OMG! Die drie letters (die staan voor ‘Oh My God’) omschrijven eigenlijk precies hoe ik over alles denk hier. Het is hier zo enorm stoer dat ik het bijna niet kan omschrijven. Met de nadruk op ‘bijna’ want ik ga het toch proberen.

Eerst maar het leventje hier. We staan rond half 11 ’s ochtends op om ons klaar te maken om rond kwart over 11 de taxi naar het Rio te pakken waar de toernooireeks gehouden wordt. We hebben nog geen auto kunnen regelen omdat je een creditcard nodig hebt en we die nog niet hebben. De taxi’s werken echter prima en we hebben een vast nummer van een taxichauffeur die ons elke ochtend brengt. Dit is zo’n Amerikaan die alle andere Amerikanen haat wat natuurlijk geweldig is. Iedereen is dom (maar zelf is hij taxi chauffeur maar dat terzijde), Bush is een idioot (misschien is hij toch zelf wel heel intelligent) en hij kan rustig ons kwartier vol praten die we nodig hebben om op onze locatie te komen. Rik ‘Redwatch’ Klein-Entink zit meestal voorin en is degene die het gesprek gaande houd met af en toe een leuke anekdote en vooral veel instemmig geknik als de taxichauffeur weer eens een tirade begint tegen de gemiddelde Amerikaan.

Rond 12 uur zijn we helemaal klaar en dan begint het eerste toernooi. Samen met Rik en Steven scannen we de tafels af om de Nederlanders er uit te pikken en maken we korte praatjes met ze. De RIO Amazon Room (de hoofdzaal waar de toernooien gehouden worden) is zo groot als een jaarbeurshal gevuld met zo’n 200 pokertafels. Als je vanaf de perskamer de zaal inloopt is het een overweldigend geluid van chip geriffel wat je tegemoet komt. Een serieuze ‘wow’ ervaring.

We vragen hoe het met de spelers gaat, hoeveel chips ze hebben, wat voor een belangrijke handen ze gespeeld hebben om die op te schrijven en via de PokerNews website online te zetten. Soms zijn we “live” aanwezig bij een belangrijke hand wat me vaker overkomt dan ik gedacht had en schrijf ik direct mee. Dit soort updates houdt het thuisfront op de hoogte van hun verrichtingen en vele mensen lezen dit overdag en ’s avonds om mee te leven. Het is een soort ‘langs de lijn’ voor pokerliefhebbers: live, zonder beeld, maar met zoveel enthousiasme en detail beschreven dat je het idee moet hebben er bij te zijn.

Ondertussen help ik ook nog met het opnemen van video’s met bekende spelers (nationaal en internationaal) en ga ik vanaf morgen ook alles monteren en uploaden wat ik al geoefend heb met Dimitri.

Pas rond 1 uur of later zijn de toernooien afgelopen hoewel we soms rond 11 uur al geen Nederlander meer in het toernooi gehad hebben. Dan pakken we weer in, pakken we de taxi naar huis en kijken we of we alleen een biertje in het appartement doen of dat we nog gaan kaarten. Onze condo ligt recht tegenover het South Point Casino en daar zijn we nu al verschillende malen gaan kaarten. Hoewel de games enorm soft zijn kan ik maar niet winnen. Ik heb nog geen winstgevende sessie afgesloten hoewel ik het er wel vaak in krijg met de beste hand. Ik sta aardig wat down door coolers, gebrek aan kaarten en fouten van mezelf maar echt boeien kan het me niet. Het is elke keer enorm gezellig met grappige Amerikanen die van alles willen weten over Nederland. Of het nou oprecht is of niet boeit me niet – ik heb het gezellig.

De drank is gratis als je speelt en daar maak ik dan ook gretig gebruik van zoals iedereen zal begrijpen. Ik begon met het bestellen van corona’s en ben toen overgegaan op Smirnoff Ice (vraag me niet waarom – had ik gewoon zin in) maar ga morgen gewoon aan de whisky cola denk ik. Je kan alles wat je wilt bestellen en alles is gratis. Uit beleefdheid geef je fooi die meestal 1 dollar is. Lijkt me toch niet onaardig voor alle drank die je wilt. Omdat ik niet schijn te kunnen winnen hier ga ik proberen al het geld wat ik verlies goed te maken door meer te drinken. Dit slimme plan zal er in resulteren dat ik nog meer verlies omdat ik dronken ben wat er weer voor zorgt dat ik meer moet drinken. Deze vicieuze cirkel is voor mij prima werkbaar denk ik dus morgen gaan we er mee starten. Als ik maar niet plots ga winnen natuurlijk want dan valt het hele plan in duigen maar ik maak me niet druk daarover.

De drankjes zelf worden niet door horken met de grote neuzen rond gebracht zoals je dat in Holland Casino zo vaak ziet. Andere lichaamsdelen van de serveersters zijn wel buiten proportioneel groot geperst in de strakste korsetten die je ooit zal zien. Van hun intelligentie moeten ze het niet hebben blijkt wel als ik aan 1 van de dames vraag waar mijn drankje blijft. Haar zinnige antwoord was dat ze die waarschijnlijk vergeten was hoewel ze zich dat niet meer kon herinneren (?) omdat, zoals ik kon zien, ze expres niets opschreef. Deze beredenering ging aan me voorbij door de paar drankjes die ze wel correct had afgeleverd maar een vriendelijke Amerikaan naast me wist treffend haar te melden dat ze misschien eens wat moest gaan opschrijven dan. De blik op haar gezicht is een waar kodak moment waar ik met photoshop groot overheen zou zetten “priceless!”.

