankomt bij het casino zie je al een plein waar de taxi’s en limo’s mensen afzetten en is echt een stukje Italië nagebouwd. Eenmaal binnen is het een mooi versierd casino gelijk aan veel andere casino’s maar dan meer in Italiaanse stijl. Allemaal mooi maar echt gaaf wordt het pas als je naar boven gaat. Als je de roltrap af komt loop je echt Venetië in waarbij er op het plafond lucht en wolken zijn geschilderd die echt heel echt lijken. Je loopt een Italiaans pleintje op en gaat lekker op het terras zitten terwijl je dus eigenlijk ergens binnen zit – heel erg gaaf.

Verder gaat ook alles hier super. Ik ben eer gister een dag vrij geweest en heb boodschappen gedaan en ben naar ‘The Outlet Center’ geweest. Dat is een winkelcentrum waar alles goedkoop is wat natuurlijk prima uitkomt. Heel veel merken hebben hun eigen winkel daar en ik heb dan ook genoeg gekocht. Een Levi’s 501 spijkerbroek voor 30 dollar, Nike’s voor 40 dollar en nog veel meer kleren – heel relaxt.

Met het kaarten zelf gaat het heel slecht. Ik heb nog geen winstgevende avond gehad en ben dus behoorlijk wat centjes down. Heb op 2 set-ups na elke keer mijn geld er goed in gegooid maar helaas bleven mijn handen niet staan en dus doe ik daar maar even rustig mee aan.

De werkdagen zijn wel heel lang en mijn voeten doen behoorlijk pijn na een dag werken. Daarom heb ik maar Nike loopschoenen gekocht wat al stukken beter is. 15 uur werken is geen uitzondering en hoewel het leuk is om te doen sloopt het je wel. Gelukkig kan ik het wel goed vinden met de boys hier. Rikkie ‘Redwatch’ kan als hij thuis komt niet meteen naar bed en moet eerst zitten en een biertje doen. Precies de traditie voor mij natuurlijk en dus elke nacht nog even een biertje en relaxen.

Bekijk een filmpje dat Dimitri heeft opgenomen waar hij Steve en mij vraagt hoe het gaat.

De Nederlanders doen het goed op zich met steeds meer cashes en vandaag zelfs twee finale tafels. Dat is vrij uniek en het is heel erg jammer dat ze niet verder kwamen. Voor de leken: als je een toernooi op de World Series of Poker wint dan krijg je naast een leuk bedrag ook een armbandje. Dit kitscherige ding ziet er niet uit maar alsnog doen pokerspelers er een moord voor. Alle Nederlanderse spelers willen de eerste met zo’n ding zijn want er was nog nooit een Nederlander die een toernooi won op de WSOP.

Ik heb ook een kort interviewtje gedaan met Barry Greenstein – een ware pokergrootheid. Toch leuk om zo’n iemand een keer wat vragen te stellen en het verliep redelijk soepel naar mijn idee.

Ik ben zo druk dat ik weinig tijd heb gehad om mijn blog up-to-date te houden maar zal binnenkort weer meer belevenissen in het digitale logboek zetten. Ciao!

OMG! Die drie letters (die staan voor ‘Oh My God’) omschrijven eigenlijk precies hoe ik over alles denk hier. Het is hier zo enorm stoer dat ik het bijna niet kan omschrijven. Met de nadruk op ‘bijna’ want ik ga het toch proberen.

Eerst maar het leventje hier. We staan rond half 11 ’s ochtends op om ons klaar te maken om rond kwart over 11 de taxi naar het Rio te pakken waar de toernooireeks gehouden wordt. We hebben nog geen auto kunnen regelen omdat je een creditcard nodig hebt en we die nog niet hebben. De taxi’s werken echter prima en we hebben een vast nummer van een taxichauffeur die ons elke ochtend brengt. Dit is zo’n Amerikaan die alle andere Amerikanen haat wat natuurlijk geweldig is. Iedereen is dom (maar zelf is hij taxi chauffeur maar dat terzijde), Bush is een idioot (misschien is hij toch zelf wel heel intelligent) en hij kan rustig ons kwartier vol praten die we nodig hebben om op onze locatie te komen. Rik ‘Redwatch’ Klein-Entink zit meestal voorin en is degene die het gesprek gaande houd met af en toe een leuke anekdote en vooral veel instemmig geknik als de taxichauffeur weer eens een tirade begint tegen de gemiddelde Amerikaan.

