Poker Kampioen van NL event 4

Het eerder genoemde patroon wat zich begon te ontwikkelen in het vorige deel is doorbroken! Nu niet meteen enthousiast worden: ik heb gewoon weer een nette 5 punten gescoord. Maar van tram 23 was geen sprake aangezien mijn fiets is gemaakt, Laurent zat bij binnenkomst niet aan de bar, de winnares van event 1 en 3 lag er als een van de eerste uit, ik heb voor de verandering eens een keer de tweede pauze gehaald, de magische 10K grens doorbroken en Peter wist het zelfs tot de derde plek te schoppen! Maar, alle verhalen beginnen bij het begin. Zo ook nu.

Rond 18h50 kwam ik aan bij Bennie Beer en Peter stond al op me te wachten. Kort namen we onze strategieën voor de avond door. Peter had voor de verandering eens alle tijd en was van plan om alles te gaan folden. Ikzelf twijfelde of ik weer allerlei 'quality-trash' handen zou gaan raisen. Het leek me een wijs plan om eerst de tafel een beetje aan te gaan voelen. Deze tafel was tafel 1, stoel 7. Voor aanvang zat iedereen maar een beetje voor zich uit te staren en er werd geen woord gezegd. Normaal gesproken ga ik dan allemaal onzin lullen maar hier had ik nu even geen zin in. De tafel zag er als volgt uit:

Seat 1: Tsjeng. Ik speelde ook met hem in event 2. Toen kreeg ik een tight passive beeld van hem.
Seat 2: Stille gozer met een pet. Hij zat in event 2 aan Peters tafel. Verder geen read.
Seat 3: Maat van seat 8. Hij speelde vrij LAG maar gooide eigenlijk alleen maar zijn chips weg.
Seat 4: Stille gozer die me vaag bekend voor kwam als iemand die Rolf heet, maar hij was het niet.
Seat 5: Stille donkere jongen met hiphop outfit inclusief pet. Laten we hem 50 Cent noemen. Hij speelde loose passive.
Seat 6: Leeg. De tafel besloot deze 'onzichtbare speler' Frits te noemen.
Seat 7: Hero.
Seat 8: Iemand die gezellig meelulde. Hij bleek Coen te heten en leek wel verstand van zaken te hebben.

Mijn eerste insteek was om er weer een hele wijde openingsrange op na te houden als ik first-in was. Met nadruk op 'als', want het probleem was namelijk dat ik nooit first-in was! Eigenlijk werd er iedere hand wel geraiset door iemand, Tsjeng en Seat 3 vooral, maar ook Rolf en 50 Cent. De eerste mogelijkheid kwam met in LP, maar met twee callers, een K T 8 non-harten flop, een donkbet en een (donk?)call, leek folden de enige juiste optie. Rolf zei en speelde weinig dus als hij dan een hand raiset call je niet snel, zou je denken. Totdat hij een keer tot showdown kwam met Q7o. Daarna heeft hij weinig meer gespeeld omdat hij waarschijnlijk ook wel door had dat dit zijn image niet ten goede was gekomen. Het werd al snel duidelijk dat je voor chips bij 50 Cent moest zijn aangezien hij als een open boek te lezen was. Als hij na allemaal folds duidelijk met tegenzin limpte en Frits auto-foldde kan ik in de BB raisen met any two. Dat ik in dat geval had vergemakkelijkte de situatie enigszins. Zo speelde ik na een raise van 50 Cent een pocket pair 5 voor setvalue, maar aangezien de PokerStars goden ergens hoog boven ons hoofd hebben besloten dat Maarten geen sets mag hitten tijdens PKVN gebeurde dit nu ook niet. Geen nood, we spelen namelijk HU tegen 50 Cent. Ik callde zijn c-bet want het was echt zo'n type speler die opgeeft op de turn. Hij checkte de turn inderaad, maar callde mijn bet. Ik had natuurlijk wel gewoon 1 paar en zette hem op vrij weinig. De river checkte hij en met een aantal overcards leek het alsof alleen betere handen een bet van mij zouden gaan callen dus checkte ik behind. Hij toonde aas hoog en ik won een leuk potje. Verder pakte ik nog een keer de blinds vanaf de cutoff met en kreeg ik een keer of twee AKo waar ik na een preflop raise en een c-bet de pot mee op kon pikken. Zo cruisde ik naar de eerste pauze en concludeerde ik dat ik 5300 chips had. Peter speelde op dat moment zo'n 7000.

