No Raise No Glory

Het eerder genoemde patroon wat zich begon te ontwikkelen in het vorige deel is doorbroken! Nu niet meteen enthousiast worden: ik heb gewoon weer een nette 5 punten gescoord. Maar van tram 23 was geen sprake aangezien mijn fiets is gemaakt, Laurent zat bij binnenkomst niet aan de bar, de winnares van event 1 en 3 lag er als een van de eerste uit, ik heb voor de verandering eens een keer de tweede pauze gehaald, de magische 10K grens doorbroken en Peter wist het zelfs tot de derde plek te schoppen! Maar, alle verhalen beginnen bij het begin. Zo ook nu.

Rond 18h50 kwam ik aan bij Bennie Beer en Peter stond al op me te wachten. Kort namen we onze strategieën voor de avond door. Peter had voor de verandering eens alle tijd en was van plan om alles te gaan folden. Ikzelf twijfelde of ik weer allerlei 'quality-trash' handen zou gaan raisen. Het leek me een wijs plan om eerst de tafel een beetje aan te gaan voelen. Deze tafel was tafel 1, stoel 7. Voor aanvang zat iedereen maar een beetje voor zich uit te staren en er werd geen woord gezegd. Normaal gesproken ga ik dan allemaal onzin lullen maar hier had ik nu even geen zin in. De tafel zag er als volgt uit:

Seat 1: Tsjeng. Ik speelde ook met hem in event 2. Toen kreeg ik een tight passive beeld van hem.
Seat 2: Stille gozer met een pet. Hij zat in event 2 aan Peters tafel. Verder geen read.
Seat 3: Maat van seat 8. Hij speelde vrij LAG maar gooide eigenlijk alleen maar zijn chips weg.
Seat 4: Stille gozer die me vaag bekend voor kwam als iemand die Rolf heet, maar hij was het niet.
Seat 5: Stille donkere jongen met hiphop outfit inclusief pet. Laten we hem 50 Cent noemen. Hij speelde loose passive.
Seat 6: Leeg. De tafel besloot deze 'onzichtbare speler' Frits te noemen.
Seat 7: Hero.
Seat 8: Iemand die gezellig meelulde. Hij bleek Coen te heten en leek wel verstand van zaken te hebben.

Mijn eerste insteek was om er weer een hele wijde openingsrange op na te houden als ik first-in was. Met nadruk op 'als', want het probleem was namelijk dat ik nooit first-in was! Eigenlijk werd er iedere hand wel geraiset door iemand, Tsjeng en Seat 3 vooral, maar ook Rolf en 50 Cent. De eerste mogelijkheid kwam met in LP, maar met twee callers, een K T 8 non-harten flop, een donkbet en een (donk?)call, leek folden de enige juiste optie. Rolf zei en speelde weinig dus als hij dan een hand raiset call je niet snel, zou je denken. Totdat hij een keer tot showdown kwam met Q7o. Daarna heeft hij weinig meer gespeeld omdat hij waarschijnlijk ook wel door had dat dit zijn image niet ten goede was gekomen. Het werd al snel duidelijk dat je voor chips bij 50 Cent moest zijn aangezien hij als een open boek te lezen was. Als hij na allemaal folds duidelijk met tegenzin limpte en Frits auto-foldde kan ik in de BB raisen met any two. Dat ik in dat geval had vergemakkelijkte de situatie enigszins. Zo speelde ik na een raise van 50 Cent een pocket pair 5 voor setvalue, maar aangezien de PokerStars goden ergens hoog boven ons hoofd hebben besloten dat Maarten geen sets mag hitten tijdens PKVN gebeurde dit nu ook niet. Geen nood, we spelen namelijk HU tegen 50 Cent. Ik callde zijn c-bet want het was echt zo'n type speler die opgeeft op de turn. Hij checkte de turn inderaad, maar callde mijn bet. Ik had natuurlijk wel gewoon 1 paar en zette hem op vrij weinig. De river checkte hij en met een aantal overcards leek het alsof alleen betere handen een bet van mij zouden gaan callen dus checkte ik behind. Hij toonde aas hoog en ik won een leuk potje. Verder pakte ik nog een keer de blinds vanaf de cutoff met en kreeg ik een keer of twee AKo waar ik na een preflop raise en een c-bet de pot mee op kon pikken. Zo cruisde ik naar de eerste pauze en concludeerde ik dat ik 5300 chips had. Peter speelde op dat moment zo'n 7000.

Wat tot nu toe opviel aan deze tafel was dat de preflop re-raise niet bekend was en dat c-bets bijna 100% respect kregen. En dat is mooi voor mij want ik c-bette nogal wat in deze periode. Mede daardoor kon ik na de pauze mijn stack flink uitbouwen. Een sleutelhand was toen ik met mijn AKo eindelijk wel eens iets hitte op de flop. Frits had ondertussen een gezicht gekregen want vlak voordat de dode chips uit het spel werden verwijderd kwam er een Arubaanse jongen compleet met pet en zonnebril zijn plek opeisen. De eerste drie handen ging hij (preflop danwel postflop) all-in en zat direct weer een stuk boven zijn startstack. Daarna hield hij zich even rustig en nadat hij in LP limpte vond ik het wel tijd om hem te raisen met mijn eerder genoemde AKo. De flop was koning-hoog en hij minbette 400. Ik raisde naar 1200 en hij callde. De turn was een tweede schoppen en hij checkte. Ik wilde het niet rustig aan doen, ik had tenslotte 'maar' top pair en flush en straight draws waren aanwezig. Gezien de grootte van de pot ging ik na een tijdje nadenken all-in en hij foldde naar eigen zeggen KJ. Ik showde mijn AK en hij zei al preflop duidelijk gezien te hebben dat ik AK had. Frits bleek dus een speler te zijn met superieure reads en de gave om op de juiste momenten weg te kunnen leggen Bovendien, als hij echt KJ had, had hij er een handje van om te trappen. Dit zou later duidelijk het geval blijken te zijn!