Rond 12 uur zijn we helemaal klaar en dan begint het eerste toernooi. Samen met Rik en Steven scannen we de tafels af om de Nederlanders er uit te pikken en maken we korte praatjes met ze. De RIO Amazon Room (de hoofdzaal waar de toernooien gehouden worden) is zo groot als een jaarbeurshal gevuld met zo’n 200 pokertafels. Als je vanaf de perskamer de zaal inloopt is het een overweldigend geluid van chip geriffel wat je tegemoet komt. Een serieuze ‘wow’ ervaring.

We vragen hoe het met de spelers gaat, hoeveel chips ze hebben, wat voor een belangrijke handen ze gespeeld hebben om die op te schrijven en via de PokerNews website online te zetten. Soms zijn we “live” aanwezig bij een belangrijke hand wat me vaker overkomt dan ik gedacht had en schrijf ik direct mee. Dit soort updates houdt het thuisfront op de hoogte van hun verrichtingen en vele mensen lezen dit overdag en ’s avonds om mee te leven. Het is een soort ‘langs de lijn’ voor pokerliefhebbers: live, zonder beeld, maar met zoveel enthousiasme en detail beschreven dat je het idee moet hebben er bij te zijn.

Ondertussen help ik ook nog met het opnemen van video’s met bekende spelers (nationaal en internationaal) en ga ik vanaf morgen ook alles monteren en uploaden wat ik al geoefend heb met Dimitri.

Pas rond 1 uur of later zijn de toernooien afgelopen hoewel we soms rond 11 uur al geen Nederlander meer in het toernooi gehad hebben. Dan pakken we weer in, pakken we de taxi naar huis en kijken we of we alleen een biertje in het appartement doen of dat we nog gaan kaarten. Onze condo ligt recht tegenover het South Point Casino en daar zijn we nu al verschillende malen gaan kaarten. Hoewel de games enorm soft zijn kan ik maar niet winnen. Ik heb nog geen winstgevende sessie afgesloten hoewel ik het er wel vaak in krijg met de beste hand. Ik sta aardig wat down door coolers, gebrek aan kaarten en fouten van mezelf maar echt boeien kan het me niet. Het is elke keer enorm gezellig met grappige Amerikanen die van alles willen weten over Nederland. Of het nou oprecht is of niet boeit me niet – ik heb het gezellig.

De drank is gratis als je speelt en daar maak ik dan ook gretig gebruik van zoals iedereen zal begrijpen. Ik begon met het bestellen van corona’s en ben toen overgegaan op Smirnoff Ice (vraag me niet waarom – had ik gewoon zin in) maar ga morgen gewoon aan de whisky cola denk ik. Je kan alles wat je wilt bestellen en alles is gratis. Uit beleefdheid geef je fooi die meestal 1 dollar is. Lijkt me toch niet onaardig voor alle drank die je wilt. Omdat ik niet schijn te kunnen winnen hier ga ik proberen al het geld wat ik verlies goed te maken door meer te drinken. Dit slimme plan zal er in resulteren dat ik nog meer verlies omdat ik dronken ben wat er weer voor zorgt dat ik meer moet drinken. Deze vicieuze cirkel is voor mij prima werkbaar denk ik dus morgen gaan we er mee starten. Als ik maar niet plots ga winnen natuurlijk want dan valt het hele plan in duigen maar ik maak me niet druk daarover.

De drankjes zelf worden niet door horken met de grote neuzen rond gebracht zoals je dat in Holland Casino zo vaak ziet. Andere lichaamsdelen van de serveersters zijn wel buiten proportioneel groot geperst in de strakste korsetten die je ooit zal zien. Van hun intelligentie moeten ze het niet hebben blijkt wel als ik aan 1 van de dames vraag waar mijn drankje blijft. Haar zinnige antwoord was dat ze die waarschijnlijk vergeten was hoewel ze zich dat niet meer kon herinneren (?) omdat, zoals ik kon zien, ze expres niets opschreef. Deze beredenering ging aan me voorbij door de paar drankjes die ze wel correct had afgeleverd maar een vriendelijke Amerikaan naast me wist treffend haar te melden dat ze misschien eens wat moest gaan opschrijven dan. De blik op haar gezicht is een waar kodak moment waar ik met photoshop groot overheen zou zetten “priceless!”.

