Webjoker

Lehitse märksõnade järgi - Stripclub

• What happens in Vegas… (part deux)

  Juuni 26, 2008

  Blijft daar natuurlijk niet want kan je gewoon lezen op mijn blog. Een tijd geen update geweest want ik ben behoorlijk druk geweest. De werkdagen zijn niet specifiek langer geworden maar daarna hebben we genoeg gedaan.

  Omdat alle dagen op elkaar lijken heb ik geen idee meer wanneer wat is gebeurt en daarom losse flarden van dingen die ik heb mee gemaakt. Ik had veel bij Jorryt van Hoof (goede pokerspeler, speelt hoge limieten en is een held voor de mensen die hem niet kennen) aan tafel gestaan en regelmatig met hem gepraat. Ik had aangegeven graag meer te doen in Vegas en hij zou me uitnodigen als ze wat leuks gingen doen. Super vet natuurlijk en al snel belde hij of ik zin had om mee te gaan naar de Spearmint Rhino. Spearmint Rhino is een zogenaamde ‘gentlemens club’ hier vlakbij de strip. Ik vroeg de andere boys of ze ook zin hadden maar alleen Steve was wel in voor een avontuur. Ik moest tot later werken en pakte dus zelf een taxi naar deze herenclub toe.

  Als ik naar binnen wil moet ik mijn paspoort laten zien en wordt ik gefouilleerd. Als ik binnenkom valt mijn mond open van verbazing want in deze herenclub lopen verdacht veel vrouwen. Deze vrouwen hadden op hun beurt weer verdacht weinig kleren aan en ik begon het al direct naar mijn zin te hebben. Alle gekheid op een stokje: de Spearmint Rhino is een stripclub en dat was geen verrassing voor me. Ik loop naar achter en kom ondertussen het ene mooie meisje na het andere mooie meisje tegen en kan mijn lach bijna niet inhouden. Wat een gekkigheid – te mooi allemaal. Alle meisjes zijn geïnteresseerd in me (lees: mijn dollars maar who cares?) en ik voel me de koning te rijk. Een hele groep Nederlanders is aanwezig en Jorryt en zijn vriendin Milly hebben tafels geregeld. Het was Milly haar verjaardag dus zij hadden alles onder controle. Als je met een groep naar die tent toe gaat moet je tafels nemen en flessen drank kopen. Indicatie wat dat kost: 375 dollar per fles drank en daar hadden wij er aardig wat van staan. Het was de beste avond van mijn leven met overal mooie dames, wodka, bacardi, whisky en alle gekheid die daarmee gepaard gaat. Jorryt biedt mij een lapdance aan en ik mag de dame uitzoeken. Ze zijn allemaal even mooi maar beslissingen nemen is mijn sterke punt dus de eerste mooie dame nodig ik uit.

  Ze danst op mijn schoot (niet een wals zal ik maar zeggen) en na het nummer vraagt ze of ik mee naar achter ga. Ik had al instructies gehad hoe alles werkte daar dus ik was al naar achter voordat ze het door had. Een lapdance kost 20 dollar en duurt 1 nummer van de dj lang. Als je naar achter gaat kost dat 100 dollar, ben je even zoet en mag je overal aanzitten. Je hoeft geen universitaire studie gevolgd te hebben om te begrijpen dat dat wel in mijn straatje lag natuurlijk. Achter wordt het helemaal gekkenhuis en wordt mijn goede avond nog beter.

  Eenmaal weer terug is de glimlach niet meer van mijn gezicht te toveren en lachen de Nederlanders zich kapot om me. Eventjes later vragen twee pokerspelers (geen namen lol) of ik mee naar de VIP room ga om met 3 dames een leuke tijd te hebben. Lijkt me een snapcall natuurlijk en samen met nog twee andere pokerspelers gaan we richting het VIP gedeelte. Dit is een afgezonderde ruimte waar ze nog verder gaan en waar je weer een paar honderd dollar mag neerleggen. Flessen drank erbij en genieten maar. Lang verhaal kort: mijn goede avond wordt nog beter.

  Weer terug in het reguliere gedeelte blijven de flessen drank maar komen en zoals de meeste zullen weten kan je dit wel aan me overlaten. Korte tijd later ben ik in de staat die ik in Nederland al veel vaker heb gehad en het zal geen verrassing zijn dat ik me niet alles meer kan herinneren. Wat ik nog wel weet is vrij gemakkelijk te beschrijven en aangezien ik geen schaamte ken een korte samenvatting. Ik vindt een gewillige negroïde dame waarmee ik naar achter ga, kom geld te kort dus ga pinnen, laat me overhalen nog een andere dame mee te nemen, laat me overhalen toch maar naar de VIP room te gaan en na iets meer dan een uur kom ik terug uit deze room: een paar honderd dollar lichter, een nog grotere glimlach dan ooit te voren en geen idee waar iedereen is. Het is behoorlijk laat en ik pak een taxi naar het huisje om nog een paar uurtjes te slapen en dan weer te werken. What a night!