Mijn beeld over Tsjeng heb ik tussendoor drastisch moeten bijstellen. Ik heb geen idee hoeveel ervaring hij heeft maar volgens mij neemt hij de TAG speelstijl (weinig handen spelen maar als je speelt, speel je ook hard door) wel heel letterlijk. En dan vooral het 'aggressive' gedeelte. Ik kreeg dit idee omdat Coen hem een keer op de river callde met geloof ik een gemiste draw, puur om zijn hand te zien. Tsjeng toonde iets van middle pair en ik was zeer verrast. Later zou ik nog met hem in een hand terecht komen na een preflop raise van mijn kant met Tsjeng als enige caller. Ik hitte niks maar ik wilde hem zeker niet het initiatief laten overnemen want daar ging hij nogal agressief mee om. Hij had naar mijn idee een stackgrootte waarmee hij de hand nog wel zou kunnen folden als ik maar de agressor bleef. Zo gezegd zo gedaan, ik c-bette en hij had het er maar moeilijk mee. Even was ik bang dat hij toch enorm agressief terug ging spelen maar na lang denken foldde hij uiteindelijk toch. Later werd hij verplaatst naar Peters tafel. Ik had Peter in de pauze al verteld over Tjengs agressie en Peter heeft dit gebruikt door een full house enorm passief te spelen om zodoende Tsjeng zichzelf te laten ophangen, waar hij naar verluid nogal ziek van bleek te zijn.

En toen kwam het moment dat er van 50 Cent niets meer te plukken viel. In EP raisde ik met . Iedereen foldde en 50 Cent ging met zijn mini stack eindelijk all-in. Ik moest ongeveer 1500 bijleggen voor een pot van rond de 3000. Volgens Collin Moshman moeten we callen als 1) de kans bestaat dat je iemand uitschakeld, 2) je odds 2:1 of beter zijn en 3) als je in het geval van een verlies nog genoeg stack over houdt. Of punt 1 hier opgaat weet ik niet, want Moshman schrijft over sit 'n go's en we spelen hier een MTT. Wat Dan Harrington hierover te melden heeft weet ik niet want zijn boeken heb ik niet gelezen. Het uitschakelen van 50 Cent geeft mij relatief weinig meer kans om in de bonuspunten te belanden, dus puntje 1 is discutabel. Mijn odds zijn inderdaad 2:1 wat betekent dat ik een 33% winkans met mijn suited connector nodig heb. Ik gokte dat ik dat wel had en mijn stack was groot genoeg dus ik callde. Hij toonde , volgens PokerStove had ik hier 38%. Op de flop kwamen al gelijk twee zevens en 50 Cent kon inpakken. Bij nadere inspectie bleek mijn stack de 10K te hebben overschreden: 10.025 chips! Het zag er dus naar uit, dat ik de tweede pauze zou kunnen gaan halen

Rolf was verplaatst naar een andere tafel en voor hem en 50 Cent in de plaats kwamen het PokerStars toernooibeest uit event 1 en zijn maat. Toen kwam in level 200-400 de hand die voor mij de ommekeer betekende. Iedereen foldde en Frits traplimpte op de button. Ik had en had het idee dat Coen in de BB zou checken, want hij had tot dan toe eigenlijk bijna alleen maar preflop gelimpt. Met odds van 5:1 limpte ik dus en Coen checkte inderdaad. De flop was A J x met twee klaveren. Ik checkte, Coen checkte en Frits checkte. De turn was een blank dus ik besloot het funky bedrag van 775 in te zetten. Coen foldde maar Frits minraisde naar 1550. Dit deed hij zo vaak dat het wel limit poker leek. Anyway, ik had zowaar met 4,5:1 de odds om mijn draw te chasen dus ik callde. Ik had echter niet echt in de gaten dat Frits zo weinig overhield dat hij redelijk committed was. De river was geen klaver, dus ik had de magistrale hand king high! Uiteraard ging Frits all-in met nul fold equity, zo'n 1500 in een pot van 4300. Ik moest dus 1500 callen met odds van rond de 4:1. Ik vermoedde dat hij letterlijk "geen poep had" maar hij draaide doodleuk open. Dan ga je je toch afvragen hoe je in godsnaam met K4o op de river bent beland....en meer dan 25% van je stack wegdonkt. Vorige week maakte ik ook zo'n bizarre fout en dan ga je gewoon problemen krijgen met de blinds die constant achter je broek aan zitten. Ik had nu nog zo'n 7000 maar het volgende level zou 300-600 worden. Het ene moment zit je dus met 10K, en 5 minuten later zit je toch al weer bijna in de push or fold modus...misschien had ik 1) beter op het betpatroon van Frits moeten letten en 2) is te vaak completen vanaf de SB een leak waar ik aan moet werken...

Maar goed, waar waren we gebleven. Oja, ik kreeg baggerkaarten, de blinds kwamen voorbij, we gingen naar het volgende level, mijn stack was rond de 6000 en ik wilde een move maken. De laatste hand voor de tweede pauze ging het fout. Eigenlijk zat iedereen aan tafel in de push or fold modus, dus een reguliere raise van de maat van het PokerStars toernooibeest zou al vraagtekens moeten opwerpen. Maar dat is result oriented thinking en ik vond op dat moment 88 (de beste starthand tot dan toe) mooi zat om mijn stack naar het midden te jagen. Ik krijg een snapcall van KK en ik ben down naar een ruime...1300 chips. Na de pauze zou het volgende level 400-800 worden, wat mijn M net iets hoger dan 1 zou maken. Dit is wel zo ongelooflijk laag, dat het eigenlijk ergens wel weer grappig was Peter runde ondertussen als god, en speelde 20K.