In het RIO casino zelf lopen de dames rond in nog minder bedekkende kledingsstukken dan in het South Point Casino wat een prestatie van formaat is. De doorschijnende jurkjes laten niets aan de verbeelding over maar die verbeelding lever ik graag in voor het echte werk zal ik maar zeggen. Hoewel het overdag enorm warm is buiten is het casino door de airco zeer aangenaam. Ik loop vaak in mijn korte broek rond maar sommige dames lopen gewoon rond in zwemkledij. Deze dames maken reclame voor het zwembad (ja, ze maken reclame voor een zwembad ja) waar je daadwerkelijk kan ‘European Sunbathing’. Nou das wat in dat preutse land (waar hier vrij weinig van te merken is trouwens) dus daar ga ik binnenkort maar eens heen op een vrije middag. Ik begreep van een Nederlandse bekende pokerspeler dat ze daar dan toch weer met stickers over de tepels lopen: vrij kansloos maar ik ga het zelf wel eens ervaren.

Bij ons om de hoek is een tankstation van Shell die 24 uur per dag open is. Als we nog een biertje nodig hebben lopen we daar even heen en het is grappig om te zien dat in het tankstation zelf nog even 4 gokkasten gepropt zijn tussen de koelkasten met blikjes frisdrank. Geniaal natuurlijk!

Omdat we een leuke intro nodig hadden zijn we een avond met zijn 3’en naar de strip gegaan en daar onder andere drie keer de fonteinen show van het Bellagio ’s avonds gezien. Weer dat OMG want wat is dat gaaf zeg. Het is eigenlijk alsof je naar vuurwerk aan het kijken bent waarbij je van de ene ooohh in de andere ohhh valt. Precies op de muziek met hoge en lage fontijnen en bijpassende belichting: geniaal. Iedereen staat er om heen te klappen en te filmen: echt geweldig.

Daar tegenover hebben ze maar even snel een ijffeltoren replica gemaakt – te bizar gewoon. Ik wil alle casino’s nog bezoeken hier sowieso. In het Bellagio zijn we al geweest net als in Ceasars Palace: beiden enorm stoer. Nu nog The Wynn, Excalibur, Mandalay Bay, Harrah’s, Circus Circus en alle andere.

Ik eet trouwens bijzonder gevarieerd moet ik zeggen hier. Dat er geen normaal voedsel te vinden is – is echt een aperte leugen. Sterker nog: ik heb met moeite mijn eerste patat en hamburger gevonden. We hebben al Indiaas (een mix van gerechten) en Japans (Chicken Tariyaki en Egg rolls) gegeten, en overdag eet ik voornamelijk de fruitsalades van het RIO zelf. Met twee soorten druiven, twee soorten meloen, twee aardbeien, bessen en ananas lijkt me dat gezond genoeg.

Vandaag ging het trouwens plotseling regenen voor korte tijd toen we even buiten stonden. Een gekke gewaarwording kan ik je zeggen na de eerste dagen daar tegen een muur van warme lucht aan te lopen waardoor je je ogen bijna niet kan open houden.

In het team verloopt alles prima. Steve ken ik al langer natuurlijk persoonlijk maar Rik en Dimitri hebben zo’n sterk gevoel voor humor dat we het meerendeel van de tijd aan het lachen zijn met zijn allen. De flauwe grappen zijn niet aan te slepen en de gedeelde passie voor poker en schaars geklede dames mag ook als bron van inspiratie gezien worden voor menige conversatie.

Morgen neemt Steve de ochtend vrij en gaat wat boodschappen doen zodat we wat in de koelkast hebben. ’s Avonds neemt Dimitri vrij om de strip af te struinen en mag ik zijn taken overnemen. Daar heb ik wel vertrouwen in. Binnenkort ook de ‘outlet store’ bezoeken – een winkelcentrum met allemaal echte maar goedkopere kleding zo groot als de totale binnenstad van Utrecht. Gekkenhuis dus want ik ga me helemaal gek kopen.

Daar naast wil ik nog naar een stripclub hier maar schijnt dat behoorlijk prijzig worden begreep ik. Stoer als ik ben boeit dat me niet maar om daar nou alleen heen te gaan is ook zo wat. Misschien weet ik de andere nog over te halen mee te gaan en anders ga ik mijn best doen de hielen te likken van de rijke pokerspelers om me eens mee te nemen.