  Een paar avonden geleden wilden we naar de ‘Jet’. Dit is een club in ‘the Mirage’ en het was weer Jorryt en Milly die me hadden uitgenodigd. Samen met Steve pak ik de taxi en ontmoeten we de rest en gaan we proberen binnen te komen. Met in totaal 15 man staan we te wachten en hoewel we een tafel gereserveerd hadden en de “uitsmijter” 100 dollar in zijn hand hadden geduwd duurt het een eeuwigheid om binnen te komen. Het is Thijs die na een uur de conclusie trekt dat dit niet gaat werken en voorstelt om (weer) naar de Spearmint te gaan. Instacall van mij doet niet echt ter zake natuurlijk want ik maak de beslissingen niet in deze groep maar iedereen kan zich daar eigenlijk wel in vinden. We lopen naar buiten en pakken twee limo’s richting de herenclub. De limo’s zijn gratis natuurlijk want de club betaalt de taxi chauffeur ongeveer 50 dollar per persoon die ze daar heen brengen. Goed systeem en we maken ons op voor nog een avond blote dames. Ik doe het iets rustiger aan maar vermaak me wederom prima natuurlijk. Op het einde van de avond ben ik alsnog lam (obv.) en met een voldaan gevoel pakken Steve en ik de taxi om maar weer te gaan slapen.

  Gisteravond was het wederom raak. Rob Hollink is 1 van Nederlands bekendste en beste pokerspelers en hij had een bracelet gewonnen. Voor de buitenstaanders is het bijna onmogelijk uit te leggen hoe belangrijk dit is in de pokerwereld. Nog nooit had een Nederlander een World Series of Poker toernooi gewonnen en eindelijk was het raak. Het is op een bepaalde manier te vergelijken met het winnen van een gouden medaille maar misschien door de enorm sterke velden en beperkte deelnemersveld van de Nederlanders nog wel moeilijker dan dat. Daarnaast heb je ook nog wat geluk nodig natuurlijk en het was Rob Hollink die in het 10.000 dollar World Championship limit hold’em eindelijk iedereen wist te verslaan. Ik zat er live bij, samen met nog een hele groep Nederlanders, en gingen helemaal uit ons dak toen de laatste hand plaats vond en na de river alle chips in het spel richting de kant van de Nederlander werden geschoven. De gouden armband was binnen en de half miljoen dollar die daarmee gepaard gaat is ook niet verwaarloosbaar.

  Tijd voor een feestje riep Rob toen al en hij beloofde ons mee uit eten te nemen en naar die stripclub te gaan en alles te betalen. Zo gezegd, zo gedaan en gister waren we allemaal uitgenodigd om te eten in ‘the Naked fish’. Dit is het beste sushi restaurant van Las Vegas (en omstreken omdat er niks in de omstreek is natuurlijk) en PokerNews.nl baas Noah Boeken is er kind aan huis. In totaal 34 Nederlanders verzamelen om 7 uur en ook wij van de live reporting waren precies op tijd omdat we al klaar waren met de verslaggeving die dag.

  Ik ben geen vis eter en laat dat nou net precies zijn wat ze daar hoofdzakelijk serveren. Ik zit aan tafel met Kees (van Hotels.nl), Thijs Wessels (speler waarbij ik tijdens mijn eerste live toernooi ooit aan tafel zat en een heel relaxte gozer), Peter Dalhuijsen (1 van de meeste bekende Nederlandse pokerspelers en een man met enorm veel humor), de vriendin van Peter (dame uit de Oekraïne met een enorm aanstekelijke lach), Rob Hollink zelf (no introduction) en MacJeen (vriend en forummember van Peter Dalhuijsen zijn site – relaxt net als iedereen hier). Een tafel verderop zit onder andere Noah, Justin Bliek, Micha Hoedemaker, Idolaf, Michelle Lau, Marcel Luske, Tony G en de Russiche spelers die met Tony mee zijn. Even verderop zitten alle andere grote namen en relaxte Nederlanders en we vermaken ons prima. Als dit de beste sushi tent ter wereld is – wie ben ik dan om dat niet te proeven. En dus, na een afwachtende periode waar ik vooral de salade eet, laat ik me overhalen om alles toch te proberen. Kan geen kwaad natuurlijk en hoewel ik zeker geen fan nu ben te noemen heb ik toch best lekker gegeten. Sushi, zalm, garnalen en al het andere toch geprobeerd en eigenlijk was alles best lekker. Op het einde kwam er biefstuk van koeien die gemasseerd worden (als ze nog geen biefstuk zijn maar daadwerkelijk nog rond lopen) en bier te drinken krijgen. Vrij luxe dus en dat was het lekkerste stukje vlees wat ik in mijn leven gegeten heb.