Na de pauze kwam ik te laat aan tafel zitten waardoor ik al een hand had gemist, wat ik op zich wel een mooie Phil Hellmuth actie vond Ik vond mooi genoeg om all-in te schuiven. Een nieuweling aan tafel, een maat van Coen, callde en voor de tweede keer in zeer korte tijd moest ik het gaan opnemen tegen pocket koningen.
Ik maakte echter een hele vieze runner-runner flush en opeens had ik weer een stack van zo'n 5 BB =) Niet veel later was het dan toch echt uit met de pret. Iedereen foldde tot mijn SB en ik achtte genoeg voor nog een push. Coen had het er heel moeilijk mee, maar besloot toch te callen met . Hij maakte hiermee een runner-runner straat en ik kon inpakken. Peter knalde ondertussen lekker door, kwam op mijn plek te zitten, stuurde onder andere Frits en Coen naar huis en begon als chipleader aan de finaletafel met meer dan 60K. Hij moest na mislukte moves en flink kaartdood geweest te zijn op de derde plek het veld ruimen. Toch een mooie prestatie dacht ik zo. Lekkere bonuspunten, maar toch nog een hele lange weg te gaan naar de regiofinales...

Ikzelf heb nog een kleine week de tijd om na te denken hoe ik de middenfase van een PKVN event wil gaan overleven, hoe ik de blinds voor ga blijven en hoe ik ergens onderweg niet meer van die stomme fouten ga maken zodat ik overgeleverd ben aan de coinflips, die ik zo lang mogelijk wil vermijden. Of me dat gaat lukken lezen jullie volgende week.

 

Afgelopen maandag vond alweer de derde editie van PKVN plaats en uiteraard was ik weer van de partij. Er begint zich een schema te ontwikkelen: avondeten op het Erasmus MC, kort wandelingetje naar Leuvehaven, tram 23 richting Beverwaard en rond kwart voor 7 arriveren bij Bennie Beer. Niet veel later kwam Peter aan en wederom troffen we Laurent aan de bar. Laatstgenoemde merkte op dat hij mijn berichtgevingen over PKVN toch echt veel te lang vindt. Speciaal voor hem zal ik het dus kort proberen te houden want het zou leuk zijn als lezers daadwerkelijk het einde van mijn (voorlopig wekelijks terugkerende) stukjes proza zouden halen =)

Vorige keer had ik al aangegeven maniakaal van start te gaan. Deze 'strategie' had ik ook met Peter besproken en ook hij zag dit wel zitten. Peter moest nog wat dingen doen voor zijn studie en had eigenlijk helemaal geen tijd om te pokeren. Om de vier handen all-in zou zijn tactiek worden. Ik was van plan gewoon vaak te raisen. Het scheelde dan ook weinig of we hadden een 'last-shorter' bet afgesloten De loting bleek echter weer volkomen 'random' want we zaten naast elkaar op tafel 9. Ik zat op stoel 5 en Peter op stoel 6. Mijn strategie kon dus weer deels overboord want Peter wist precies wat ik van plan was...

Tafel 9 zag er als volgt uit:

Seat 1: Leeg.
Seat 2: Stille Pakistaans/Indisch ogende jongen. Tight passive.
Seat 3: Een gozer die ook Peter heette. Laten we hem Peter 2 noemen. Hij had tijdens event 1 een dikke stack en werd uiteindelijk 9e net buiten de extra punten. Wat grappig was, was dat hij dacht dat ik een maat van hem was en hij sprak me zo ook aan =) Toen ik zei dat ik hem helemaal niet kende gaf hij toe dat hij "de stem al niet vond kloppen". Desalnietemin was het beregezellig
Seat 4: Hero.
Seat 5: Peter. Hij vond het wel gepast om stilzwijgend met truckerbril en capuchon strak om zijn hoofd ala Kenny aan zijn image te werken. Waarschijnlijk om zijn all-ins kracht bij te zetten.
Seat 6: Een tighte dame. En met tight bedoel ik ook tight: ze heeft tot level 5 ALLES gefold!
Seat 7: De derde Peter aan onze tafel en een maat van seat 8. Passive.
Seat 8: Degenen die meedoen met PKVN in Bennie Beer kunnen hem niet ontgaan zijn: een wat oudere gozer compleet in PokerStars outfit: blouse, petje en bril. Briljant hoe hij daar zo serieus aan tafel zat.

De eerste paar handjes heb ik het toch maar rustig aangedaan en even aangekeken wat voor vlees ik in de kuip had. Bovendien vond ik het lastig omschakelen van mijn reguliere tighte spel naar super LAG. Maar toen de knop eenmaal was omgezet was ook niets te gek en dat geldt dan vooral als ik first-in was! Peter bleek ook niet om de vier handen all-in te gaan maar juist af en toe belachelijk groot te raisen, tenminste, in het 25-50 level preflop raisen naar 400 geeft denk ik wel aan dat je vroeg naar huis wil. Maar niemand wist natuurlijk waar hij mee bezig was dus harkte hij netjes al die potten binnen. Zo heel vaak deed hij dit nu ook weer niet, dus besloot ik ook maar eens te gaan raisen. Hier even een opsomming wat ik allemaal heb geraiset als ik first-in was: , , , , , en nog wel wat andere zooi. Hoewel zooi, er zit wel degelijk een lijn in en misschien dat sommige het herkennen Trouwens, handen als en speelde ik dan weer niet en dat was ook niet zonder reden. Van blind raisen was dan ook absoluut geen sprake. Loose spel gaat gepaard met grotere swings en dat was ook zeker nu het geval. Maar, je moet nu eenmaal chips investeren om ze te kunnen winnen. Ik won ook zeker niet elke pot maar het was gewoon leuk om te merken dat voortdurende agressie vaak genoeg was om de pot op te pikken. Alleen in multiway potten was ik iets voorzichtiger, zeker als Peter 2 er ook in zat. Dit heb ik heel lang kunnen volhouden zonder showdown. Als er iemand limpte werd ik iets conservatiever maar al had ik minstens Aas-medium moest ik natuurlijk raisen en vaak ook met succes. Onze PokerStars regular werd het een beetje zat. Hij wilde flopjes zien en was al die raises van mij danwel Peter niet gewend, althans zo leek het. Op een gegeven moment limpte Peter 2, raisde ik met en schoof Regular het weer allemaal naar het midden. Tsjah dan leg ik wel af natuurlijk. Eigenlijk was de enige echte hand die ik kreeg een paartje negens. Peter 2 raisde weer en ik besloot te callen. Ik hitte (uiteraard) geen set maar Peter 2 checkte naar me toe op een board met maar 1 overcard. Ik besloot vrolijk in te zetten en even leek Peter 2 te gaan besluiten mij geen respect meer te geven toen ik hem naar chips zag grijpen. Dit was blijkbaar een schijnbeweging want ook nu foldde hij netjes. De leukste hand die ik speelde was toen ik opende met . Peter 3 callde en we zagen de flop. Ik miste compleet maar besloot toch te c-betten want dit bleek al veel vaker succesvol. Peter 3 was het blijkbaar zat....en hij callde De turn was ook weer helemaal niks, maar ik barrelde vrolijk door. Zoveel wilde Peter 3 dus blijkbaar ook weer niet in de pot investeren en foldde zijn open. In plaats van dat hij nu gewoon preflop re-raiset...dan kan ik natuurlijk heel simpel afgooien. Ik kon het toen gewoon NIET laten om mijn 43s te laten zien. Waarom weet ik eigenlijk niet, maar ik was gewoon blij over mijn spel en iedereen mocht het weten =) Mijn image was natuurlijk meteen naar de haaien en heb tot de pauze netjes tight gespeeld....en ik kwam tot de conclusie dat ik na al die swings een stack had van 5700. Meer dan ooit tijdens PKVN, bijna zonder een hand gehad te hebben.