Alle spelers die ik ken van tv en van internet zijn zo’n beetje hier. De lijst met namen van spelers die ik ontmoet heb: Phil Ivey, Patrick Antonius, Phil Laak, Antonio Esfandiari, Lisandro, Luske, Hollink,Dalhuijsen. Van Hoof, van den Berg, Brummelhuis, Veldhuis, Durrrr, Sammy Farha, Erik Lindgren, Ted Forrest, Daut, Rousso, Negreanu, Doyle en Todd Brunson, Humberto Brenes, Hellmuth, Matusow en nog veel meer. Ik denk dat ik iedereen gezien heb en op de foto heb via Rik.

Het is allemaal fantastisch, het is 1 grote droom en ik wil later serieus een huisje hebben hier om regelmatig naar terug te komen. Het is bijna half 6 nu en ik moet zometeen alweer op dus ik vind het weer leuk geweest wat betreft schrijven. I’ll keep you guys up to date!

Frank

Vandaag was het eindelijk zover, echt naar de strip en Vegas echt mee maken. Rond het einde van de middag pakken we de taxi naar de strip en laten ons voor het Bellagio afzetten. De fontein bekeken wat overdag toch minder impressive is dan 's avonds denk ik maar alsnog zeker de moeite van het kijken waard. Het Bellagio binnengelopen en het eerste biertje gepakt. Wat een criscus zeg, gigantisch stoer. De pokerpit bekeken met zijn tientallen tafels - helaas was Bobby's Room nog leeg. Nog maar een biertje erbij en gewoon genieten van het gegeven dat we met zijn 4en in dat gekke Vegas zijn in het stoerste casino dat ik ooit heb gezien.

Hongerig lopen we Planet Hollywood in dat tegenover het Bellagio licht en zoeken we het buffet op nadat Dimitri en Steve zich hebben ingeschreven voor het toernooi daar. Rik en ik wisten nog niet of we daar zin in hadden dus schreven ons nog niet in. Naar beneden naar het lopend buffet. Voor 28 dollar kan je alle gerechten eten die je wilt en net als alles in Vegas was dit huge! Er stonden zo'n tien keuken voor ons klaar (seafood, asian, italian, fleisch en nog veel meer) en ik heb de lekkerste dingen uitgezocht. Als desert kon ik niet kiezen dus heb ik maar de drie genomen die me lekker leken - en dat waren ze. Dimitri en Steve gingen het toernooi spelen maar Rik en ik hadden nog niet echt zin in een toernooi dus liepen we de strip over voor andere aktie.

We lopen een stukje en bekijken het ene geweldige casino na het andere, gigantisch stoer om te zien allemaal. Uiteindelijk lopen we de loopbrug over en bekijken we Ceaser's Palace van binnen. Wat een stoer casino ook weer zeg, gigantisch veel slotmachines, blackjack tafels en een televisie ruimte met schermen zo groot als de voorkant van het huis waar ik thuis in woon voor alle Amerikanen om de wedstrijden te kijken waarop ze ingezet hebben.

Rik en ik bekijken de pokerpit en schrijven ons in voor de 1/3 no-limit hold'em tafels. Vrijwel direct komen er plekken beschikbaar en gaan we aan verschillende tafels zitten. Mijn tafel is zo mak als een lammetje met allemaal weak/tighte spelers en veel gelimp en minraises. Rechts van me zit de enige persoon aan tafel die daadwerkelijk kan kaarten, een vrouw van eind 20 met enorme borsten. Ongelofelijk gewoon en je zal begrijpen dat ik niet iedere hand er met mijn volle attentie bij was.

Ik koop me in voor 350 wat vrij standaard is en bekijk de tafel rustig. Ik win wat serieuze potten waar ik het daadwerkelijk heb en alles bevalt me prima. Als ze (min)raisen dan hebben ze het gewoon en ze chasen van alles dus das een easy game. Ik valuebet me helemaal gek en sta binnen de korste keren 200 dollar up. Daarna speel ik een grote pot waar ik de nuts turn met 89 suited (maak straatje van 6 tot 10) maar mijn linker buurvrouw een potbet betaalde met een geturnde flushdraw. Ik bet de river voor value halve pot en krijg een call van de nutflush. Dat was een 500 pot die de andere kant opschoof en ik ben dus down. Dan wordt mijn tafel opgebroken en vertrek ik naar een nieuwe tafel.