In het RIO casino zelf lopen de dames rond in nog minder bedekkende kledingsstukken dan in het South Point Casino wat een prestatie van formaat is. De doorschijnende jurkjes laten niets aan de verbeelding over maar die verbeelding lever ik graag in voor het echte werk zal ik maar zeggen. Hoewel het overdag enorm warm is buiten is het casino door de airco zeer aangenaam. Ik loop vaak in mijn korte broek rond maar sommige dames lopen gewoon rond in zwemkledij. Deze dames maken reclame voor het zwembad (ja, ze maken reclame voor een zwembad ja) waar je daadwerkelijk kan ‘European Sunbathing’. Nou das wat in dat preutse land (waar hier vrij weinig van te merken is trouwens) dus daar ga ik binnenkort maar eens heen op een vrije middag. Ik begreep van een Nederlandse bekende pokerspeler dat ze daar dan toch weer met stickers over de tepels lopen: vrij kansloos maar ik ga het zelf wel eens ervaren.

Bij ons om de hoek is een tankstation van Shell die 24 uur per dag open is. Als we nog een biertje nodig hebben lopen we daar even heen en het is grappig om te zien dat in het tankstation zelf nog even 4 gokkasten gepropt zijn tussen de koelkasten met blikjes frisdrank. Geniaal natuurlijk!

Omdat we een leuke intro nodig hadden zijn we een avond met zijn 3’en naar de strip gegaan en daar onder andere drie keer de fonteinen show van het Bellagio ’s avonds gezien. Weer dat OMG want wat is dat gaaf zeg. Het is eigenlijk alsof je naar vuurwerk aan het kijken bent waarbij je van de ene ooohh in de andere ohhh valt. Precies op de muziek met hoge en lage fontijnen en bijpassende belichting: geniaal. Iedereen staat er om heen te klappen en te filmen: echt geweldig.

Daar tegenover hebben ze maar even snel een ijffeltoren replica gemaakt – te bizar gewoon. Ik wil alle casino’s nog bezoeken hier sowieso. In het Bellagio zijn we al geweest net als in Ceasars Palace: beiden enorm stoer. Nu nog The Wynn, Excalibur, Mandalay Bay, Harrah’s, Circus Circus en alle andere.

Ik eet trouwens bijzonder gevarieerd moet ik zeggen hier. Dat er geen normaal voedsel te vinden is – is echt een aperte leugen. Sterker nog: ik heb met moeite mijn eerste patat en hamburger gevonden. We hebben al Indiaas (een mix van gerechten) en Japans (Chicken Tariyaki en Egg rolls) gegeten, en overdag eet ik voornamelijk de fruitsalades van het RIO zelf. Met twee soorten druiven, twee soorten meloen, twee aardbeien, bessen en ananas lijkt me dat gezond genoeg.

Vandaag ging het trouwens plotseling regenen voor korte tijd toen we even buiten stonden. Een gekke gewaarwording kan ik je zeggen na de eerste dagen daar tegen een muur van warme lucht aan te lopen waardoor je je ogen bijna niet kan open houden.

In het team verloopt alles prima. Steve ken ik al langer natuurlijk persoonlijk maar Rik en Dimitri hebben zo’n sterk gevoel voor humor dat we het meerendeel van de tijd aan het lachen zijn met zijn allen. De flauwe grappen zijn niet aan te slepen en de gedeelde passie voor poker en schaars geklede dames mag ook als bron van inspiratie gezien worden voor menige conversatie.

Morgen neemt Steve de ochtend vrij en gaat wat boodschappen doen zodat we wat in de koelkast hebben. ’s Avonds neemt Dimitri vrij om de strip af te struinen en mag ik zijn taken overnemen. Daar heb ik wel vertrouwen in. Binnenkort ook de ‘outlet store’ bezoeken – een winkelcentrum met allemaal echte maar goedkopere kleding zo groot als de totale binnenstad van Utrecht. Gekkenhuis dus want ik ga me helemaal gek kopen.

Daar naast wil ik nog naar een stripclub hier maar schijnt dat behoorlijk prijzig worden begreep ik. Stoer als ik ben boeit dat me niet maar om daar nou alleen heen te gaan is ook zo wat. Misschien weet ik de andere nog over te halen mee te gaan en anders ga ik mijn best doen de hielen te likken van de rijke pokerspelers om me eens mee te nemen.

Alle spelers die ik ken van tv en van internet zijn zo’n beetje hier. De lijst met namen van spelers die ik ontmoet heb: Phil Ivey, Patrick Antonius, Phil Laak, Antonio Esfandiari, Lisandro, Luske, Hollink,Dalhuijsen. Van Hoof, van den Berg, Brummelhuis, Veldhuis, Durrrr, Sammy Farha, Erik Lindgren, Ted Forrest, Daut, Rousso, Negreanu, Doyle en Todd Brunson, Humberto Brenes, Hellmuth, Matusow en nog veel meer. Ik denk dat ik iedereen gezien heb en op de foto heb via Rik.

Het is allemaal fantastisch, het is 1 grote droom en ik wil later serieus een huisje hebben hier om regelmatig naar terug te komen. Het is bijna half 6 nu en ik moet zometeen alweer op dus ik vind het weer leuk geweest wat betreft schrijven. I’ll keep you guys up to date!

Frank