Peters stack was geslonken naar een magere 1900 chips en ging nu echt alles all-in schuiven. Maar niemand wilde maar callen en zo pakte hij zo'n 4 a 5 keer achter elkaar de blinds op. Hij kon dus lekker stapelen, maar bij mij begon het alweer bergafwaarts te gaan. Ik zat zo lekker in de flow dat ik te onvoorzichtig ben geweest en het voor elkaar kreeg om mijn stack van rond de 6000 in 1 hand te doen slinken naar 3000. Ik had 55 op de BB en checkte mijn optie. Met 4 man zagen we de flop, die werd rondgecheckt. Uiteraard hitte ik weer geen set maar wel een OESD. Genoeg reden om door te knallen want ik proefde overal om mij heen zwakte. Uiteindelijk kwamen Peter 3 en ik bij de river aan waar ik hem met een bet van 1000 ongeveer all-in zette. Hij had mij blijkbaar niet meer zo hoog zitten want hij callde met een geflopte paar negens. Uiteraard had ik gewoon mijn 55 moeten raisen dan had hij zijn K9o gewoon preflop gefold. Lesje voor de toekomst. Met een BB van 300 en een stack van net boven de 3000 zat ik dus na 1 foutje direct weer in de push or fold modus. Vlak voor en op de blinds kreeg ik bagger maar op de button kreeg ik een paartje boeren. Peter 2 limpte en ik blafte mijn stack naar het midden. Hij callde met A5o. PKVN blijft natuurlijk een PokerStars toernooi en het mag dan ook geen verrassing zijn, dat hij eerst een 5 flopte, ik op de turn een ruitenflushdraw had en hij met de enige niet ruiten 5 uit het pak netjes trips hitte op de river. Dat was het dan alweer voor event 3. Peter ging telkens maar all-in zonder callers en had een stack van rond de 6 a 7000. Later zou hij 90% hiervan ook inleveren bij Peter 2 en de rest wegdonken, zodat hij niet al te laat aan zijn studieopdracht kon gaan werken

Ik heb me weer kostelijk vermaakt en bovendien heb ik het idee dat ik weer het een en ander heb geleerd, dus volgende week ben ik zeker weer van de partij!

 

Peter draagt het Kenny image uit

Ik zal het deze keer iets korter proberen te houden: event 2 van PKVN was voor mij een stuk minder rooskleurig dan event 1. Degenen die mijn uiteenzetting van event 1 hebben gelezen denken nu: "kan dat dan?" Het antwoord is: JAZEKER, dat kan!

Ik heb eigenlijk maar een hand een beetje lekker gespeeld: Ik kreeg in het eerste level en raisde een limper. De flop was 9 hoog en gortdroog. De limper checkt en hij foldt netjes na mijn c-bet. Maar laat ik bij het begin beginnen.

Nadat ik moederziel alleen had gedineerd in de kantine op mijn werk, wat er best zielig uit moet hebben gezien, pakte ik net als vorige week tram 23 richting Bennie Beer. Netjes op tijd kwam ik iets over half zeven op de plaats delict. Peter kwam een paar minuten later op de fiets aan en we troffen Laurent aan de bar. Vorig jaar haalde hij de finale maar had zo zijn twijfels of hij dat trucje dit jaar zou gaan herhalen. Nadat we een drankje besteld hadden gingen Peter en ik een stoel loten en dit keer zat ik op tafel 4 stoel 6. Daar zaten nog maar twee andere mensen: een lange gozer in een houthakkersblouse en een Aziatisch jongen. Beide zeiden niet zo veel, dus ik ben Peter maar gaan sms-en dat op zijn tafel, direct rechts van hem, de winnares van event 1 zat. Hij sms-te terug dat direct rechts van haar de nummer 2 van vorige week zat en dat hij hun blinds wel even ging raisen. In mijn reply merkte ik op dat hij dat dan wel vanaf UTG moest gaan doen en ik wenste hem daarbij veel succes. We kregen de mededeling dat de blindlevels 3 minuten korter zouden zijn dan vorige keer. Great! =/ Geen van de 5 andere spelers van tafel 4 kwam opdagen dus we werden samengevoegd met tafel 8:

Seat 1: De hekkensluiter van event 1 van vorige week: hij presteerde het om er als eerste uit te liggen. Tight.
Seat 2: Een vrij oude man met wit haar. Hij had zo de vader van Marcel Luske kunnen zijn. Weak tight.
Seat 3: Hero.
Seat 4: De nummer 8 van vorige week. Tight.
Seat 5: Lost guy. Met hem zat ik vorige week ook aan tafel en toen speelde hij ook vrij weak tight.
Seat 6: Aziatische gozer. Tight.
Seat 7: Lange houthakkert. Tight.
Seat 8: Een donkere jongen met een rare muts. Weak Tight.