Deze tafel speelt heel anders met veel grote raises en veel lossere spelers die daadwerkelijk wel wat kunnen. Ik win wat potjes en verlies wat potjes totdat ik met koning hoog een bluff inzet tegen overduidelijke azen maar hoe scary het board ook wordt hij gooide niet af. Heel slecht van mij gespeeld weer want ik weet dat hij niet gaat afgooien als ik goed nadenk. Had ik maar gehit denk ik dan.

Een andere pot verlies ik waar ik raise preflop en 4way de zie. Medium flop en ik bet op de flop en turn bijna pot om op de river te checken waar ik niet verbeterd heb. Ik check en mijn linker buurman bet 20 in een 200 pot waarop ik uiteraard insta call. Mijn tegenstander zette me op een geflopte flush maar had zelf gelukkig waardoor ik de pot verlies.

Ik win nog wat kleinere en middelgrote potten om de dag af te sluiten met ongeveer 200 dollar verlies. Jammer van die potjes maar ik speelde wel aardig hoewel ik preflop nog wel wat fouten maakte door te los te callen op zoek naar aktie. Das dus een tip voor de volgende keer want ik kan dit super winnend spelen. Ik durf te zeggen dat ik hier van zou kunnen leven als ik in Vegas zou wonen - easy game, helaas zat het vanavond niet mee en verlies ik wat grote potten. Maar sowieso nog niet eens een buyin verloren dus absoluut geen goede indicatie nog qua winrate.

Morgen eerste dag in het Rio met het 10k pot limit hold'em event. Ik ga voor de eerste keer meelopen met het live reporting team - wish me luck!

P.S. Ik heb ook vandaag foto's gemaakt maar te moe om ze op mijn computer te zetten en te resizen enzo. Morgen voeg ik ze er aan toe maar nu mijn bed in want hoewel het bij jullie half twaalf 's ochtends is leef ik hier om half drie.

06:00 Opstaan en douchen want om 06:30 zou Stevedude met zijn moeder voor mijn deur staan
06:40 Nog geen Stevedude, toch maar even bellen – hij komt eraan
06:50 Koffers in de auto en naar het vliegveld maar
07:00 File – eerste bad beat maar variance en aangezien ik de file mindset heb gelezen bekommer ik me daar niet om
07:45 Aangekomen op Schiphol Airport en naar de vertrekhal (totaal andere kant, bad beat 2)
08:00 We komen de rest tegen (Dimitri en vriendin, Rik en vrouw, Jordy en ook Idolaf loopt al rond)
08:20 Inchecken waar we ook Rolf Slotboom en vriendin tegen komen die de zelfde vlucht als ons heeft. Idolaf heeft een andere vlucht en vliegt business class
08:30 Mijn koffer is veels te zwaar en een boete dreigt maar gelukkig heeft Stevedude ruimte over en kunnen we alsnog zonder extra kosten aan boord
08:45 Koffie drinken en afscheidnemen
10:00 Securitycheck op Schiphol waar we allemaal vragen moeten beantwoorden of we geen terroristen zijn, wat we gaan doen, of we wel weer weg gaan daar en of we niet stiekum voor zaken ipv pleasure komen. Easy game voor ons uiteraard.

10:20 Het vliegtuig in en weg zijn we

10:21 We ontdekken het inhouse entertainment systeem en zien dat we kunnen pokeren via de touchscreens met elkaar. Helaas is de software dermate rigged dat raises gezien worden als calls en als ik twee paar flop en bet/bet/bet (het is limit – bad beat) zie ik dat ik alsnog verlies omdat mijn kaarten plots anders zijn en mijn buurman juist twee paar flopte. Dat laten we maar voor wat het is dus. Als we een serie willen opstarten crashed het hele systeem en start hij automatisch op. Daar gaan we dus niets aan hebben.

