Hoe kan je dat callen? Internet versus live spel

Afgelopen dinsdag was ik weer eens in het casino voor een gezellige avond aan de cashtafel. Omdat Menno en ik pas rond middernacht terug kwamen van een pokerclinic zat ik pas rond kwart voor 1 aan de tafel. Het is de tijd van de Summerclassics in Holland Casino Utrecht dus er waren genoeg cashtafels open.

Sinds kort zijn de minimum en maximum buyin verhoogt voor de 2-2 tafels naar minimaal 100 en maximaal 400. Een positieve ontwikkeling omdat mij de mening is toegedaan dat hoe dieper de stacks zijn, hoe meer we kunnen praten over “echt” poker. Moves maken is niet mogelijk tegen iemand die al 50% van zijn stack in een pot heeft zitten na een standaard cbet.

Eindelijk is het nu anders dus konden we echt gaan pokeren. Er zaten een paar shorties aan tafel maar over het algemeen stond er wel 300 euro voor een ieder zijn neus. Ik kocht me voor het maximum in van 400 euro en post mijn blind zodat ik meteen kan spelen. Mijn maatje naast me doet dat ook.

Online doe ik dit echt nooit. Al is het maar 25 of 50 cent op de tafels waar ik online speel, dit scheelt me 1 of 2 dollar per keer dat ik een sessie opstart. Vaak moet ik dan meteen folden omdat iemand voor of na me raised en ben ik die meteen kwijt. Live heb ik zin in spelen en post dan ook direct. Ik waarschuw de tafel dat ze niet voor mij moeten raisen omdat ik dan mijn 2 euro kwijt ben waarschijnlijk. Wat gegrinnik is het gevolg. Ik voeg ook even toe dat ik enkel de nuts speel en anders fold.

Ik krijg mijn allereerste hand AA gedeeld wat natuurlijk een leuk begin is. Ik raise naar 12 euro en krijg twee callers waaronder mijn maatje naast me. De flop komt K86 met allemaal ruiten. Toeval wil dat ik ook nog eens de ruiten aas heb en ik maak mijn standaard cbet van 2/3pot en beide heren folden. Ik laat natuurlijk mijn azen zien om te tonen dat ik alleen maar goede kaarten speel en niet een bluffer ben zoals ik voor ik begon al aangaf. Online toon ik bijna nooit mijn kaarten maar live wil ik nog weleens iets moois laten zien gewoon om aanwezig te zijn aan tafel.

Ik wil feeling met de tafel, ik wil kijken hoe bepaalde mensen reageren. Niet dat ik hierdoor tells ontdek maar het geeft me een gevoel hoe bepaalde spelers in het spel staan. Willen ze een gezellige tijd hebben, willen ze zich alleen maar focussen op het spel of zitten ze er tussenin?

Ik doe jolig aan tafel maar let in de tussentijd op alles. Elke showdown gaat de database in, elke move onthoud ik. Op die manier vorm ik een beeld en daar bepaal ik mijn akties op. Op internet speel ik veel mechanischer: ik gebruik pokeroffice voor statistieken, maak de standaard moves en hark potje na potje binnen.

Mijn buurman links is de bigstack aan tafel. Ik zie hem checkraisen naar 150 euro met een gutshot straightflush wat aan mij aangeeft dat hij zijn statistieken kent (hij staat voor op een overpair et cetera) en niet bang is om het geld er dan in te krijgen. Veel mensen in het Holland Casino zullen dit vast wel weten maar callen liever dan te raisen. Callen is veiliger en 150 is toch wel een hoop geld ineens terwijl je niet een “made-hand” hebt. Deze jongen durfde dit wel degelijk wat mij aangaf dat hij niet bang is geld in te zetten.

Uiteindelijk kom ik in een hand met hem welk een grote pot oplevert. Ik raise preflop met JJ en krijg van mijn linker buurman en een EP limper de call. De flop is 678 rainbow. Ik bet cbet 2/3 pot en krijg een call van mijn linker buurman, de limper fold hier.

Hij kan met wel meer floaten op dit moment maar mijn gevoel zegt A9 voor de open ended. Turn is een 4 en ik roep nog BLANK! Ik zie mijn buurman grinekken want een open ended aan de onderkant is er gekomen met die vier. A6 kan best in zijn zitten range natuurlijk. Ik wil echter een 9 geen gratis kaart geven en meer geld in de pot als hij A8 of A7 heeft.