Zoals je ziet een vrij (weak) tighte tafel en het eerste wat in je opkomt is om dan wat losser te spelen. Achteraf weet ik dan ook altijd heel goed wat ik had moeten doen, maar daar ter plaatse wachtte ik netjes op goede starthanden. Er werd veel gefold en een raise voor de flop of een bet op de flop was vaak genoeg om de pot op te pikken. Vooralsnog voldeed mijn zoals hierboven beschreven aan de game flow van de eerste paar orbits. En verder had ik ook helemaal niets te klagen, want in level 2, na weer wat blinds kwijt te zijn geraakt, zat ik net onder mijn startstack van 4000, terwijl ik het een week eerder met nog maar 800 chips moest zien te rooien.

Niet snel daarna echter zette de dalende trend zich in. Het leek erop dat iedereen respect kreeg voor zijn raises behalve ik. Ach wat ben ik toch zielig. Waarschijnlijk waren mijn raises ook veel te klein. Ik hou van een soort small ball achtige openingsraise maar blijkbaar is men daar niet echt van onder de indruk. Mijn raise met AKo kreeg twee callers, ik geloof Tsjeng en Hekkensluiter, en dat zijn er twee teveel, zeker als je niet hit. Als Tsjeng, die ik nog bijna niks had zien spelen ook nog eens doodleuk tegen twee mensen de vrij droge flop donkbet ga ik hem wel respect geven. Ik probeerde hem nog wel een beetje te lezen maar hij keek eigenlijk constant een beetje moeilijk, ook als hij geen kaarten had, dus dat wilde niet echt lukken.

Wat opviel is dat Lost Guy het tegenovergestelde speelde als vorige week. Hij had in het begin wat leuke handjes opgepikt en zijn stack uitgebouwd en was hiermee flink aan het bashen. Okee, dit is dus Lost Guy MET stack! Hij deed dit wel verdacht vaak en ik begon me af te vragen of hij niet gewoon dermate gefrustreerd was door zijn teleurstellende spel van vorige week dat hij had besloten om het over een compleet andere boeg te gooien. Vooral Nummer 8 had hier moeite mee en hij werd meerdere malen op de turn afgetroefd. Curieus.

Verder was ik vrij kaartdood dus raisen/limpen/raises callen zat er niet in. Wel heb ik hierbij een paar foutjes gemaakt: soms had ik qua odds gewoon de SB moeten completen na een zwik limpers of vanuit de BB moeten callen na limpers, een minraise en een call. Die ene keer dat ik dit wel deed was nota bene met 52o in de SB. De BB checkte en met 5! man zagen we de flop: A A 5. Maar met 4 tegenstanders mag je er toch wel vanuit gaan dat tenminste 1 iemand een aas heeft? Ik checkte, Nummer 8 checkte, Lost Guy checkte, Hekkensluiter zette in en opa Luske foldde. Een check van Nummer 8 en Lost Guy wil niet perse zeggen dat ze geen aas hebben. De kicker zal dan niet zo geweldig zijn zonder preflop raise en dit geldt ook voor Hekkensluiter. Eigenlijk zit ik hier dus in hetzelfde schuitje: ik kan hier onmogelijk met een raise aas-hoog representeren na mijn limp. Ik fold, Nummer 8 ook, en Lost Guy raiset. Het zal weer eens niet. Hekkensluiter callt. De turn is een 9 en Lost Guy checkt waarna Hekkensluiter inzet. Lost Guy foldt en geeft toe de aas niet te hebben. Hekkensluiter ontkende ook de aas te hebben wat mij (waarschijnlijk) de beste hand zou hebben gegeven. Jammer. Ik weet niet of ik hem moet geloven, maar gezien de structuur van PKVN had ik de flop misschien toch iets agressiever moeten spelen.

Na een mislukte stealpoging begon ik redelijk shortstacked te raken. What else is new... In het 75-150 level kreeg ik K7o op de button en opende de pot met 400. Nummer 8 moest even denken maar gaf me respect voor mijn raise. Eindelijk! Maar...Lost Guy re-raiset naar 800, 150 meer dan het minimum. Met odds van ruim 3:1 en positie call ik de resterende 400. De flop is 9 x x en vrij droog. Lost Guy bet iets van 1000. Even mijn opties doornemen: callen zat er sowieso niet in want dan was ik vrij pot-committed zonder hand, wat geen ideale situatie is. Raisen: ik werd zo langzamerhand een beetje gek van die continue agressie van hem en vroeg me af of ik hem af ging straffen met een all-in. Hoewel, afstraffen...zijn stack was een 'stukje' groter dan de mijne...en bovendien werd het merendeel van mijn raises en all-ins toch wel gecalled. Na lang nadenken besloot ik toch maar te folden. Lost Guy laat trots zijn azen zien. Goede laydown Maarten! Zijn kleine raise preflop was natuurlijk briljant, maar met zijn bet op de flop kan ik het niet eens zijn. Misschien had ik het na een check wel meteen all-in geblaft! Nu kostte deze move me flink wat chips maar ik zat er tenminste nog wel in. Opa Luske had de zeldzame gave zijn tegenstanders heel specifiek op 1 hand te zetten en hij zette mij op koningen (hij zei nog net niet "kings are good" ). Mocht ik willen, dat had helemaal een hero fold geweest

In het blindlevel 100-200 werd ik weer een beetje afgeblind en ik had nog zo'n 2500 over. Eigenlijk wilde ik rustig richting de pauze cruisen en al mijn trash blijven folden, maar met 12,5 BB en een M van 8 (wat na de pauze respectievelijk 8 en 5,5 zou worden) begon ik toch voorzichtig te denken aan een laatste blindsteal. Bovendien maakt het voor de punten geen zak uit of je 80e of 10e wordt, dus what the heck. Het perfecte moment deed zich aan. Ik zit weer op de button en iedereen foldt. Ik vind een paar tweeën en voor ik het weet ben ik all-in, puur voor fold-equity. Als je het zo bekijkt had het eigenlijk met any two gekund want als je gecalled wordt heb je maximaal een coinflip, als je al niet achter staat tegen een suited connector. Nummer 8 foldt, tot zover alles prima. Maar juist nu moet Lost Guy weer een hand vinden en hij callt met AKo. Standaard call, zeker met de stack die hij nog behind heeft. Uiteraard valt op de flop direct een koning en ik kan inpakken...