11:20 Ik zet een filmpje op op mijn nieuwe portable dvd spelertje en kijk Eurotrip met Rikkie Redwatch.
13:30 Ik wil mijn tweede film kijken (The 40 year old vergian) maar na een half uur stopt mijn dvd spelertje ermee – so much for the 6 hours of battery. Ik start mijn laptop op om verder te kijken maar die trekt het allemaal niet dus proberen we de gloednieuwe laptop van Rik.
14:00 Ik val in slaap en Rik kijkt verder.
14:30 Batterij van Rik is ook op – bad beat voor hem.
15:00 We vermaken ons wel met muziekluisteren, naar buiten kijken (spannend) beetje grappen maken en biertjes drinken a 4 euro per stuk (of 5 dollar maar daar hadden we er nog te weinig van).
20.30 We landen in Atlanta onze tussenstop en haasten ons het vliegtuig uit. Eerst langs een securitycheck die niets inhoud om ons tijdelijke verblijfsvergunning te krijgen. Dan snel onze koffers op een band gooien (maakt niet uit waar je heen gaat zeggen ze ons – gewoon daar neergooien). Dan langs nog een check waar je een blaadje in moet leveren met wat gegevens erop (zie foto) en door de douane weer waar schoenen uit moeten. Rolf is aan het stressen en is bang dat hij niet aan boord komt maar wij rennen alvast naar het vliegtuig. Ook Rolf haalt het gelukkig en we vertrekken naar Las Vegas.

21:00 Dimitri en ik zitten naast elkaar terwijl Stevedude en Redwatch op een rij achter ons zitten. Dimitri en ik kijken de stewardess lief aan en mogen achter bij haar staan en drinken, das al beter dan continu op onze stoel zitten. We tanken wat baco en bier weg en volgen met een half oog 1 of andere flauwe film die op de beeldschermen wordt afgedraaid (27 dresses).
02:00 Aangekomen in Las Vegas! De gate uit weachten de slots machines op het vliegveld al ons op en proeven we voor het eerst Las Vegas lucht – smaakt best aardig trouwens).

02:30 Onze koffers ophalen en hoewel de meeste koffers direct langs komen missen we de twee koffers van Stevedude en de reistas van Dimitri. Na wat informeren blijkt dat ze een vlucht later komen en naar ons adres gestuurd gaan worden. Bad beat dus!
03:00 We pakken een taxi naar ons adres waar iemand van PokerNews.com ons opwacht met de sleutels. Het ziet er allemaal helemaal luxe uit zoals je kan zien in het filmpje hier onder.

03:30 Toch nog maar even avond eten want het vliegtuig voedsel was om te huilen. We zijn al een behoorlijke tijd op maar omdat het hier middag is kunnen we nog niet denken aan slapen. We lopen richting het SouthPoint hotel en casino (het casino waar de pokerserie Poker after Dark wordt opgenomen) en bestellen een enorme biefstuk. Enorm is ook echt enorm hier kan ik je zeggen, een gigantische lap vlees kreeg ik op mijn bord.
04:00 We bellen maar weer met het vliegveld en die zeggen dat ze niet kunnen garanderen dat ze die zelfde dag nog komen.
04:15 Dimitri en ik gaan richting ‘Fryes’ – een gigantische mediastore om plugs voor onze stekkers te kopen. De MediaMarkt is er absoluut niets bij – deze store is net zo groot als de Amsterdam Arena.
05:30 Terug richting huis om nog 1 biertje te doen met Rik en Dimitri terwijl Steve al op 1 oor ligt. Ook ik trek het niet lang en zoek mijn bed op.
07:00 Nog net wakker komen de koffers aan en zijn we toch nog compleet.

Ik ga heerlijk slapen en ga om 9 uur ongeveer op staan. Door het tijdverschil heb ik nog slaap genoeg. Geen jetlag dus – easy game! Net het filmpje opgenomen en deze blog geschreven. Het is nu 10 uur ongeveer en vandaag hebben we al genoeg op het programma. Tot de volgende update!

P.S. Stevedude - mijn roomie en goede vriend heeft ook een blog geschreven en zijn foto's geupload in zijn photo's section

Samen met Dimitri, Rik en Steven zijn we na een lange dag aangekomen in Las Vegas. Het is 7 uur des ochtends bij jullie terwijl wij hier gewoon 10 uur 's avonds leven. Neemt niet weg dat wij al weer eventjes op zijn. Morgenochtend (voor jullie dus middag) schrijf ik een uitgebreider verhaaltje want we hebben alweer genoeg mee gemaakt. Net het eerste casino bekeken (het casino waar Poker after Dark wordt opgenomen) - geniaal maar morgen dus meer daar over. Nu slapen want morgen ook weer genoeg te doen.