Mijn turnbet van 50 dollar raised hij naar 120 euro. Nu ga ik nadenken natuurlijk. Ik bet of raise niet vaak voor informatie maar als ik het erbij krijg is dat altijd meegenomen natuurlijk. Een draw die er gekomen is kan hij zo spelen maar hij kan ook de flop callen met een pair en besluiten mij mijn tweede barrel af te straffen. Of hij zit met air en callt de flop om op de turn een move te maken: tot dit laatste acht ik mijn tegenstander in staat.

Ik besluit te callen omdat ik het gevoel heb dat ik de beste hand heb. Waardoor ik dit gevoel krijg? De situatie leent zich om een move te maken: het is duidelijk dat ik kan second barrelen en het is duidelijk dat we beiden het spelletje goed genoeg begrijpen om een laydown te maken van een overpair.

De river is een tweede vier waardoor het board dus gepaired is op dit moment. Ik check de River en hij bet 150 en ik ga in de tank. Een gehitte set is nu een fullhouse geworden maar uiteraard versloeg die mij op de turn (en flop) ook al. Ook een gemaakte straat met een 6 verslaat mij nog steeds natuurlijk. Ik versla op dit moment echter een geflopte twee paar wat met de suited connectors die ik hem daarvoor heb zien spelen opzich mogelijk is.

Alles leuk en aardig maar op internet zou dit voor mij een fold zijn. Hij speelt de hand alsof hij gehit heeft en mij beat heeft. Na mijn call op de turn is het duidelijk dat ik met een overpair zit en hij geeft aan dat hij die kan verslaan. Nou is poker juist zo leuk natuurlijk omdat je iemand iets kan laten geloven wat niet daadwerkelijk het geval is.

Ik denk aan wat ik beat die die line kan nemen (niet enorm veel) maar mijn gevoel zegt dat hij een move maakt. Het kost me wel 150 euro om daar achter te komen maar een instant call is het zeker niet. Ik voel dat als ik de turn call ik ook de river moet callen in dit geval omdat ik meer beat dan op de turn en ik voel dat ik bij mijn eerste ingeving moet blijven.

“Ik call” zeg ik en hij pakt zijn kaarten op, zegt “goede call” en gooit zijn kaarten in de muck. Voor de mensen die het nog niet doorhadden toon ik mijn twee boeren nog even maar dat is in principe overbodige luxe want ik win de hand door zijn muck. Een volledige bluf van hem dus en mijn gevoel zat goed.

Zoals je kan opmaken uit mijn bovenstaande analyse kan ik zelf eigenlijk niet goed omschrijven waarom ik de call maakte maar ik voelde dat ik de beste hand had. Mijn tegenstander links kon duidelijk niet uit over deze slechte call en liet niet na me hier op te wijzen.

“Deze call gaat je op de lange termijn alleen maar geld kosten” zegt hij rancuneus. Ik wil best de discussie aangaan omdat ik het idee heb dat hij denkt tegen een jochie te praten die net komt kijken en gewoon zijn overpair niet kan folden. Ik heb vrouwen preflop gefold in toermnooitjes, ik heb azen weggegooid in cashgames op drawyboards en op minder drawy boards dus voel me toch niet helemaal op mijn gemak bij zijn aantijgingen. Daarnaast kan een beetje tilt van zijn kant geen kwaad omdat hij nog genoeg muntjes voor zich heeft staan welk ik ook graag wil hebben. Simpel verweer is natuurlijk dat hij blij moet zijn met “slechte” spelers als ik die hun overpair niet kunnen folden.

Ik geef nog aan dat ik uit zijn move met de gutshot straightflush opmaak dat hij in staat is tot een move. ‘Met een gutshot straightflush sta ik voor op elk overpair dus kom daar niet mee aan’ sneert hij mijn kant op. ‘Je hoeft mij niet de percentages te gaan vertellen vriend, die ken ik zelf ook wel’ is mijn opmerking. Dat ik die move gebruik in mijn afweging hier niet omdat ik van mening was dat hij check-raisde met zomaar een draw maar omdat ik eruit opmaakte dat hij niet bang was om geld in te zetten kwam blijkbaar niet in hem op.

De rest van de avond geen grote potten gespeeld. Niet tegen hem of iemand anders. Enkel een pot tegen een shorty (iemand met 100 voor zich) waar ik preflop raise met AQ van ruiten en de nut flush flop tegen iemand met K6 ruiten welk mij check-raised all-in op de flop. Dat was niet een echt moeilijke beslissing zoals je begrijpt dus daar niet een heel verhaal over.

Tijdens bovenstaande introductie zit er wat mij betreft een enorm verschil tussen live en online. Gevoel speelt een belangrijkere rol voor mij en “tells” komen er ook bij kijken.

Anyway, een mooie avond voor mij met een leuke winst. Niet heel bijzonder maar ik moest hem toch delen.