Peter ging aardig goed aan zijn tafel, hoewel hij naar mijn mening foutief twee all-ins callde met AJ en inderdaad bleek achter te staan. Op de flop ving hij een boer en naast twee Jim Beam muntjes kon hij zijn stack lekker verder uitbouwen. Het valt me trouwens wel op dat de handen die in all-in situaties achter staan vaak toch nog winnen. Ik zie het overal om me heen gebeuren. Maar ja, dat is poker. Peter werd uiteindelijk na een tijd zwoegen iets van 22e en heeft net zoals ik 5 punten gescoord. Met dit in mijn achterhoofd zit ik er over na te denken volgende week eens lekker maniakaal van start te gaan

Maandag 27 oktober was het dan eindelijk zo ver: het eerste event van Poker Kampioen van Nederland in eetcafé Bennie Beer in Rotterdam. Samen met Peter heb ik mezelf ingeschreven, eigenlijk alleen puur voor de lol. In totaal doen er 80 mensen mee en alleen de beste 3 na 10 events gaan door naar de regiofinales. Dat is best weinig en ik heb dan ook niet de illusie dat ik daar bij ga zitten. Blijft over: de lol en 'ervaring', voor zover je van het laatste kan spreken met al die donkeys daar...en ik betrap mezelf er direct op dat ook ik ben gegrepen door het syndroom waar iedereen die een beetje serieus poker speelt aan lijdt: ik ben de man en de rest is maar een stel prutsers. Okee, laat me dat herformuleren: ik voel me niet de man, maar de grote meerderheid kan niet zo heel denderend pokeren. Het grappige is dat iedereen dat roept, wat zou betekenen dat er helemaal geen donks zijn. Iemand zou hier eens uitgebreid psychologisch/sociologisch onderzoek naar moeten doen. Enfin, waarschijnlijk ben ik zelf dus ook een donk....maar wel een ingelezen donk: ik lees veel boeken/magazines/artikelen/for umtopics en heb dus wel het een en ander van de theorie meegekregen, maar daadwerkelijk pokeren doe ik eigenlijk niet zo heel veel. Die verhouding ligt dus een beetje scheef. Het plan was om in ieder geval het beste beentje voor te zetten en gewoon te kijken waar het spreekwoordelijke schip zou stranden. Peter had nog een maat van hem wakker gebeld of hij nog vanuit Hilversum de moeite ging nemen om ook naar Bennie Beer te komen. Rien begreep zelf ook niet meer waarom hij zich in Rotterdam heeft ingeschreven terwijl hij in Hilversum woont en wilde al verstek laten gaan, maar besloot na Peters betoog, met onweerlegbare argumenten, toch te komen.

Zelf kwamen Peter en ik met tram 23 uit Rotterdam centrum en we kwamen netjes om 18h00 binnen wandelen....wat dus eigenlijk veel te vroeg was! Nog maar een handje vol pokerspelers hing aan de bar! We hadden een uitgebreide uitleg van de gang van zaken verwacht, maar die beperkte zich ongeveer tot wat een small blind en een big blind is en dat deze elke 20 minuten hoger zouden worden. Beetje jammer. Na een tijdje kregen we het sein dat we naar boven konden voor de 'loting'. Loting tussen enkele quotes omdat je gewoon het bovenste kaartje kreeg van een geschud pak met tafel- en stoelnummers erop. Maar goed, het zal wel de snelste methode zijn. De plaats waar ik het allemaal moest gaan doen was tafel 7, stoel 7. De tafel was al redelijk gevuld (in tegenstelling tot de meeste andere tafels) en ik voegde me bij mijn 7 tegenstanders (het waren van die uitklapbare 8-persoons table tops). Een van die tegenstanders was Rien. Peter had al een beetje over hem verteld en hij kon Rien kort samengevat typeren als 'kroegspeler'. Ik dacht: "mooi, die gaan we dus helemaal stuk valuebetten als de tijd rijp is." Die tijd zou ook zeker gaan komen, maar met redelijk dramatische consequenties. Later meer hierover. Met nog 15 minuten op de klok voordat we zouden beginnen zat iedereen een beetje voor zich uit te staren en ik vond het wel een mooi moment voor wat tabletalk. Zoals RasZi al meerdere malen in zijn blogs heeft aangegeven, kun je voor een toernooi begint een kleine indicatie krijgen van de speelwijze en ervaring van je tegenstanders door goed te luisteren naar wat ze zeggen...en goed voorbeeld doet natuurlijk goed volgen =) Een gast zat te vertellen dat hij geen toernooien meer ging starten om 23h00 want hij had geen zin om tot de volgende ochtend 7h00 te gaan zitten klikken (wat kan betekenen dat hij of opschept of menig maal aardig diep runt) en dat zijn azen weer eens gekraakt waren door een zoveel outer. Nog niet wetende dat hij het niet over een cashgame had vroeg ik: "die hand heeft je zeker wel veel geld gekost dan?"...ik wilde natuurlijk wel even weten wat voor stakes hij speelde. Hij bleek $400 down te zijn maar hij had het al snel weer terug verdiend. Geen giga stakes, maar sowieso meer dan waar ik voor speel Een gozer van 51 was de spraakmaker aan tafel en herhaalde meerdere keren "dat we vooral moesten blijven lachen" en dat gezelligheid het belangrijkste was. Een wat oudere vrouw vroeg of we vorig jaar ook meegedaan hadden. Dezelfde gast van de gekraakte AA hierboven, die dus veel toernooien op PokerStars bleek te spelen, zei dat hij alleen op TV gekeken had. Tijd om voor mezelf ook een image neer te zetten, dacht ik, en ik zei "ik heb niet meegedaan en ik heb niet gekeken...ik speel sowieso weinig"...en dat ligt eigenlijk niet eens zo heel ver van de waarheid Vlak voordat we begonnen kregen we het verzoek of iemand van onze tafel aan een andere tafel wilde gaan zitten om deze qua aantal spelers in balans te brengen. Maar aan die tafel zat iemand die volgens betrouwbare bronnen vorig jaar 3e van Nederland is geworden. Daar ga ik dus niet zitten. Ik hield wijselijk mijn mond en iemand anders werd verplaatst, zodat onze starttafel er als volgt uitzag:

Seat 1: PokerStars toernooi beest. Tight.
Seat 2: Een wat oudere 'jongedame'.
Seat 3: leeg.
Seat 4: Rien.
Seat 5: Een wat stillere jongen die ook erg tight speelde. Hij kwam me een beetje bekend voor maar kon hem niet plaatsen.
Seat 6: Een nog stillere jongen die op de fiets vanuit Rotterdam West verdwaald was toen hij Bennie Beer zocht. Tight.
Seat 7: Hero.
Seat 8: 51 jarige gozert. Loose-passive.

Stuk voor stuk allemaal sympathieke mensen en het begon zowaar gezellig te worden =)

Mijn god wat een lange introductie. Zijn jullie nog wakker? Mooi! Shuffle up en deal!

Begin stack: 4000. Het eerste wat opviel is dat het een groot limpfest was. Bijna nooit werd er preflop geraised. Een vrij passieve tafel dus en ik trek dat vrij slecht, vooral omdat mensen het ook met bijvoorbeeld AJ deden. Op een A x x board zet je ze dus vooral niet op een aas met een beetje fatsoenlijke kicker, die ze dan stiekem toch blijken te hebben. Een andere moeilijkheid is dat als ze inderdaad aas-laag hebben en je zet een flink wat chips in je toch doodleuk gecalled wordt. Maar goed, roeien met de riemen die je hebt denk ik dan. De eerste speelbare hand die ik kreeg was 66. Naar mijn mening kun je dit soort freeroll toernooien het beste proberen te tackelen met ABC-poker, en setminen hoort daar uiteraard bij. Ik limpte dus vrolijk mee. Uiteraard werd er niet geraised en met 3 man zagen we de flop, ik geloof iets van J 5 x. Ik check, 51 jarige gozer zet in, tighte verdwaalde jongen foldt en ik besluit te floaten. De bettor snapte het principe van continuation-betting volgens mij wel dus hij hoefde niet perse iets te hebben. Als ik zou raisen zou hij met een J in ieder geval callen, maar ook met allemaal andere zooi en dan speel ik een grotere pot terwijl ik nog steeds niet weet waar ik sta. Eerlijkheid gebied te zeggen dat ik toch enigszins nerveus was vanwege het feit dat dit mijn eerste live toernooi was buiten de home-game waar ik in speel en dat heeft denk ik ook meegespeeld bij het maken van enkel een call. De turn is een 5 en hij checkt. Zie je wel, hij heeft niks en is bang dat ik wel wat heb. Ik besluit behind te checken en op die manier zwakte te tonen. Misschien blufft hij nu wel op de river of is hij geneigd om iets losser een valuebet van mijn kant te callen. Op de river komt satan eindelijk om de hoek kijken: een 6. Hij checkt nogmaals, ik zet in (geen idee meer hoeveel) en hij foldt. Jammer. Hoewel ik de pot win had ik achteraf gezien op de turn al moeten inzetten aangezien de river een stuk gevaarlijker had kunnen zijn. Stack: ongeveer 4200. Hierna won ik nog een handje op een standaard manier, ik geloof ook tegen dezelfde persoon. Ik raisde AJ preflop, kreeg 1 caller en een c-bet op de flop was voldoende om de pot te winnen. Stack: ongeveer 4500.

Het is natuurlijk fijn om op deze manier een toernooi te beginnen en zo een beetje in de flow te komen. Dat ik toch nog niet helemaal relaxed was illustreert de volgende hand. Het was na 10 a 15 minuten in level 1 (jaja je leest het goed) namelijk al bijna bye bye zwaai zwaai voor Maarten. Ik krijg en raise naar 125 en krijg twee callers. De flop is prachtig: A A 9. Een stemmetje in mijn achterhoofd riep "value! value! value!" dus ik zette in. Caller 1 foldt, maar Rien callt. Mooi, in ieder geval een customer! De turn is een 5 en Rien checkt. Ik blijf stug doorbetten en opeens wordt ik gecheckraised! Ik was niet echt bang voor A9 of A5, maar echt diep heb ik er niet over nagedacht. De hand speelde zich zo razendsnel af dat iedereen zoiets had van "wat gebeurt hier?!?" Ik voelde wel een all-in aankomen, maar ik dacht tegen Rien sowieso voor te staan. Ik callde zijn checkraise. De river was een Q en Rien ging all-in waarna ik direct callde. Peter had Rien voor aanvang gewaarschuwd: "Als Maarten gaat, ben jij weg!". Dat wist ik niet, maar als ik het wel had geweten had een AQ van Rien iets waarschijnlijker geweest. Nu achtte ik het wel als een van zijn holdings, maar ik kan hier AK gewoon niet weggooien. Riens range is een stuk breder dan AQ en ik heb hier vaker de beste hand dan niet. Bovendien, wat moet de rest van de tafel denken als ik nu ga folden? Dan wordt er voor de rest van het toernooi over me heen gelopen en daar zat ik niet op te wachten. Uiteraard draaide Rien wel gewoon AQ om en ik was down naar......800 chips...ouch! Nog 16 BB over, wat er spoedig 8 zouden gaan worden in het volgende level. Dit was wel even een klap, want ik had me al chipleader van de tafel gewaand inclusief een extra Jim Beam muntje!