Wat tot nu toe opviel aan deze tafel was dat de preflop re-raise niet bekend was en dat c-bets bijna 100% respect kregen. En dat is mooi voor mij want ik c-bette nogal wat in deze periode. Mede daardoor kon ik na de pauze mijn stack flink uitbouwen. Een sleutelhand was toen ik met mijn AKo eindelijk wel eens iets hitte op de flop. Frits had ondertussen een gezicht gekregen want vlak voordat de dode chips uit het spel werden verwijderd kwam er een Arubaanse jongen compleet met pet en zonnebril zijn plek opeisen. De eerste drie handen ging hij (preflop danwel postflop) all-in en zat direct weer een stuk boven zijn startstack. Daarna hield hij zich even rustig en nadat hij in LP limpte vond ik het wel tijd om hem te raisen met mijn eerder genoemde AKo. De flop was koning-hoog en hij minbette 400. Ik raisde naar 1200 en hij callde. De turn was een tweede schoppen en hij checkte. Ik wilde het niet rustig aan doen, ik had tenslotte 'maar' top pair en flush en straight draws waren aanwezig. Gezien de grootte van de pot ging ik na een tijdje nadenken all-in en hij foldde naar eigen zeggen KJ. Ik showde mijn AK en hij zei al preflop duidelijk gezien te hebben dat ik AK had. Frits bleek dus een speler te zijn met superieure reads en de gave om op de juiste momenten weg te kunnen leggen Bovendien, als hij echt KJ had, had hij er een handje van om te trappen. Dit zou later duidelijk het geval blijken te zijn!

Mijn beeld over Tsjeng heb ik tussendoor drastisch moeten bijstellen. Ik heb geen idee hoeveel ervaring hij heeft maar volgens mij neemt hij de TAG speelstijl (weinig handen spelen maar als je speelt, speel je ook hard door) wel heel letterlijk. En dan vooral het 'aggressive' gedeelte. Ik kreeg dit idee omdat Coen hem een keer op de river callde met geloof ik een gemiste draw, puur om zijn hand te zien. Tsjeng toonde iets van middle pair en ik was zeer verrast. Later zou ik nog met hem in een hand terecht komen na een preflop raise van mijn kant met Tsjeng als enige caller. Ik hitte niks maar ik wilde hem zeker niet het initiatief laten overnemen want daar ging hij nogal agressief mee om. Hij had naar mijn idee een stackgrootte waarmee hij de hand nog wel zou kunnen folden als ik maar de agressor bleef. Zo gezegd zo gedaan, ik c-bette en hij had het er maar moeilijk mee. Even was ik bang dat hij toch enorm agressief terug ging spelen maar na lang denken foldde hij uiteindelijk toch. Later werd hij verplaatst naar Peters tafel. Ik had Peter in de pauze al verteld over Tjengs agressie en Peter heeft dit gebruikt door een full house enorm passief te spelen om zodoende Tsjeng zichzelf te laten ophangen, waar hij naar verluid nogal ziek van bleek te zijn.

En toen kwam het moment dat er van 50 Cent niets meer te plukken viel. In EP raisde ik met . Iedereen foldde en 50 Cent ging met zijn mini stack eindelijk all-in. Ik moest ongeveer 1500 bijleggen voor een pot van rond de 3000. Volgens Collin Moshman moeten we callen als 1) de kans bestaat dat je iemand uitschakeld, 2) je odds 2:1 of beter zijn en 3) als je in het geval van een verlies nog genoeg stack over houdt. Of punt 1 hier opgaat weet ik niet, want Moshman schrijft over sit 'n go's en we spelen hier een MTT. Wat Dan Harrington hierover te melden heeft weet ik niet want zijn boeken heb ik niet gelezen. Het uitschakelen van 50 Cent geeft mij relatief weinig meer kans om in de bonuspunten te belanden, dus puntje 1 is discutabel. Mijn odds zijn inderdaad 2:1 wat betekent dat ik een 33% winkans met mijn suited connector nodig heb. Ik gokte dat ik dat wel had en mijn stack was groot genoeg dus ik callde. Hij toonde , volgens PokerStove had ik hier 38%. Op de flop kwamen al gelijk twee zevens en 50 Cent kon inpakken. Bij nadere inspectie bleek mijn stack de 10K te hebben overschreden: 10.025 chips! Het zag er dus naar uit, dat ik de tweede pauze zou kunnen gaan halen