  Even later komen de limo’s voor rijden om ons naar de beruchte stripclub te brengen. Een paar spelers gaan met eigen vervoer, een paar Nederlanders houdt het voor gezien en de rest springt de twee taxi’s in ready for action. Ik heb de hele avond niet gedronken nog (hoewel alles voor handen was en zeker rijkelijk vloeide) om eens normaal te blijven en me niet schuldig te maken aan alles wat god verboden heeft. Eenmaal in de club laat ik het strakke plan om de gehele avond nuchter te blijven al vrij snel varen om toch wat losser te komen. Compleet sober in een club met half naakt rondlopende dames die voor een krappe 14 euro je gek maken als een malle bleek geen goed plan en dus dronk ik toch wat alcoholische versnaperingen. De aardbeien en slagroom die op de tafeltjes stonden maakte het helemaal af en ik was er klaar voor. Ik wenk een leuke dame en maak vraag Scriptdude en Zadelhof wat ruimte te maken. De dame zelf had wat anders in gedachten en vraagt me of ik op het bankje wil plaats nemen daar recht tegenover. Als ik dat doe vindt mijn eerste echte bad beat plaats van deze trip naar Las Vegas. De talloze beats aan de pokertafel interesseert niemand en zal ik niemand mee lastig vallen maar wat hier gebeurde was wel een domper.

  Ik ga daar zitten en als ze begint met dansen merk ik dat ik bijzonder oncomfortabel zit met een stuk hout in mijn rug en stel ik voor om toch dat andere bankje te pakken waar genoeg ruimte is. Of ze een allergische reactie zou krijgen van dat andere bankje of dat ze me gewoon niet mocht zal ik nooit weten maar ze sprak op mijn voorstel de legendarische woorden uit: “Maybe I’ll pass on this one”. De blik op mijn gezicht was met 1 krachtige afkorting te omschrijven denk ik: “WTF?!” (redactie: WTF staat voor What The Fuck). Ik loop de situatie nog eens na in mijn hoofd: jonge kerel uit een ander land, in de kracht van zijn leven, geld genoeg op zak om alle gekkigheid mee te maken, nog zeer nuchter en dus niet irritant, goed uitziend (krik mijn zelfvertrouwen nog even op – dat is nodig na deze actie). Al deze factoren kon zij in beschouwing nemen en toch sprak ze nogmaals de legendarische woorden uit “Maybe I’ll pass on this one”. Dat “Maybe” is een manier van haar om het iets leuker te brengen dan het was want haar beslissing stond al vast zo bleek toen ze weg liep nadat ik met stomheid geslagen nog kon uitbrengen “Whatever!”. Mijn mond hangt open en de uitdrukking op mijn gezicht is die van een hertje die de koplampen van een scheurende escalade inkijkt seconden voordat hij naar de eeuwige jachtvelden gaat (waar hij waarschijnlijk weer geen stressvrij leven tegemoet gaat aangezien het een hertje is in jachtvelden). De Nederlanders in de buurt vragen zich af wat er gebeurd is en ik kan niet anders samen vatten dan dat ik een blauwtje heb gelopen in een stripclub. Zeer merkwaardige situatie die de rest van mijn avond overheerst. Een dag later kan ik er nog steeds niet bij maar ik nodig iedereen in de comments hieronder zijn of haar visie uiteen te zetten waardoor dit gebeurd kan zijn. Hoewel ik nog drie keer die avond verliefd wordt op dames met exotische namen (wie noemt zijn dochter nou ‘Lovely Susan' vraag ik me af) overheerst het gevoel van teleurstelling en onmacht. De heren Johnny Walker en Jack Daniels kunnen niet verhelpen dat ik teleurgesteld en met roze wangen van het huilen de club vrij vroeg verlaat (alsnog na het gros van de Nederlanders maar vroeg voor mij doen) en met een vervelend gevoel mijn bed in duik.

  Ik ben niet de persoon om lang te zitten met tegenslagen dus ben ik inmiddels weer volledig fit en vrolijk. Ik tik dit verhaal op een balkonnetje in Las Vegas rond half twaalf des avonds met een corona en een sigaret binnen handbereik dus klagen lijkt me overdreven. Het is heerlijk warm nog hier en het verkoelende briesje completeert het gevoel van utopia op dit moment. We maken lange dagen als reporter maar ik voel me elke morgen weer gezegend dat ik dit kan doen en zit super in mijn vel. Ik slaap weinig maar ben super fit en heb er zin in om morgen weer aan de slag te gaan na mijn vrije dag vandaag.

  Ik moet wel zeggen dat het tijd is voor wat humor in de filmpjes die we maken voor de website en dus heb ik de afgelopen dagen me uitgeleefd met de beperkte tijd en middelen die we hebben. Ik heb, samen met Scriptdude, alsnog gefilmd in het Rio casino hoewel dat eigenlijk verboden is. Fuck dat natuurlijk en dus heb ik een soort MTV Cribs achtige aflevering gemaakt die goed viel bij de forumbezoekers.

  De tweede aflevering in deze serie is een filmpje van ons eigen huisje waar ik Steve even wakker maak zodat hij fris aan de dag zou beginnen.

  Misschien later nog meer filmpjes in deze serie, misschien kunnen we wel een rondleiding krijgen door het appartement van Noah. Dit was hem weer voor nu, ik pak nog een biertje en wacht tot dat de andere boys klaar zijn om met hun nog een afzakkertje te nemen. Ciao boys (and girls)!

  1185 Vaadatud, 16 Kommentaarid

  Loe lisaks: las vegas, cribs, spearmint rhino, stripclub, blauwtje