Hoe langer ik over deze hand nadenk hoe zuurder ik 'm vind. Ik vind 'm gewoon slecht gespeeld, puur en alleen omdat ik voor het merendeel gewoon als een donk op denklevel 1 nadacht. Toch denk ik dat deze afloop onvermijdelijk was: Rien had AJ hetzelfde gespeeld, het blijft wel PKVN natuurlijk!

Maar goed, na 20 minuten, in blindlevel 2 zat ik dus alweer in de push or fold modus. Als ik JJ gedeeld krijg vind ik de stop and go eigenlijk opeens een veel betere optie: misschien krijg ik na een reguliere raise wel gewoon callers, die dan de flop missen waardoor ik redelijk veilig all-in kan gaan. Zo pak ik iets meer dan alleen de blinds. Met deze stacks is iedereen ook in staat om op de flop te folden na mijn all-in. Zo gezegd zo gedaan, ik raise en krijg twee callers. De flop liet gelukkig geen overcards zien en uiteraard ging ik ook direct all-in. De 51 jarige gozert foldde en de vaag bekend voorkomende jongen maakte een opmerking in de trant van "hij heeft natuurlijk helemaal niks"...maar ook hij foldde netjes. Stack: 1100. Ik liet wel even mijn boeren zien, want ik wilde de komende zoveel all-ins (die geheid gingen komen) wel een beetje respect krijgen. Dat ik dit niet kreeg bleek een paar handen later. Ik had KK en de vage bekende raisde. Ik ging all-in en zowel de 51 jarige gozert als de originele raiser callden! Ik dacht even dat ze het gingen uitchecken, maar de vage bekende bette in een lege side pot. 51 jarige dude foldde en de vage bekende won zijn eigen chips terug. Hij kon mijn koningen niet verslaan en opeens stond ik weer op 3300.

Peters tafel werd opgebroken en hij kwam bij ons aanschuiven. De gezelligheid was niet van lange duur want hij hitte met AQ top pair/top kicker op een Q hoog board. Hij callde een all-in van de oudere jongedame die trips zessen had gehit. Exit Peter. De tafels moesten weer in evenwicht gebracht worden en Peters plaatsvervanger was Tim Michels. Inderdaad, de nummer 3 van vorig jaar. Interessant om te zien hoe hij gaat spelen. Veel van zijn spel heb ik echter niet meegekregen, want ik kreeg een migraine aanval. Hoewel, de voorbode daarvan. Bij ongeveer 20% van de mensen gaat aan migraine een periode van 'slechtziendheid' vooraf. In mijn geval begint het met een troebel puntje midden in mijn gezichtsveld. Dit breidt zich uit en even later wordt het centrum van mijn gezichtsveld weer helder maar alles daar omheen blijft troebel. De hoofdpijn daarna valt in mijn geval mee, waar ik volgens mij een zeker opperwezen op mijn blote knieën voor moet danken. Ik kreeg het wel superwarm en mijn hart ging als een razende tekeer, ik zag mijn kaarten niet goed en al helemaal niet wat er zoal ingezet werd. Het enige wat ik in deze periode kon doen was op de automatische piloot de verdwaalde jongen met zijn ultra kleine stack op de flop all-in zetten waarna hij zoals verwacht foldde.

Deze zelfde jongen had later al hardop aangekondigd dat hij all-in zou gaan voordat hij de BB werd. Mijn gezichtsveld was weer opgeklaard en ik kwam tot de conclusie dat mijn stack was afgeblind naar 1700. Verdwaalde dude zit UTG en drukt zijn stack naar het midden, wat iets van 500 moet zijn geweest. Op dat moment vind ik AKo. all-in. Het mooie was dat ik totaal geen respect kreeg. De hele tafel weet dat lost guy met iedere hand all-in gaat. Mijn hand hoeft dan natuurlijk niet supergoed te zijn om met mijn stack van 1700 all-in te gaan en zo een headsup showdown proberen te bewerkstelligen. 51 jarige gozert callt en Tim ook. Flop: J T 7. 51 jarige dude gaat all-in en Tim callt. De kaarten gaan open: verdwaalde jongen showt 87s, iedereen is verbaasd over mijn AK en inside straight draw, 51 jarige heeft A9 (wat zijn all-in voor mij een beetje onbegrijpelijk maakt) en Tim showt KQ en callde met een open ended straight draw. Lost guy staat voor met een paar zevens maar de turn scheurt zijn dromen aan flarden: een K geeft mij top pair en ik outkick met een A de Q van Tim. De river is een Q en 51 jarige gozert en ik splitten de pot met een straat. Tim verlaat de tafel met een verslagen two-pair. Mijn stack: 2900. Maar met een big blind van 400 zit je dan gewoon nog steeds in een benarde situatie. De hoofdpijn begon lichtjes op te komen en ik voelde me alsof ik in een droomwereld leefde...en toen kwam de hand die me uit mijn lijden verloste. In de big blind kreeg ik . De oudere jongedame raiset vanuit MP naar iets van 1000 en ik blaf het erin met 2500 meer. Het gebrek aan respect bleek maar weer eens te meer toen ik doodleuk gecalled werd door pocket zessen. Achteraf gezien misschien niet zo'n goed idee om hier all-in te knallen. Als mijn herinnering van de stacksizes een beetje accuraat is, geef ik haar hier iets beter dan 2:1. Ze had nog aardig wat behind en dus zal ze alleen complete trash folden. Ik weet niet of zij er zo over heeft nagedacht, zo ja: goede call. Slechte all-in van mijn kant. Uiteraard hit ze op de flop een derde 6 en ik begin mijn biezen te pakken. De turn is nog een K maar dat boeit eigenlijk al helemaal niet meer en de river nog minder...

Resultaat: een 37e plek, toch een beetje teleurstellend. Ik heb het idee dat er meer in zit dus volgende keer ben ik weer vrolijk van de partij. Mocht iemand op- of aanmerkingen hebben op bovenstaande handen, hoe weinig ook, dan hoor ik het graag!