Rolf was verplaatst naar een andere tafel en voor hem en 50 Cent in de plaats kwamen het PokerStars toernooibeest uit event 1 en zijn maat. Toen kwam in level 200-400 de hand die voor mij de ommekeer betekende. Iedereen foldde en Frits traplimpte op de button. Ik had en had het idee dat Coen in de BB zou checken, want hij had tot dan toe eigenlijk bijna alleen maar preflop gelimpt. Met odds van 5:1 limpte ik dus en Coen checkte inderdaad. De flop was A J x met twee klaveren. Ik checkte, Coen checkte en Frits checkte. De turn was een blank dus ik besloot het funky bedrag van 775 in te zetten. Coen foldde maar Frits minraisde naar 1550. Dit deed hij zo vaak dat het wel limit poker leek. Anyway, ik had zowaar met 4,5:1 de odds om mijn draw te chasen dus ik callde. Ik had echter niet echt in de gaten dat Frits zo weinig overhield dat hij redelijk committed was. De river was geen klaver, dus ik had de magistrale hand king high! Uiteraard ging Frits all-in met nul fold equity, zo'n 1500 in een pot van 4300. Ik moest dus 1500 callen met odds van rond de 4:1. Ik vermoedde dat hij letterlijk "geen poep had" maar hij draaide doodleuk open. Dan ga je je toch afvragen hoe je in godsnaam met K4o op de river bent beland....en meer dan 25% van je stack wegdonkt. Vorige week maakte ik ook zo'n bizarre fout en dan ga je gewoon problemen krijgen met de blinds die constant achter je broek aan zitten. Ik had nu nog zo'n 7000 maar het volgende level zou 300-600 worden. Het ene moment zit je dus met 10K, en 5 minuten later zit je toch al weer bijna in de push or fold modus...misschien had ik 1) beter op het betpatroon van Frits moeten letten en 2) is te vaak completen vanaf de SB een leak waar ik aan moet werken...

Maar goed, waar waren we gebleven. Oja, ik kreeg baggerkaarten, de blinds kwamen voorbij, we gingen naar het volgende level, mijn stack was rond de 6000 en ik wilde een move maken. De laatste hand voor de tweede pauze ging het fout. Eigenlijk zat iedereen aan tafel in de push or fold modus, dus een reguliere raise van de maat van het PokerStars toernooibeest zou al vraagtekens moeten opwerpen. Maar dat is result oriented thinking en ik vond op dat moment 88 (de beste starthand tot dan toe) mooi zat om mijn stack naar het midden te jagen. Ik krijg een snapcall van KK en ik ben down naar een ruime...1300 chips. Na de pauze zou het volgende level 400-800 worden, wat mijn M net iets hoger dan 1 zou maken. Dit is wel zo ongelooflijk laag, dat het eigenlijk ergens wel weer grappig was Peter runde ondertussen als god, en speelde 20K.

Na de pauze kwam ik te laat aan tafel zitten waardoor ik al een hand had gemist, wat ik op zich wel een mooie Phil Hellmuth actie vond Ik vond mooi genoeg om all-in te schuiven. Een nieuweling aan tafel, een maat van Coen, callde en voor de tweede keer in zeer korte tijd moest ik het gaan opnemen tegen pocket koningen.
Ik maakte echter een hele vieze runner-runner flush en opeens had ik weer een stack van zo'n 5 BB =) Niet veel later was het dan toch echt uit met de pret. Iedereen foldde tot mijn SB en ik achtte genoeg voor nog een push. Coen had het er heel moeilijk mee, maar besloot toch te callen met . Hij maakte hiermee een runner-runner straat en ik kon inpakken. Peter knalde ondertussen lekker door, kwam op mijn plek te zitten, stuurde onder andere Frits en Coen naar huis en begon als chipleader aan de finaletafel met meer dan 60K. Hij moest na mislukte moves en flink kaartdood geweest te zijn op de derde plek het veld ruimen. Toch een mooie prestatie dacht ik zo. Lekkere bonuspunten, maar toch nog een hele lange weg te gaan naar de regiofinales...

Ikzelf heb nog een kleine week de tijd om na te denken hoe ik de middenfase van een PKVN event wil gaan overleven, hoe ik de blinds voor ga blijven en hoe ik ergens onderweg niet meer van die stomme fouten ga maken zodat ik overgeleverd ben aan de coinflips, die ik zo lang mogelijk wil vermijden. Of me dat gaat lukken lezen jullie volgende week.